เสียความรักไปแล้ว ไม่เสียดายเท่าเสียมิตรภาพเลยค่ะ

ตามนั้น เป็นเพื่อนกันมาเป็นปีกว่า จีบหกเดือนแบบเนียน ๆ สารภาพรักไป ตอนนี้เหลือเพียง คนเคยรู้จัก มิตรภาพแบบเพื่อนกันปีกว่าหายไปได้ง่าย ๆ รักมันโหดร้ายนิ บ่นเรื่อยเปื่อย

เราคบกันมา2ปีนิดๆ ระหว่างที่คบกันต่างคนต่างรู้สึกว่าชีวิตเราสองคนเข้ากันแทบจะไม่ได้อย่างสิ้นเชิง ไลฟสไตล์ ความต้องการในชีวิต core beliefs ไม่เหมือนกันเลย แต่เราเป็นแฟนที่คบจริงจังคนแรกของกันและกัน เลย

รู้สึกเสียใจที่จบแบบนี้จังเลยครับ เสียดายมิตรภาพดีๆที่เคยให้กัน

เสียดายความรู้สึก เสียดายทุกๆอย่างที่ผ่านมา อยากลืมคนเลวๆคนหนึ่งที่ทำให้เราร้องไห้ตลอด ทุกวัน ทำไมมันลืมยากจัง

กำลังนั่งคิดว่าถ้ามีผู้ใหญ่มาถามว่า "ทำไมป่านนี้ถึงไม่มีแฟน" ถ้าตอบว่า "โลกอนุญาตให้คนจนอย่างผมมีความรักด้วยเหรอ?" คงจะตลกดี

เราคิดถึงเขามากๆเลย เรารู้สึกว่าความสัมพันธ์นี้ไม่ควรจบลงแบบนี้ ที่ผ่านมาก่อนเลิกกัน เป็นรักระยะไกล ความรักครั้งนี้จบลงโดยที่เรายังเสียดาย ไม่ได้ทำทุกอย่างให้เต็มที่ ความรัก ความผูกพันที่เคยมีร่วมก

เรารักเขามาก มากจริงเรามีความทรงจำด้วยกันมากมายเหมือนไปไหนก็เห็นเขาเคยอยู่ตรงนั้นกับเรา เราไม่อยากรู้สึกอ่อนแอแบบนี้เลย เราพยายามแต่เราก็ชอบร้องไห้ทุกวัน เวลานานแค่ไหนเราถึงจะเข้มแข็งได้ทำไมมันทำยากจั

ความทรงจำที่แย่ นึกถึงทีไรก็รู้สึกแย่ คืออะไรคะ ของเราคือ ความทรงจำวันที่สูญเสียยาย เราเองยังเยียวยาความรู้สึกไม่ได้จนบัดนี้

พวกร้านแต่งรถวัยรุ่นนี่ทำทรงนักเลงจังคะ แถวบ้าน เวลาอยู่คนเดียวนั่งเงียบ อยู่หลายคนทั้งเปิดเพลง เสียงดัง เบิ้ลรถ