เราเป็น wlw (ญรักญ) นะคะ ใครที่ไม่ชอบหรือไม่สะดวกใจอ่านข้ามได้น๊าา ตามหัวข้อกระทู้เลยค่ะ เรากับแฟนคบกันมาปีกว่าๆแล้วค่ะ ช่วงแรกที่คบกันทุกอย่างโอเคมาก เราไม่ได้มีอะไรกันบ่อย แต่ประมาณ 4-5ครั้ง/สัปดาห์ หรือวันละครั้งสองครั้งก็มีค่ะ ปกติเราคิดว่าเราไม่ได้เป็นคนที่ต้องการมากเท่าไหร่แต่เริ่มรู้สึกว่ามีปัญหาช่วง 6 เดือนหลังค่ะ พอเริ่มมาอยู่ด้วยกันเรารู้สึกว่าเริ่มมองแคลนกันมากขึ้น คืออะไรที่เคยรู้สึกว่าพิเศษก็จะรู้สึกเฉยๆ แต่เราไม่ได้รักแฟนน้อยลงเลยค่ะ 6 เดือนหลังเรารู้สึกว่าเขาไม่อยากมีอะไรกับเรา เขาจะบ่ายเบี่ยงตลอดเหนื่อยบ้างนู่นนี่ มีเรียนบ้าง วันหลังบ้าง แรกๆเราเข้าใจค่ะ แต่มีช่วงหนึ่งที่เรารู้สึกเราทนไม่ไหว แต่ก็แค่นั้นค่ะ เราได้แต่นอนร้องไห้ หลายคนที่อ่านคงคิดว่าเรื่องแค่นี้หรอ เราอธิบายไม่ถูกค่ะเหมือนเราไม่ได้เป็นที่ต้องการ เหมือนเราไม่ดีหรอ เราทำอะไรไม่ดีหรือเราไม่หวือหวาเหมือนช่วงแรกๆ
พอเราพูดเรื่องนี้บ่อยเข้าเขาก็ว่าเราคิดแต่เรื่องเดียว หวังแต่เรื่องเดียว เราไม่รู้จะรู้สึกยังไง หรือควรรู้สึกผิดที่เราเป็นแบบนี้ เราพยายามอธิบายให้เขาฟังหลายครั้งมาก ว่าเราไม่ใช่แค่ต้องการเฉยๆ เพราะรักเหมือนกัน มันเป็นการแสดงความรักว่าเรายังต้องการกันอยู่ มันเป็นสิ่งที่ใครก็ทำแทนไม่ได้ คือง่ายๆถ้าเราหวังแค่เรื่องอย่างว่าจริงๆเราคงไปทำกับคนอื่นนานแล้ว เราคงไม่นอนร้องไห้น้อยใจซ้ำแล้วซ้ำเล่า เขาก็ขอโทษเรานะคะ แล้วถามว่าเราเป็นอะไรมั้ยพอเราบอกว่าไม่เป็นก็จะบอกว่าไม่เชื่อ คือถ้าบอกว่าเป็นมันก็คงไม่มีอะเปลี่ยน
ทุกวันนี้เราก็อยู่ด้วยกันค่ะ ไม่ได้มีอะไรกันมาเดือนกว่าๆแล้ว เหมือนเดิมทุกอย่างบอกว่าไม่พร้อมบ้าง เหนื่อย มีเรียนนั่นนู่นนี่ เราเคยพยายามลดความคิดเรื่องแบบนี้ลงหลายครั้ง แต่กลับมาคิดอีกทีเราจะลดทำไมเพื่อใครสักคน ที่เราน้อยใจขนาดนี้เพราะแอบรู้มาค่ะว่าตอนเขาคบกับแฟนเก่าเขา เขาน้อยใจเรื่องนี้บ่อย ว่าแฟนเก่าคนนั้นไม่ชอบทำ หรือเราอาจทำแย่จริงๆ ทุกวันนี้เรารู้สึกเหมือนเราไม่ใช่แฟน เหมือนเป็นแม่ที่คอยออกค่าใช้จ่ายให้ หรือเป็นรูมเมทในหอเดียวกันมากกว่า เรามีความคิดจะเลิกกับเขาหลายครั้งมากค่ะ ไม่ใช่เพราะเราไม่รัก แต่ความต้องการเราไม่เหมือนกัน เรื่องอื่นๆนอกเหนือจากเรื่องนี้เราก็ไม่ได้ตรงกันมาก มีแค่คำว่ารักที่รั้งเราจริงๆตอนนี้
เหมือนเขาจะเข้าใจ แต่ก็ไม่เข้าใจล่าสุดนอนร้องไห้ให้เราเห็นแล้วก็บอกว่าขอโทษนะที่ไม่อยากมีอะไรกับเรา จุกอกมากค่ะ basic love ก็ไม่เท่าไหร่แล้ว sexยังแย่ มีแฟนเหมือนไม่มีเลยค่ะ ถึงจะรักเขาเท่าไหร่ เเต่เราคิดว่าไม่นานคงออกมาแน่ๆค่ะ หรือเพื่อนๆมีคำแนะนำไหมคะ จะจัดการกับความรู้สึกตัวเองยังไง
ถ้าใครที่อ่านถึงตรงนี้แล้วคิดว่าเขานอกใจ/นอกกาย เราค่อนข้างมั่นใจค่ะว่าเขาไม่ทำแน่นอน ตัวติดกับเราแทบ 100% โซเชี่ยลเราก็มีทุกช่องทางค่ะ ทรศ เราก็แอบเช็คตลอด TT
แฟนไม่อยากมีอะไรด้วย
พอเราพูดเรื่องนี้บ่อยเข้าเขาก็ว่าเราคิดแต่เรื่องเดียว หวังแต่เรื่องเดียว เราไม่รู้จะรู้สึกยังไง หรือควรรู้สึกผิดที่เราเป็นแบบนี้ เราพยายามอธิบายให้เขาฟังหลายครั้งมาก ว่าเราไม่ใช่แค่ต้องการเฉยๆ เพราะรักเหมือนกัน มันเป็นการแสดงความรักว่าเรายังต้องการกันอยู่ มันเป็นสิ่งที่ใครก็ทำแทนไม่ได้ คือง่ายๆถ้าเราหวังแค่เรื่องอย่างว่าจริงๆเราคงไปทำกับคนอื่นนานแล้ว เราคงไม่นอนร้องไห้น้อยใจซ้ำแล้วซ้ำเล่า เขาก็ขอโทษเรานะคะ แล้วถามว่าเราเป็นอะไรมั้ยพอเราบอกว่าไม่เป็นก็จะบอกว่าไม่เชื่อ คือถ้าบอกว่าเป็นมันก็คงไม่มีอะเปลี่ยน
ทุกวันนี้เราก็อยู่ด้วยกันค่ะ ไม่ได้มีอะไรกันมาเดือนกว่าๆแล้ว เหมือนเดิมทุกอย่างบอกว่าไม่พร้อมบ้าง เหนื่อย มีเรียนนั่นนู่นนี่ เราเคยพยายามลดความคิดเรื่องแบบนี้ลงหลายครั้ง แต่กลับมาคิดอีกทีเราจะลดทำไมเพื่อใครสักคน ที่เราน้อยใจขนาดนี้เพราะแอบรู้มาค่ะว่าตอนเขาคบกับแฟนเก่าเขา เขาน้อยใจเรื่องนี้บ่อย ว่าแฟนเก่าคนนั้นไม่ชอบทำ หรือเราอาจทำแย่จริงๆ ทุกวันนี้เรารู้สึกเหมือนเราไม่ใช่แฟน เหมือนเป็นแม่ที่คอยออกค่าใช้จ่ายให้ หรือเป็นรูมเมทในหอเดียวกันมากกว่า เรามีความคิดจะเลิกกับเขาหลายครั้งมากค่ะ ไม่ใช่เพราะเราไม่รัก แต่ความต้องการเราไม่เหมือนกัน เรื่องอื่นๆนอกเหนือจากเรื่องนี้เราก็ไม่ได้ตรงกันมาก มีแค่คำว่ารักที่รั้งเราจริงๆตอนนี้
เหมือนเขาจะเข้าใจ แต่ก็ไม่เข้าใจล่าสุดนอนร้องไห้ให้เราเห็นแล้วก็บอกว่าขอโทษนะที่ไม่อยากมีอะไรกับเรา จุกอกมากค่ะ basic love ก็ไม่เท่าไหร่แล้ว sexยังแย่ มีแฟนเหมือนไม่มีเลยค่ะ ถึงจะรักเขาเท่าไหร่ เเต่เราคิดว่าไม่นานคงออกมาแน่ๆค่ะ หรือเพื่อนๆมีคำแนะนำไหมคะ จะจัดการกับความรู้สึกตัวเองยังไง
ถ้าใครที่อ่านถึงตรงนี้แล้วคิดว่าเขานอกใจ/นอกกาย เราค่อนข้างมั่นใจค่ะว่าเขาไม่ทำแน่นอน ตัวติดกับเราแทบ 100% โซเชี่ยลเราก็มีทุกช่องทางค่ะ ทรศ เราก็แอบเช็คตลอด TT