ตอนคบกัน เขารักเรามาก ดูแลเราดี เอาใจทุกอย่าง แต่เรางี่เง่าเกินเบอร์ เราชอบบอกเลิกเขา แต่เขาง้อเราตลอด ไม่เคยอยากเลิกกับเราเรย ตอนแรกๆที่เลิก เราขอโอกาสเขา เขาให้เราตลอด แต่เราทำนิสัยเดิม (หลายครั้ง) จนเขาไปจริงๆ ตอนเลิกกันเขาก็เสียใจหนักมาก เหมือนเขาจะเยียวยาหัวใจตัวเองด้วยการไปรักไปชอบใครสักคน เพื่อลืมเราให้ได้ เลยกลับไปชอบเก่าที่เคยชอบก่อนเจอเรา เพราะเขาไม่มีใครแร้ว เหมือนฮิลหัวใจเองด้วยการใช้คนอื่นมาแทนที่เรา เพื่อจะได้เลิกรักเรา เลิกโฟกัสที่เรา แต่ไปโฟกัสคนอื่นแทน (เช่นคนอื่นอาจจะฮิลใจตัวเองจากอกหักด้วยการใช้ เวลา หาอะไรทำ ออกกำกาย ทำงานหนัก เจอเพื่อน ) แต่เขาใช้คนมาเยี่ยวยาจิตใจตัวเองแบบนะค่ะ พอเข้าใจไหม
*แล้วเขาไม่ใช้คนโสดด้วยนะคะ แต่กลับมาใช้คนมีแฟนแล้ว เพราะรู้ว่ายังไงก็ไม่ได้เป็นแฟนกันแน่ๆ ถ้าเขาใช้คนโสดมาเยียวยาจิตใจ โอกาสที่จะเป็นแฟนกันมันยังพอมี เพราะไม่อยากมีแฟน แล้วเราก็เคยกลับไปขอโอกาสเขาอีกที เขาก็ให้แต่เราก็งี่เง่าอีก ก็เลยจบจริงๆ เราก็เลยงงๆ และเราเชื่อเลยว่าผ่านไปอีกสักพัก เขาก็หน้าจะเปิดใจให้คนใหม่อีกเรื่อยๆ ถ้ามีเข้ามา ไม่น่าจะอยู่รอคนที่เขากลับไปชอบเลิกกับแฟนหรอกค่ะ !
เรามาวิเคราะห์กันค่ะ
*แล้วเขาไม่ใช้คนโสดด้วยนะคะ แต่กลับมาใช้คนมีแฟนแล้ว เพราะรู้ว่ายังไงก็ไม่ได้เป็นแฟนกันแน่ๆ ถ้าเขาใช้คนโสดมาเยียวยาจิตใจ โอกาสที่จะเป็นแฟนกันมันยังพอมี เพราะไม่อยากมีแฟน แล้วเราก็เคยกลับไปขอโอกาสเขาอีกที เขาก็ให้แต่เราก็งี่เง่าอีก ก็เลยจบจริงๆ เราก็เลยงงๆ และเราเชื่อเลยว่าผ่านไปอีกสักพัก เขาก็หน้าจะเปิดใจให้คนใหม่อีกเรื่อยๆ ถ้ามีเข้ามา ไม่น่าจะอยู่รอคนที่เขากลับไปชอบเลิกกับแฟนหรอกค่ะ !