เมื่อคนขายอาหารกับคนกิน คลิ๊กไม่ตรงกัน อย่าเอาแต่โทษรัฐบาล

1. ขายแพงไปไหม
จริงๆ แล้วอาหารไม่ได้แพงเลย ถ้ากินได้แบบพอดีพอดี
แต่ทุกวันนี้แม่ค้าเขยิบราคาทีละ5บาท10บาท ตอนขยับราคาก็ตักให้เยอะ จนกินไม่หมด เหลือทิ้งเป็นขยะ ผู้ซื้อต้องบอกขอให้ตักน้อยลง แต่ต้องจ่ายเท่าเดิม(เพื่อ)ไม่รู้สึกเสียดายที่เหลือ ถ้ามีคนช่วยหารก็ค่อยยังชั่ว สั่งแบบพิเศษมาหารสอง แต่ทำที่ร้านแล้วรู้สึกอาย ต้องซื้อมาแบ่งกันที่บ้าน

อีกเหตุการณ์ วันก่อนไปเดินที่ซีคอนบางแค มีเทศกาลอาหารใต้ มีร้านขายอาหารใต้ที่หลากหลาย เดินเจอแกงอย่างหนึ่ง อยากซื้อมาลองกินไม่เคยกินแต่เห็นด้วยตาว่าต้องเผ็ดแน่ๆ แต่กินคนเดียวด้วยเลย ถามว่า 50 บาทตักขายไหม ได้รับคำตอบว่าตักขายที่ 80 บาท สุดท้ายก็เลือกที่จะไม่ทดลอง

2.ความสะอาด
ความใส่ใจในความสะอาดลดลงกว่าผู้ว่ากทม.ในอดีต คือไม่รู้ว่ายังมีหน่วยงานที่ออกตรวจตลาดหรือไม่  มีร้านหนึ่งที่ชัดเจนจนซื้อครั้งเดียวแล้วไม่ซื้อซ้ำอีกเลย ร้านนั้นใส่ช้อนส้อมให้ลูกค้าหยิบเองโดยใส่ในกระป๋องจนแน่นแถมเอาด้านปลายช้อนตั้งขึ้น การที่จะหยิบมาได้ต้องหยิบจับปลายช้อน แน่นอนว่าเมื่อหยิบมาแล้วต้องใช้กระดาษทิชชู่มาเช็ดก่อน และไม่มีทิชชู่ให้ด้วยครับ. มือตนเองยังพอทำเนาว่าหยิบจับอะไรมาบ้าง แต่มือคนก่อนหน้าที่สัมผัสช้อนไม่ทราบแน่ๆ