ตามหัวข้อเลยค่ะ น่าแปลกที่เราจำความรู้สึกและความฝันได้ค่อนข้างมาก แถมยังเอาความจริงไปอยู่ในนั้นอีกด้วยค่ะ เหมือนความทรงจำในโลกความจริงเราอยู่ครบตอนที่ฝัน ทั้งๆที่ปกติฝันก็ส่วนของฝัน แต่นี่เราปะติดปะต่อได้จนเหมือนเป็นโลกเดียวกัน มาค่ะ เราจะเล่าให้ฟังคร่าวๆเท่าที่จำได้ ในฝันเหมือนเราทำงานอยู่ที่นึงค่ะ มีกลุ่ม3คน เรา1กับผู้ชายอีก2 (แต่อันนี้ขอแยกก่อนนะคะ 1ในนั้นมีสามีเพื่อนที่รู้จักกันในโซเชียลค่ะ แต่ในฝันมันแยกกัน เหมือนจะรู้ได้แค่ว่าเค้าเป็นเพื่อนในกลุ่ม) ไม่มีเจตนาชอบเขานะคะ แค่ในฝันเป็นหน้าเขา อีกคนเราจำหน้าไม่ได้ แต่จำบุคลิกได้ค่ะ เป็นคนนิ่งๆ เสือบหูฟังไว้ข้างนึงตลอด ไม่ค่อยพูดจากับใครๆ และในนั้นเหมือนเราจะแอบชอบเขาด้วยค่ะ มีเหตุการณ์น่ารักๆเกิดขึ้นค่อนข้างเยอะ แต่อีกคนเขาชอบเราค่ะ อารมณ์ในฝันคล้ายๆฟิลมหาลัย คนที่ชอบเราเวลามีปัญหาเค้าจะคอยช่วยเราตลอด แล้วเราก็จะแอบมองหาเพื่อนอีกคนตลอด ซึ่งเราเห็นว่าเค้าก็แอบมองเราห่างๆ สุดท้ายก่อนตื่นเป็นฉากประมาณว่าเราเดินด้วยกัน3คนค่ะ เราอยู่กลาง คนที่ชอบเราอยู่ขวา คนที่เราชอบอยู่ซ้าย จำบทสนสนาทั้งหมดไม่ได้ แต่จังหวะก่อนจะแยกกันเรากอดคอคนฝั่งขวาค่ะ เหมือนเค้าเองก็แอบตกใจเล็กๆ ประมาณว่าเราเปิดใจให้เค้าแล้ว ส่วนคนที่เราแอบชอบเดินแยกไปอีกทาง เราแอบรู้สึกได้ว่าเค้าก็ดูนอยด์ๆ เราดึงความทรงจำในโลกจริงไปใช้ด้วยค่ะ แบบมันต่อเนื่องกันอย่างกับว่าไม่ได้ฝันไป ตื่นมายังติดกับความรู้สึกนี้ไม่หาย ทำยังไงดีนะ
ความรู้สึกของเราติดอยู่ในห้วงความฝันค่ะ