ทำงานสุจริตแทบตาย แค่ค่าห้องค่าน้ำค่าไฟก็หมดแล้ว กลับไปขายตัวเหมือนเดิมดีกว่าไหมเนี่ย

เราเคยรับงาน คืนนี้ก็ได้500-1000 รับแค่คนเดียวหรือ2คน ใส่ถุงป้องกัน ถ้าไม่ปริปากบอกให้ใครรู้ก็ไม่มีคนรู้ สามารถจ่ายค่าห้องค่าโทรศัพท์ได้สบาย จนเรามีแฟน ราก็เลยเลิกทำ เรารู้ว่ามันผิดศิลธรรม เรารู้ทุกอย่างในสิ่งที่เราทำ เราย้ายมาอยู่กับแฟน แฟนก็ช่วยเหลือทุกอย่าง ที่พอจะช่วยได้ แฟนเราไม่ใบ่คนมีเงิน แต่เราพร้อมให้ถ้าเขามี ตั้งแต่คบกันมาไม่เคยนอกใจ และเราก็ไม่เคยกลับไปทำซ้ำอีก แต่พอย้ายมาอยู่ด้วยกัน ค่าห้องก็เท่าเดิม ค่ารถ ค่าใบ้จ่ายก็เหมือน แต่ต่างตรงที่ เราต้องออกไปทำงาน ส่วนตัวเราอยากทำงานที่มันถูกต้องอยู่แล้ว แต่เข้าใจไหมว่ามันเคยได้รายได้ดีกว่านี้ สามารถอยู่คนเดียวได้สบาย ไม่ต้องเจอคนมากมาย เราก็เปิดใจทำนะ เดือนนึง ได้เงินวีคละ5000นิดๆ ซึ่งแต่ละวันมันเหนื่อยมาก ต้องบอกก่อนว่าก่อนที่จะทำงานแบบรับงาน เราเคยทำงาน7-11 มาเกือบปี เราทนได้ แต่เงินก็เหลือ 2-3 พัร ต่อเดือนตลอด ซึ่งทำมาเกือบปี เราเลยเลิกทำมารับงาน จนมีแฟน มาทำงานห้างดังอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ยอดขาย5วัน 9 แสน 6 หมื่น แต่ไม่ได้ค่าอะไรทั้งสิ้น ได้แต่ค่าแรงรายวัน เหมือนแทบตาย ได้วีคนั้นแค่5,000 จ่าค่าห้องก็หมดแล้ว ยังต้องมาขอแฟนอีก เราเลยท้อมากตอนนี้ เราเหนื่อย นึกถึงตอนรับงาน ถ้าไม่มีแฟนเราก็คงทำเรื่องแบบนั้นไปเรื่อยๆ เราแค่อยากระบายเพราะ เราเหนื่อยใจจะขาด แลกกับเงินอันน้อยนิด เราเข้าใจเลย ว่าทำไมคนไทยถึงทำงานเทาๆกันเยอะมาก เพราะเงินอันน้อยนิด