เสียความรักไปแล้ว ไม่เสียดายเท่าเสียมิตรภาพเลยค่ะ

ตามนั้น เป็นเพื่อนกันมาเป็นปีกว่า จีบหกเดือนแบบเนียน ๆ สารภาพรักไป ตอนนี้เหลือเพียง คนเคยรู้จัก มิตรภาพแบบเพื่อนกันปีกว่าหายไปได้ง่าย ๆ รักมันโหดร้ายนิ บ่นเรื่อยเปื่อย

รู้สึกเสียใจที่จบแบบนี้จังเลยครับ เสียดายมิตรภาพดีๆที่เคยให้กัน

สิ่งที่คาใจมาตลอดหลายปีและตั้งคำถามกับตัวเองว่า ถ้าหากวันนั้นเราไม่เกเรแล้วตั้งใจเรียน ก็คงได้เรียนกับคนที่ชอบ คงไม่ต้องย้ายมาเรียนกรุงเทพ สิบกว่าปีที่ผมไม่เคยรู้เลยว่าคนที่ผมชอบสมัยเด็กๆนั้น เรียนอยู

เสียดายความรู้สึก เสียดายทุกๆอย่างที่ผ่านมา อยากลืมคนเลวๆคนหนึ่งที่ทำให้เราร้องไห้ตลอด ทุกวัน ทำไมมันลืมยากจัง

ตอนอยู่ด้วยกันทำไมไม่รู้สึกอย่างนี้นะ แต่พอจากกันไป ทำไมมันห่วงหาขนาดนี้ น้ำตาจะไหล

กำลังนั่งคิดว่าถ้ามีผู้ใหญ่มาถามว่า "ทำไมป่านนี้ถึงไม่มีแฟน" ถ้าตอบว่า "โลกอนุญาตให้คนจนอย่างผมมีความรักด้วยเหรอ?" คงจะตลกดี

การใช้ชีวิตคู่มักมีหลายปัจจัยแค่ความรักมันไม่พอจะไปต่อได้หรือไม่ได้รักกันนะ ผมพึ่งเลิกกับแฟนที่คบมา 7 ปี ในอาทิตย์สุดท้ายก่อนเลิกผมตั้งใจจะเป็นคนรักที่ดีของเขา แต่มันก็ไม่ทัน สงสัยเพราะอาจจะเป็นคนไม่ด

เราคบกับแฟนมาปีกว่าๆๆ แต่เขาไม่เคยลบรูปแฟนเก่าจากเครื่องเลย เขายังคงเป็นเพื่อนกันในเฟส แต่เราไม่ได้เป็น คือเคยคุยกันแล้วเรื่องนี้ แต่เขาก็บอกว่าไม่มีอะไร แต่ลึกๆๆในใจเรา เราไม่มั่นใจว่าเขาลืมแฟนเก่าหร

มีช่วงหนึ่งที่นั่งเฉยๆ แล้วนึกถึงตอนตัวเองยังเด็ก ช่วงเวลาที่ทุกอย่างมันดูง่ายไปหมด ไม่ต้องคิดเยอะ ไม่ต้องรับผิดชอบอะไร แค่ตื่นมา เล่น กิน นอน แล้วก็จบวันแบบสบายๆ ตอนนั้นเราไม่เคยคิดเลยว่าการโตขึ้นมัน