สวัสดีค่ะ หนูอยากมีเรื่องมาถามพี่ๆ เพื่อนๆ รบกวนถ้าใครผ่านมาเห็นช่วยหยุดอ่านแล้วให้คำปรึกษาหนูหน่อยนะคะ ตอนนี้หนูอายุ20ย่าง21ปี หนูอยากย้ายออกไปอยู่หอ หนูเป็นเด็กบ้านนอกค่ะ แต่ได้ไปเรียนในเมืองตั้งแต่เด็กๆ หนูอยู่กับยายอายุ 60+ พ่อกับแม่ไปทำงานในกรุงเทพตั้งแต่หนูเด็ก หนูอยู่กับยายตั้งแต่เกิด ยายหนูเป็นคนอารมณ์ร้อนมาก ตั้งแต่หนูจำความได้ ยายเป็นคนอารมณืแปรปรวนสุดๆบวกกับหนูเป็นเด็กชอบเถียง ถ้าหนูไม่ผิด หนูมีน้องอีกคนอยู่ด้วยกันแต่ยายจะโอเคกับน้องมากกว่าไม่รู้ว่าเพราะอะไร แต่ก็ไม่ได้ติดใจอะไรนะอาจจะเพราะน้องเป็นน้องอะไรแบบนี้ เหตุการณ์แบบนี้เริ่มแรงๆขึ้นเรื่อยๆ จนมาช่วงหนูเข้าเรียนเทคนิค หนูมีแฟนยายก็เริ่มด่าลามไปถึงเรื่องแฟน ช่วงนั้นหนูไปบ้านแฟนเก่าคนนั้นไปๆกลับๆตลอด ไม่เคยเสียการเรียนเลย เวลายายบ่นรึด่าหนูจะเงียบตลอดเพราะแม่บอกว่าไม่ต้องไปพูดนะถ้าพูดเขาจะอารมณ์ขึ้นซ฿่งหนูไม่ยอากให้มันเป็นแบบนั้น หนูก็ทนมาตลอด จนมีวันนึงหนูหากับข้าวให้ยายกินเพราะยายไปช่วยงานคนในหมู่บ้านมา (ไปกับน้อง ต้องบอกก่อนว่าหนูเป็นเด็กไม่ค่อนชอบเจอผู้คน555 ไม่ค่อยออกงานต่างจากน้อง น้องหนูทำกับข้าวไม่เป็น หุงข้าวไม่เป็นหน้าที่นั้นเลยต้องเป็นหนูที่ทำ) หนูหากับข้าวให้เขากินไม่รู้ว่าวันนั้นเขาอาจจะเหนื่อยอะไรมารึเปล่า หนูยกมาว่างไว้ปกติแต่เขาด่าว่าหนูกระแทกจานใส่เขา นี่คือจุดเริ่มต้นที่หนูเริ่มจำได้ เป็นปมในใจหนูเลยก็ว่าได้ เขาบอกให้หนูยกไปเก็บถ้าจะทำประชดหนูเลยยกมาเก็บ เขาก็บ่นของเขาไม่หยุดตามภาษาปกติของเขา จนเขาเริ่มเดินตามหนูมาในครัว แล้วปาถ้วยกับข้าทิ้งกระชากหัวหนูแรงมาก หนูเป็นคนตัวเล็ก ปลิวเลยแหละ แล้วก็ตบหน้าแรงมากตอนนั้นเราก็พยายามเอามือเขาออก ร้องไห้ด้วยไม่คิดว่าคนที่เลี้ยงมาจะทำแบบนี้ ตอนนั้นเขาบีบคอเราจนมือชาไปหมดแล้วไม่มีแรงจะเอามือเขาออก จนเขาปล่อยหนู แล้วไปโทรบอกป้าๆน้าๆว่าหนูไปทำร้ายเขาเพราะมีรอยเล็บหนูข่วนเขาอยู่ หนูไว้เล็บยาวตอนหนูผลักเขาออกมันน่าจะไปข่วนนั่นแหละ ก็มีคนเชื่อบ้างไม่เชื่อบ้าง มีแม่หนูที่ไม่เชื่อเพราะแม่บอกว่าแม่ก็เคยโดน (บ้านหนูเป็นบ้านสองชั้นหนูย้ายขึ้นมานอนข้างบนคนเดียว ช่วงเข้าเทคนิคใหม่ๆ ยายนอนข้างล่าง) พอทะเลาะเสร็จหนูก็ขึ้นบ้านเลยไม่ลงไป เขาก็ไม่ให้ลงไปกินข้าว แล้วก็สับคัดเอ้าท์ไฟทั้งบ้านลงทั้งหมดไม่ให้ใช้ไฟ แล้วพูดว่ามีผัวก็ไปอยู่กับผัว อยู่กับใครได้ก็ไปเลย
มาเหตุการณืที่สองหนูเลิกกับแฟนคนแรก คนนี้ก็มีมารับมาส่งบ้าง พอมายายก็จะพูดว่า อีนี่มันขี้เกียจนะคบกับมันได้หรอ อะไรแบบนี้พูดตลอด หนูคบกันไอ้ไม่กี่เดือนประมาณ 3 เดือนได้ก็เเลิก ช่วงนั้นเลยคิดว่าเออคงไม่เหมาะกับการมีแฟนและยายก็เป็นงี้ เบื่อด้วย เลยหาของมาขาย ยายก็พูดว่า สภาพอย่างจะไปขายให้ใคร แต่เราก็ขายได้นะ555 แต่เวลาเขาพูดเราก็คิดมากปกติแหละ มีช่วงนึงยายหมอนัดี่รพ แต่ประเด็นคือหมอส่งยายไป แผนกจิตเวช เขาก็แบบกูไม่ได้เป็นไรส่งมาทำไมตามาษาคนแก่อ่ะ ผลออกมาว่ายายเป็นโรคซึมเศร้า หลังจากนั้นก็เริ่มเอาแต่ใจขึ้นเรื่อยๆ แถมยาไม่กินเลย ไม่มีใครอยากพูดพูดก็โดนด่าตลอด แล้วก็บ่นจะ***ตัว ต ทุกวัน เวลาอยู่คนเดียวก็จะไปบอกคนอื่นว่าลูกหลานไม่สนใจ หลายเรื่องจนคนอื่นมองว่าเราไม่ดี
มาแฟนคนล่าสุดคบกันช่วง ขึ้น ปวส คนนี้เราไม่กล้าเอามาบ้านเลยช่วงแรก กลัวจะต้องเลิกอีกแต่ทำไงอ่ะ สุดท้ายมันก็ต้องมาเจอกันอ่ะ เลยอ่ะลองดู แต่ก็นั่นแหละโดนเหมือนกันไม่พ้น คนนี้นิสัยดีมากบ้านเขาชอบเราบ้านเราชอบเขา มันคือคนที่เอาใจยายมาตลอด ไปไหนซื้อขฮงมาฝาก ช่วยยายทำโน้นทำนี่ จนได้มาอยู่ด้วยกัน ช่วงหนูเรียนจบ ปวส หนูสอบมหาลัยไม่ติดแถมแฟนนี้ติดทหารซ้ำไปอีก หนูเลยหางานทำค่ะ ทำไปได้ไม่กี่วันยายเข้า รพ เพราะกินยา ตอนนั้นหนูเลิกงานเที่ยงคืน นอนได้ไม่กี่ชม.น้องวิ่งขึ้นมาเรียกบอยายเป็นไรไม่รู้ ตอนนั้นรีบโทรเรียกรถ มีเราไปดูแลตลอด เข้าๆออกๆรพเพราะดื้อไม่ฟังเอาแต่ใจ มีเรากับแฟนดูแลตลอด สุดท้ายหนูต้องลาออกเพราะไม่มีใครมาดูแลยายได้ ช่วงเฝ้าเขาที่ รพ ก็เอาแต่ใจไม่พอใจอะไรก็เขี้ยงของใส่เราบ้างใส่แฟนเราบ้าง เราถามแฟนตลอดว่าโอเครึเปล่าไม่งั้นกลับบ้านได้นะ แฟนก็เงียบแต่มาอยู่เป็นเพื่อนตลอด จนเขาเริ่มหายกลับมาอยู่บ้านใครมาเยี่ยมก็จะพูดทำนองว่า มันไม่ให้กินอะไรเลย ไม่สนใจเลย ไปโน้นไปนี่กันตลอด ซึ่งเราไปแค่ตลาดเพราะต้องทำกับข้าไม่ได้ไปไหนเลย เป็นแบบนี้ตลอดจนมาหายดี อาการเริ่มหนักขึ้นๆ บ่นเป็นอาทิตย์ไม่เคยหยุดบ่นอะไรเ็กๆน้อๆฏ้เอามาบ่น หาขข้อจับผิดไปหมด ตอนนี้ทะเลาะกับน้องด้วยที่เขาแทบไม่เคยด่าก็มาด่าทะเลาะกันเสียงดังทุกวัน จนเราเหนื่อยแล้วพอหายดีก็ด่าเราว่างานการไม่ทำนอนให้คนอื่นเลี้ยง เราออกมาเพราะเขาไม่สบายแต่พอหายก็ด่าแบบนี้จริงๆคำพูดยิ่งกว่านี้มาก เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย เวลาแฟนเรามาหาก็พูดว่ามาทำไมวันหลังก็ไม่ต้องมา บางทีมันพูดด้วยก็ไม่พูด เราเลยเก็บของไปนอนบนบ้านเหมือนเดิมเพราะเห็นว่าหายดีแล้ว ก็บ่นว่า มีผัวนี่มีปีกมีหาง จะไปไหนก็ไป ไปเ*ากันที่ไหนก็ไป อยู่กับใครได้ไปเลย เสียงดังตลอด บอกกับน้องว่ามันไม่หวงกูหรอกมันมีผัวไปแล้ว มันแบบเฮ้แเหนื่อยอ่ะ เลยคิดว่าจะไปอยู่หอกับแฟน ในเมื่อไล่กันมาตลอด ก็จะไป ตอนนี้เตรียมดูหอไว้กะว่ารออะไรเรียบร้อยทำงานอีกสักเดือนมีเงินพอก็จะไปแล้ว
อยากถามว่าหนูวรไปมั้ย หนูกลัวไปหมด หนูรักเขามากแต่สุขภาพจิตหนูไม่ไหว นอนไม่หลับ เครียด ไม่อยากตื่นขึ้นมาเลย ไม่อยากร็ว่าวันนี้เขาจะดีรึจะร้าย มันเหนื่อยมันท้ออ่ะ ขอบคุณทุกคนที่มาอ่านจริงๆเรื่องมันเยอะมาก แต่หนูเรียบเรียงไม่เก่งอาจจะซ้ำไปซ้ำมาบ้าง ไปก่อนนะคะ ตอนนี้สงสัยก็ยังด่าหนูอยู๋
มีใครเคยย้ายออกมาอยู่คนเดียวเพราะ อยู่กับคนที่บ้านไม่ได้
มาเหตุการณืที่สองหนูเลิกกับแฟนคนแรก คนนี้ก็มีมารับมาส่งบ้าง พอมายายก็จะพูดว่า อีนี่มันขี้เกียจนะคบกับมันได้หรอ อะไรแบบนี้พูดตลอด หนูคบกันไอ้ไม่กี่เดือนประมาณ 3 เดือนได้ก็เเลิก ช่วงนั้นเลยคิดว่าเออคงไม่เหมาะกับการมีแฟนและยายก็เป็นงี้ เบื่อด้วย เลยหาของมาขาย ยายก็พูดว่า สภาพอย่างจะไปขายให้ใคร แต่เราก็ขายได้นะ555 แต่เวลาเขาพูดเราก็คิดมากปกติแหละ มีช่วงนึงยายหมอนัดี่รพ แต่ประเด็นคือหมอส่งยายไป แผนกจิตเวช เขาก็แบบกูไม่ได้เป็นไรส่งมาทำไมตามาษาคนแก่อ่ะ ผลออกมาว่ายายเป็นโรคซึมเศร้า หลังจากนั้นก็เริ่มเอาแต่ใจขึ้นเรื่อยๆ แถมยาไม่กินเลย ไม่มีใครอยากพูดพูดก็โดนด่าตลอด แล้วก็บ่นจะ***ตัว ต ทุกวัน เวลาอยู่คนเดียวก็จะไปบอกคนอื่นว่าลูกหลานไม่สนใจ หลายเรื่องจนคนอื่นมองว่าเราไม่ดี
มาแฟนคนล่าสุดคบกันช่วง ขึ้น ปวส คนนี้เราไม่กล้าเอามาบ้านเลยช่วงแรก กลัวจะต้องเลิกอีกแต่ทำไงอ่ะ สุดท้ายมันก็ต้องมาเจอกันอ่ะ เลยอ่ะลองดู แต่ก็นั่นแหละโดนเหมือนกันไม่พ้น คนนี้นิสัยดีมากบ้านเขาชอบเราบ้านเราชอบเขา มันคือคนที่เอาใจยายมาตลอด ไปไหนซื้อขฮงมาฝาก ช่วยยายทำโน้นทำนี่ จนได้มาอยู่ด้วยกัน ช่วงหนูเรียนจบ ปวส หนูสอบมหาลัยไม่ติดแถมแฟนนี้ติดทหารซ้ำไปอีก หนูเลยหางานทำค่ะ ทำไปได้ไม่กี่วันยายเข้า รพ เพราะกินยา ตอนนั้นหนูเลิกงานเที่ยงคืน นอนได้ไม่กี่ชม.น้องวิ่งขึ้นมาเรียกบอยายเป็นไรไม่รู้ ตอนนั้นรีบโทรเรียกรถ มีเราไปดูแลตลอด เข้าๆออกๆรพเพราะดื้อไม่ฟังเอาแต่ใจ มีเรากับแฟนดูแลตลอด สุดท้ายหนูต้องลาออกเพราะไม่มีใครมาดูแลยายได้ ช่วงเฝ้าเขาที่ รพ ก็เอาแต่ใจไม่พอใจอะไรก็เขี้ยงของใส่เราบ้างใส่แฟนเราบ้าง เราถามแฟนตลอดว่าโอเครึเปล่าไม่งั้นกลับบ้านได้นะ แฟนก็เงียบแต่มาอยู่เป็นเพื่อนตลอด จนเขาเริ่มหายกลับมาอยู่บ้านใครมาเยี่ยมก็จะพูดทำนองว่า มันไม่ให้กินอะไรเลย ไม่สนใจเลย ไปโน้นไปนี่กันตลอด ซึ่งเราไปแค่ตลาดเพราะต้องทำกับข้าไม่ได้ไปไหนเลย เป็นแบบนี้ตลอดจนมาหายดี อาการเริ่มหนักขึ้นๆ บ่นเป็นอาทิตย์ไม่เคยหยุดบ่นอะไรเ็กๆน้อๆฏ้เอามาบ่น หาขข้อจับผิดไปหมด ตอนนี้ทะเลาะกับน้องด้วยที่เขาแทบไม่เคยด่าก็มาด่าทะเลาะกันเสียงดังทุกวัน จนเราเหนื่อยแล้วพอหายดีก็ด่าเราว่างานการไม่ทำนอนให้คนอื่นเลี้ยง เราออกมาเพราะเขาไม่สบายแต่พอหายก็ด่าแบบนี้จริงๆคำพูดยิ่งกว่านี้มาก เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย เวลาแฟนเรามาหาก็พูดว่ามาทำไมวันหลังก็ไม่ต้องมา บางทีมันพูดด้วยก็ไม่พูด เราเลยเก็บของไปนอนบนบ้านเหมือนเดิมเพราะเห็นว่าหายดีแล้ว ก็บ่นว่า มีผัวนี่มีปีกมีหาง จะไปไหนก็ไป ไปเ*ากันที่ไหนก็ไป อยู่กับใครได้ไปเลย เสียงดังตลอด บอกกับน้องว่ามันไม่หวงกูหรอกมันมีผัวไปแล้ว มันแบบเฮ้แเหนื่อยอ่ะ เลยคิดว่าจะไปอยู่หอกับแฟน ในเมื่อไล่กันมาตลอด ก็จะไป ตอนนี้เตรียมดูหอไว้กะว่ารออะไรเรียบร้อยทำงานอีกสักเดือนมีเงินพอก็จะไปแล้ว
อยากถามว่าหนูวรไปมั้ย หนูกลัวไปหมด หนูรักเขามากแต่สุขภาพจิตหนูไม่ไหว นอนไม่หลับ เครียด ไม่อยากตื่นขึ้นมาเลย ไม่อยากร็ว่าวันนี้เขาจะดีรึจะร้าย มันเหนื่อยมันท้ออ่ะ ขอบคุณทุกคนที่มาอ่านจริงๆเรื่องมันเยอะมาก แต่หนูเรียบเรียงไม่เก่งอาจจะซ้ำไปซ้ำมาบ้าง ไปก่อนนะคะ ตอนนี้สงสัยก็ยังด่าหนูอยู๋