เรื่องเล่าเกี่ยวกับหลานที่ป่วยและคนมีบุญที่แท้จริง

หมายถึงเขาอาจป่วยเป็นโรคทางจิตเวช โรคชอบสะสมขยะ แต่คนชอบซ้ำเติมเวลามีข่าวคนทิ้งขยะไว้เต็มห้องเช่า ว่าสกปรก หน้าตาดีสะอาด แต่นิสัยแย่สกปรกไม่ดีเหมือนหน้าตา ทั้งที่ความจริงเขาอาจป่วยควรแนะนำให้เขารักษา

บทที่ ๑: ภรรยาผู้เย่อหยิ่ง นางสุชาดายืนเหม่อมองแผ่นหลังของมฆมาณพที่กำลังเดินออกจากบ้าน แสงอรุณยังแผ่ไม่ทั่วท้องฟ้า แต่สามีของนางกลับออกจากบ้านไปเสียแล้ว ด้วยมือที่ถือจอบและพร้า นางถอนหายใจยาว ริมฝีปา

จากการค้นหาตัวตน สู่ความปรารถนา จนเหลือแค่คำถามว่า จะรักยังไงไม่ให้ใจพัง =========== ไตรภาคความเหงาแห่งออสโล จาก “ตัวตน” → “ความปรารถนา” → “ความรัก” 0./ ม

วันนี้ตั้งกระทู้บทความเกี่ยวกับเรื่องการสาบานตนของนักการเมืองและข้าราชการอินโดนีเซีย ตั้งแต่ประธานาธิบดีจนถึงนายอำเภอ การสาบานตนของนักการเมืองอินโดนีเซีย เรียกในภาษาอินโดนีเซียว่า ซุมปะห์ จะบาตัน (Sum