หน้าแรก
คอมมูนิตี้
ห้อง
แท็ก
คลับ
ห้อง
แก้ไขปักหมุด
ดูทั้งหมด
เกิดข้อผิดพลาดบางอย่าง
ลองใหม่
แท็ก
แก้ไขปักหมุด
ดูเพิ่มเติม
เกิดข้อผิดพลาดบางอย่าง
ลองใหม่
{room_name}
{name}
{description}
กิจกรรม
แลกพอยต์
อื่นๆ
ตั้งกระทู้
เข้าสู่ระบบ / สมัครสมาชิก
เว็บไซต์ในเครือ
Bloggang
Pantown
PantipMarket
Maggang
ติดตามพันทิป
ดาวน์โหลดได้แล้ววันนี้
เกี่ยวกับเรา
กฎ กติกา และมารยาท
คำแนะนำการโพสต์แสดงความเห็น
นโยบายเกี่ยวกับข้อมูลส่วนบุคคล
สิทธิ์การใช้งานของสมาชิก
ติดต่อทีมงาน Pantip
ติดต่อลงโฆษณา
ร่วมงานกับ Pantip
Download App Pantip
Pantip Certified Developer
พลัดพราก...หรือจากจริง
กระทู้สนทนา
บทกวี
แต่งกลอน
เราไม่ได้ลืมกัน
แค่ใจฉันยังคงคิด
เธอเดินหายจากชีวิต
แต่ความรักยังคงอยู่
สายลมพัดใจบาง
หรือเธอวางใจฉันก่อน
รอยยิ้มยังซ่อนซ้อน
แต่แววตาไม่เหมือนเดิม
เธอบอกเป็นเพียงห่าง
แค่ช่วงทางที่หม่นมัว
แต่คำลาในวันชั่ว
กลับชัดเจนเกินความจำ
หากเป็นเพียงพลัดพราก
ใจคงฝากให้เธอเห็น
แต่หากจากนั้นคือเย็น
ขออย่าเด่นอยู่ในใจ
เจ็บกว่าการหายไป
คือใจยังมีความหวัง
พลัดพรากหรือจากจริง
สุดท้ายก็ไม่มีเธออยู่ดี
'หมิ่นเหม่
03/07/2568 06:59
▼
กำลังโหลดข้อมูล...
▼
แสดงความคิดเห็น
กระทู้ที่คุณอาจสนใจ
สายตาที่ห่างเหิน
คมมีด กรีดโดนผิว เจ็บแปลบแสบแสน เหลือริ้วรอยไว้แทนความรู้สึก ไม่ฝังแน่นเนิ่นนาน ทรมานลึก เพราะความรู้สึก ว่าเธอไม่ต้องการ นัยน์ตาเธอมองผ่าน วันวานก่อน ไม่เหมือนตอนแรกรักสมัครสมาน สายตาที่ว่างเปล่าทำฉ
คนจำแลง
แต่งนิยายโดย Gemini ตอนที่ 2 จากผู้บริสุทธิ์ กลายเป็นสัตว์ป่าบ้าคลั่ง
บทที่ 11: เสียงครางของเครื่องจักรและหยาดเลือด บรรยากาศในห้องพิจารณาคดีหมายเลข 9 วันนี้ดูมืดสลัวกว่าปกติ ราวกับวิญญาณของผู้บริสุทธิ์ที่เพิ่งสังเวยชีวิตไปในคดีก่อนหน้ายังคงวนเวียนอยู่ตามมุมมืด โค้ก นั่
สมาชิกหมายเลข 8961928
พันธุกรรมรักนิรันดร์ | บทที่ 8 ลิขิตอีฟแห่งมิวเทชันของสายพันธุนิรันดร์
เมื่อนักพันธุศาสตร์สาวใช้ชีวิตคู่กับบุรุษผู้มีพันธุกรรมอมตะ งานวิจัยของเธอดำดิ่งลึกถึงระดับเซลล์ สู่การทดลองที่ไม่เคยปรากฏในหน้าบันทึกใดมาก่อน--การถ่ายทอดพันธุกรรมอมตะด้วย 'เลือด' ที่อาจเปลี่ยนนิยามขอ
LamoonMan
..ให้ความสุขเธอเคลื่อนไหวอยู่ในนั้น..
ฉันอยากฟังเพลงรักร้องจากคุณ น้ำเสียงนุ่มละมุนเหมือนแต่ก่อน ลมหายใจที่แทรกอยู่ในทุกตอน มันช่วยให้คนผ่อนคลาย ฉันอยากได้รอยยิ้มคุณแบบเก่า เคยใช้หยุดความเศร้าฉันเลือนหาย ยิ้มอ่อนโยนนั้นทุกข์พลันละลาย คนเ
ดุหยง
《ใต้พระจันทร์ดวงเดิม》
- ใต้แสงจันทร์สีเงินที่โปรยลงมาอย่างเงียบงัน - หญิงสาวคนหนึ่งยืนอยู่ริมหน้าต่างเก่า - สายลมอ่อนพัดผ่านเส้นผมยาวของเธอ - ราวกับกำลังเล่าเรื่องบางอย่างที่ไม่มีใครได้ยิน - ดวงตาของเธอสะท้อนแสงจันทร์ - แต
เนฟวี่
《สาวงามใต้แสงอรุณ》
- ยามเช้าที่แสงแดดอ่อนๆ - สาดลงมาบนทุ่งหญ้า - มีหญิงสาวคนหนึ่งยืนอยู่เงียบๆ - ท่ามกลางลมอ่อนของวันใหม่ - เส้นผมของเธอปลิวไหวเบาๆ - ดั่งสายไหมที่ลมพัดผ่าน - ดวงตาของเธอเป็นประกาย - เหมือนหยดน้ำค้างที่ส
สมาชิกหมายเลข 8650949
ต้องขึ้นร้องเพลงในงานสังสรรค์ทั่วไป ควรร้องเพลงใด ถึงจะดูหล่อ และ อบอุ่น ?
ถ้าเป็น ผช เสียงเพราะอยุ่แล้ว ควรร้องเพลงใด สาวๆแนะนำหน่อย เธอทั้งนั้น คู่กัน รอยยิ้ม ให้ฉันดูแลเธอ เพราะทั้งนั้น สาวๆแนะนำหน่อย นอกเหนือจากช้อยส์ก็ได้ ขอเป็นสตริงไทยภาคกลาง
สมาชิกหมายเลข 8705340
พันธุกรรมรักนิรันดร์ | บทส่งท้าย - จากเซลล์...สู่หัวใจ
เมื่อนักพันธุศาสตร์สาวใช้ชีวิตคู่กับบุรุษผู้มีพันธุกรรมอมตะ งานวิจัยของเธอดำดิ่งลึกถึงระดับเซลล์ สู่การทดลองที่ไม่เคยปรากฏในหน้าบันทึกใดมาก่อน--การถ่ายทอดพันธุกรรมอมตะด้วย 'เลือด' ที่อาจเปลี่ยนนิยามขอ
LamoonMan
พันธุกรรมรักนิรันดร์ | บทที่ 9 โครโมโซมระหว่างเรา
เมื่อนักพันธุศาสตร์สาวใช้ชีวิตคู่กับบุรุษผู้มีพันธุกรรมอมตะ งานวิจัยของเธอดำดิ่งลึกถึงระดับเซลล์ สู่การทดลองที่ไม่เคยปรากฏในหน้าบันทึกใดมาก่อน--การถ่ายทอดพันธุกรรมอมตะด้วย 'เลือด' ที่อาจเปลี่ยนนิยามขอ
LamoonMan
พันธุกรรมรักนิรันดร์ | บทที่ 2 กฎชีววิทยาของผู้มีคู่ได้เพียงหนึ่งเดียว
เมื่อนักพันธุศาสตร์สาวใช้ชีวิตคู่กับบุรุษผู้มีพันธุกรรมอมตะ งานวิจัยของเธอดำดิ่งลึกถึงระดับเซลล์ สู่การทดลองที่ไม่เคยปรากฏในหน้าบันทึกใดมาก่อน--การถ่ายทอดพันธุกรรมอมตะด้วย 'เลือด' ที่อาจเปลี่ยนนิยามขอ
LamoonMan
อ่านกระทู้อื่นที่พูดคุยเกี่ยวกับ
บทกวี
แต่งกลอน
บนสุด
ล่างสุด
อ่านเฉพาะข้อความเจ้าของกระทู้
หน้า:
หน้า
จาก
แชร์ :
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน
อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่
ยอมรับ
พลัดพราก...หรือจากจริง
เราไม่ได้ลืมกัน
แค่ใจฉันยังคงคิด
เธอเดินหายจากชีวิต
แต่ความรักยังคงอยู่
สายลมพัดใจบาง
หรือเธอวางใจฉันก่อน
รอยยิ้มยังซ่อนซ้อน
แต่แววตาไม่เหมือนเดิม
เธอบอกเป็นเพียงห่าง
แค่ช่วงทางที่หม่นมัว
แต่คำลาในวันชั่ว
กลับชัดเจนเกินความจำ
หากเป็นเพียงพลัดพราก
ใจคงฝากให้เธอเห็น
แต่หากจากนั้นคือเย็น
ขออย่าเด่นอยู่ในใจ
เจ็บกว่าการหายไป
คือใจยังมีความหวัง
พลัดพรากหรือจากจริง
สุดท้ายก็ไม่มีเธออยู่ดี
'หมิ่นเหม่
03/07/2568 06:59