หน้าแรก
คอมมูนิตี้
ห้อง
แท็ก
คลับ
ห้อง
แก้ไขปักหมุด
ดูทั้งหมด
เกิดข้อผิดพลาดบางอย่าง
ลองใหม่
แท็ก
แก้ไขปักหมุด
ดูเพิ่มเติม
เกิดข้อผิดพลาดบางอย่าง
ลองใหม่
{room_name}
{name}
{description}
กิจกรรม
แลกพอยต์
อื่นๆ
ตั้งกระทู้
เข้าสู่ระบบ / สมัครสมาชิก
เว็บไซต์ในเครือ
Bloggang
Pantown
PantipMarket
Maggang
ติดตามพันทิป
ดาวน์โหลดได้แล้ววันนี้
เกี่ยวกับเรา
กฎ กติกา และมารยาท
คำแนะนำการโพสต์แสดงความเห็น
นโยบายเกี่ยวกับข้อมูลส่วนบุคคล
สิทธิ์การใช้งานของสมาชิก
ติดต่อทีมงาน Pantip
ติดต่อลงโฆษณา
ร่วมงานกับ Pantip
Download App Pantip
Pantip Certified Developer
พลัดพราก...หรือจากจริง
กระทู้สนทนา
บทกวี
แต่งกลอน
เราไม่ได้ลืมกัน
แค่ใจฉันยังคงคิด
เธอเดินหายจากชีวิต
แต่ความรักยังคงอยู่
สายลมพัดใจบาง
หรือเธอวางใจฉันก่อน
รอยยิ้มยังซ่อนซ้อน
แต่แววตาไม่เหมือนเดิม
เธอบอกเป็นเพียงห่าง
แค่ช่วงทางที่หม่นมัว
แต่คำลาในวันชั่ว
กลับชัดเจนเกินความจำ
หากเป็นเพียงพลัดพราก
ใจคงฝากให้เธอเห็น
แต่หากจากนั้นคือเย็น
ขออย่าเด่นอยู่ในใจ
เจ็บกว่าการหายไป
คือใจยังมีความหวัง
พลัดพรากหรือจากจริง
สุดท้ายก็ไม่มีเธออยู่ดี
'หมิ่นเหม่
03/07/2568 06:59
▼
กำลังโหลดข้อมูล...
▼
แสดงความคิดเห็น
กระทู้ที่คุณอาจสนใจ
สายตาที่ห่างเหิน
คมมีด กรีดโดนผิว เจ็บแปลบแสบแสน เหลือริ้วรอยไว้แทนความรู้สึก ไม่ฝังแน่นเนิ่นนาน ทรมานลึก เพราะความรู้สึก ว่าเธอไม่ต้องการ นัยน์ตาเธอมองผ่าน วันวานก่อน ไม่เหมือนตอนแรกรักสมัครสมาน สายตาที่ว่างเปล่าทำฉ
คนจำแลง
อยากวอนสายลมพัดให้เราจากกันที
เคยเฝ้ารอให้สายลมพัดพาใครเข้ามา. แต่วันนี้อยากช่วยให้สายลมนั้นพัดพาเราออกจากกันที อาจจะเป็นเพียงแค่ความบังเอิญในแรกที่เราสบตา. ทำให้ลมพัดพาให้เรามาใกล้กัน แต่ในวันนี้วันที่ทุกอย่างของเราจบลง ฉันก็ยังค
สมาชิกหมายเลข 2259792
เธอหายเศร้าเท่านั้นพอ
แม้ใจเธอ ไม่มี ที่ให้ฉัน ไม่มีวัน ที่ได้ อยู่ในแสง แต่ยังรัก ภักดี มิเปลี่ยนแปลง เป็นลมแรง พัดใต้ปีก ของคนดี วันที่รอย ยิ้มนั้น มันจางหาย ฉันยังอยู่ ข้างกาย มิหน่ายหนี คอยปลอบโยน ดั่งลม พรมฤดี ให้
สมาชิกหมายเลข 1261517
แค่ของเลียนแบบ
https://www.youtube.com/watch?v=g3-oobdNTI0 อาจเป็นเพียงลมพัดเบาๆ ให้เธอคลายร้อนแล้วก็ไป อาจเป็นต้นไม้ให้เธอใช้ บังแดดเอาไว้แล้วเธอก็จาก แค่อยากให้เธอยิ้มเรื่อยไป ไม่อยากจะเห็นแม้น้ำตา ต้องการเมื่อไ
สมาชิกหมายเลข 6635940
เลือน-ลืม
เลือน-ลืม รอยยิ้มไม่ได้ช่วยอะไร ก็เหมือนกับข้อความที่อ่านแล้วไม่น่าสนใจ เบื้องหลังที่ว่างเปล่า เพราะไร้ความหมายใด เธอหาใช่คนที่จะอ่านฉันออก เมื่อแววตาจ้องมองมา พร้อมเอ่ยคำพูดเกินจับต้อง สัญญาลวงๆ ตอน
ตุ๊กตาเด็กผู้หญิง
“ความฝัน พันธนาการความคิดอันบิดเบี้ยวของฉัน”
กลางรัตติกาลอันอ่อนโยน —สายหมอกละมุนคลอเคลียขอบหน้าต่างไม้เก่าฉันเอนกายลงบนหมอนแห่งความคิดปล่อยดวงใจให้ล่องไหลไปกับเสียงลมหายใจของโลก ในห้วงนั้น — ความฝันเข้ามาโอบกอดฉันอย่างแผ่วเบาเหมือนห
ท้าวขี้เมี่ยง ดังปึ่ง
นิทาน ตอนที่15 "วันที่โลก เริ่มฟังเด็กบ้าง"
ตอนที่ 15 "วันที่โลก เริ่มฟังเด็กบ้าง" เช้าวันหนึ่ง เด็กตื่นขึ้นมา พร้อมคำถาม แต่เขาไม่ได้รีบถามใคร เขาเพียงแค่ออกไปนั่งใต้ต้นไม้ ที่เขาชอบนั่งเสมอ ลมพัด ผ่านใบไม้ เกิดเสียงกรอบแกรบเบา
สมาชิกหมายเลข 9247816
O ร่ำร้อย .. พจีเรียง .. O
๑๔ 0 ผองภุมรินผัสะพบู นิระรู้ประจาคบิน สมเสพวิเลปนะถวิล ตฤปะพินทุเกสร . . ๘ 0 รุ่งสางที่ .. เย็นฉ่ำหยาดน้ำค้าง ภาพปีกลายบอบบางลอยร่าง-ร่อน แสงแรกวันจากสรวงเผยช่วงตอน โอบโลกให้รู้ร้อนอย่างอ่อนโยน 0 เช่
สดายุ...
นิทาน ตอนที่12 "วันที่เงา เริ่มถามคำถาม"
ตอนที่ 12 "วันที่เงา เริ่มถามคำถาม" บ่ายวันหนึ่ง แดด ส่องยาวกว่าปกติ เด็กเดินกลับบ้าน แล้วสังเกตว่า เงาของเขา ยาวจนเกือบแตะปลายถนน เขาหยุดเดิน เงา ก็หยุด เขายกมือ เงา ก็ยกมือ เด็ก
สมาชิกหมายเลข 9247816
อ่านกระทู้อื่นที่พูดคุยเกี่ยวกับ
บทกวี
แต่งกลอน
บนสุด
ล่างสุด
อ่านเฉพาะข้อความเจ้าของกระทู้
หน้า:
หน้า
จาก
แชร์ :
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน
อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่
ยอมรับ
พลัดพราก...หรือจากจริง
เราไม่ได้ลืมกัน
แค่ใจฉันยังคงคิด
เธอเดินหายจากชีวิต
แต่ความรักยังคงอยู่
สายลมพัดใจบาง
หรือเธอวางใจฉันก่อน
รอยยิ้มยังซ่อนซ้อน
แต่แววตาไม่เหมือนเดิม
เธอบอกเป็นเพียงห่าง
แค่ช่วงทางที่หม่นมัว
แต่คำลาในวันชั่ว
กลับชัดเจนเกินความจำ
หากเป็นเพียงพลัดพราก
ใจคงฝากให้เธอเห็น
แต่หากจากนั้นคือเย็น
ขออย่าเด่นอยู่ในใจ
เจ็บกว่าการหายไป
คือใจยังมีความหวัง
พลัดพรากหรือจากจริง
สุดท้ายก็ไม่มีเธออยู่ดี
'หมิ่นเหม่
03/07/2568 06:59