การที่วอลเลย์บอลไทยพยายามเอนจอยกับการเล่น

มันจะเป็นการทำลายสมาธิที่กำลังโฟกัสอยู่ทิ้งไปไหม คือเวลาเราดีใจหรือเสียใจมันทำให้จิตใจเราหลุดจากสมาธิไป ในทางกลับกันถ้าเราอยู่ในความเครียดได้ตลอดเราจะมีสมาธิมากกว่า สังเกตุหลายครั้งไม่ว่าจะชุดไหนของไทยพอคะแนนนำจะดีใจเวิ่นเว้อพอหลังจากนั้นจะเสียยาว จะดีกว่าไหมถ้าทำแบบญี่ปุ่นคือได้แต้มแล้วยิ้มแปะมือแล้วสะบัดตูดประจำตำแหน่งตัวเองทันที