เผ่าพันธุ์หอย

สงสัยและอยากถามว่าทำไมคนหลายคนถึงคิดว่านั่งสมาธิปฏิบัติธรรมแล้วจะเป็นบ้าคือเน้นปฏิบัติสายฌานหลงเคลิบเคลิ้มไม่มีสติติดนิมิตอย่างเดียว?? ทั้งที่สายพุทธจริงๆคือการเน้นวิปัสสนาตามหลักสติปัฏฐาน4คือเจริญสติ

บรรลุธรรมแบบมักง่าย จนละเลยไตรสิกขา คือ ศีล สมาธิ ปัญญา ของพระศาสดา : พุทธวจนะ วัดศาสนาพุทธมหาสติปัฏฐาน 4พระไตรปิฎกปฏิบัติธรรม   สมาชิกหมายเลข 76

เราเป็นคนที่ชอบอ่านหนังสือสวดมนต์มาก ซึ่งเนื้อหาในหนังสือสวดมนต์จะมีเกี่ยวกับเรื่องบาปบุญคุณโทษเรื่องหลักธรรม และมีบทสวดมนต์พาหุงมหากาอิติปิโสด้วย แต่ที่สงสัยอย่างนึงก็คือหนังสือสวดมนต์ที่เขาพิมพ์แจกฟ

อยากถามผู้ที่ศึกษาธรรมะและครูบาอาจารย์สายปฏิบัติการพิจารณาโดยสมมุติบัญญัตินึกคิดว่าขันธ์5ไม่เที่ยงกายไม่เที่ยงพิจารณายังไงให้เป็นวิปัสสนาคือพิจารณาสมมุติเป็นสมถะไปก่อนจนได้ฌานแล้วใช้นิมิตเป็นสภาวะธรรม

ทำไมพอจิตมันสัมผัสอสังขตธรรมแล้ว มันก็ว่าง แต่พอขยับไปอีกนิด เป็นพระนิพพาน มันมีแสงปรากฏครับ เหมือนความเลื่อมใสมันเกิดตรงนี้ ไม่เคยร◌ู◌้ว่ามันมีภาวะตรงนี้ด้วย

จริงไหมครับที่มีความคิดเห็นนึงบอกว่าจะปฏิบัติภาวนาแบบไหนก็ได้โดยไม่ทำตามแนวสติปัฏฐาน4หรือสอดคล้องสติปัฏฐาน4ก็บรรลุธรรมได้ เขาบอกว่าแค่ทำแบบสมถะเพ่งฌานนั่งสมาธิเพ่งก็บรรลุธรรมได้ละกิเลสพ้นทุกข์ได้โดยไม

หรือว่าพึ่งมีมาเร็วๆนี้เพราะในพระไตรปิฏกไม่เห็นมี

"นอบน้อม พุทธธรรมสงฆ์ อันเป็นที่พึ่งของข้าพเจ้า" ************* จิตมีอารมณ์เป็นหนึ่งเกิดกับสมาธิระดับได้บ้างครับ?