หัวใจสลายที่ปลายฟ้า (6)...เพื่อน

ในราตรี ที่เปราะบาง ช่างวังเวง มีแค่เพียง เสียงเพลง บรรเลงกล่อม คิดถึงคน ที่ทะเลาะ เพราะไม่ยอม จนวันนี้ ตรมตรอม ยอมแพ้เธอ ใจดวงหม่น สนทนา กับความเหงา เพื่อนคนเก่า ที่แวะมา หาเสมอ คืนที่ฟ้า ว่างเปล่า

หัวใจสลายที่ปลายฟ้า (31)...ยามนี้ที่ไกลบ้าน               ดวงเนตรมาเคาะประตูเรียกน้าวิวตอนทุ่มตรง “เข้ามาเลยเนตร น้าไม่ได้ล็อก”