แบ่งปัน "บะหมี่เกี๊ยวหมูแดง ข้าวหมูแดง ข้าวหมูอบรมควัน" เมนูในความทรงจำวัยเด็ก เมนูที่ผมนึกถึงพ่อแม่ผมทุกครั้ง

ช่วงหลังๆ จะทำอาหารทานเองน้อยลง  วันนี้เลยได้จังหวะพอดี ขอเขียนเยอะหน่อย จริงๆแรกเริ่มที่บ้านขายข้าวหมูแดงก๋วยเตี๋ยวหมูอยู่ที่ ศรีราชา เปิดมาตั้งแต่ปี 2517 สมัยนั้นคนอายุ 50 จะต้องรู้จักร้านผมเป็นอย่างดี  จำได้ว่าเกิดมาจำความได้ก็อยู่กับพวกนี้มาตั้งแต่เด็ก คลุกคลีกับการทำลูกชิ้น การบีบน้ำมะพร้าวทำไอติมกะทิ การปอกไข่ การเด็กพริก การปั่นถั่ว  คือทุกอย่าง  ในสมัยนั้นจะไม่ได้เหมือนสมัยนี้ ไม่ง่ายดายเหมือนสมัยนี้  จำได้ว่า ข้าวหุงหม้อใหญ่ ถ้าใกล้หมด ก็จะหุงใหม่ และถ้าขายไม่หมด ก็คือหม้อนั้นทิ้งทั้งหม้อเลยนะไม่มีเก็บค้างคืน ทั้งน้ำหมูแดงเหมือนกัน ไม่มีเก็บไว้ข้ามคืนเลย ทำใหม่ทุกเช้า
และที่บ้านจะทำเองทุกอย่างจริงๆ ถ้ามาบอกสมัยนี้ก็จะว่าโม้มั้ย  บะหมี่ทำเอง ไอติมกะทิสด เอามาเป็นลูกๆ แล้วขูดเอง คั้นเอง หมูแดงย่าง  เกี๊ยวปลาทำเอง  พริกใส่เย็นตาโฟก็โม่เอง ถั่วคั่วเองและปั่นเอง พริกป่นก็ยังทำเองเลย คั่วทีข้างบ้านด่าเละเทะ  คือความใส่ใจ ความตั้งใจมันเป็นแบบนั้นจริงๆ  ทุกอย่างมันไม่ง่ายดายแบบสมัยนี้เลย พริกเครื่องปรุงก็มีมาให้เสร็จ น้ำซุปยังสำเร็จง่ายดาย






สมัยก่อนจะตื่นนอนมาตั้งแต่ ตีสองกว่าก็เริ่มตื่นมาย่างหมูแดง ทำลูกชิ้น เตรียมข้าวของเพื่อจะขายของในวันนั้นๆ ซึ่งแต่ละวันผมเองก็จำได้ว่า การได้ลงมาช่วยถือว่าเป็นความสุขของผมจริงๆ ผมเกิดเติบโตมากับสภาพแวดล้อมแบบนั้นจริงๆ  พ่อแม่แน่นอนมองว่ามันเหนื่อยก็อยากให้ลูกได้เรียนและไปทำงานดีกว่า  จะได้เลิกขายสักที  และเป็นเช่นนั้น ผมก็ทำตามที่พ่อแม่ไม่อยากให้เราต้องมานั่งขายของแบบนี้เพราะมันเหนื่อย    ถ้าผมย้อนเวลากลับไปได้ผมก็อยากบอกตัวเองว่า การค้นหาตัวตน ตัวเอง การรู้จักตัวเองว่าต้องการอะไรกันแน่ การมีคนแนะแนวทางคือเรื่องสำคัญมากกับชีวิต   แต่วันนี้ผมย้อนกลับไปไม่ได้แล้ว มาไกลแล้ว มีภาระต้องรับผิดชอบ ก็อยากจะแนะนำใครที่ยังอายุน้อยๆ เจอตัวเองให้เร็วครับ อย่าได้ฝืนทำอะไรที่มันไม่ถนัดและไม่ใช่เลย มันจะเฟลแบบผม

มาถึงวัยขนาดนี้ผมเองก็อยากได้กลับไปทำอะไรที่มันเป็นความต้องการ มันฝังอยู่ในใจผมมานาน




ผมจำได้ว่า ผมเรียนมาและทำงานในสายที่ผมเองก็ไม่ได้มีความชอบหรือถนัดอะไร ทู้ๆ เรียนไปเพื่อให้พ่อแม่หายห่วงสบายใจ   ทู้ทำมาในงานที่ไม่ใช่กับตัวเองมันจะไม่ประสบความสำเร็จหรอก ด้วยภาระที่ทิ้งไว้ใม่ได้ การอยู่ใน comfort zone ทำให้ผมไปไหนไม่ได้ และไม่ประสบความสำเร็จกับสิ่งที่ทำอยู่เลย   แต่พอมองย้อนไป เชื่อมั้ยว่า ในช่วงชีวิตของผมผมมีความสุขกับการได้หาของอร่อย การได้อยู่กับบรรยากาศของร้านอาหารต่างๆ การได้อยู่ในครัว ซึ่งตอนนั้นก็ไม่ได้คิดอะไร   จากที่ถึงแม้จะช่วยที่บ้านขาย แต่การที่จะจำได้ว่ามีอะไรใส่อะไร ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย เพราะไม่มีคนให้ถามแล้ว ผมลองผิดลองถูก ขาย delivery อยู่แป๊บนึง covid จางหาย ผมก็มีงานอยู่ ก็หยุดการทำตรงนี้ไป  ผ่านมา 5 ปี ผมเองก็ยังทำ ยังทบทวน และปรับปรุงอยู่ตลอด ถ้าว่างๆ ผมก็ทำกินเอง แบ่งปันเพื่อนฝูงบ้าง 

หมูแดง ผมเตรียมหมักไว้ล่วงหน้าได้เลยหลายๆ วัน ตกแต่งหมูให้พอดี ตัดพังผืดออกให้เรียบร้อย







ผมจะเตรียมพวกบะหมี่ไว้ล่วงหน้าสัก 1-2 วัน เป็นบะหมี่ที่ผมตั้งใจทำเอง จริงๆ ผมซื้อเอาก็ได้ มีมากมายที่เป็นบะหมี่ไข่ แต่ที่ผมทำเองเพราะผมจำได้ว่า สมัยก่อนที่บ้านผมทำเอง พวกบะหมี่พวกนี้ ผมก็ทำบ้าง ลองผิดลองถูกมาหลายครั้ง ส่วนผสมแค่แป้ง ไข่ น้ำ แค่นี้เอง แต่ทำออกมาให้ถูกใจ ผมลองมาเป็นนาน จนตอนนี้ผมก็ยังไม่ได้ในแบบที่ใจต้องการจริงๆเลย แต่ตอนนี้ก็ถือว่าใช้ได้







หลังทำเสร็จสักชั่วโมงนึง ผมก็จะเทสเส้นทุกครั้ง  วันนี้เทสเส้นกับหมูแฮม เส้นเปล่าๆใส่ซีอิ๊วหน้าหมูแฮม




เตรียมเกี๊ยวหมู เจียวกระเทียม อีกหนึ่งที่หลายๆ คนอาจจะไม่ให้ความสำคัญเลย   แต่ผมจำได้ว่าผมห่อแบบนี้มาตั้งแต่ผมเริ่มช่วยขายของ การห่อเกี๋ยวนี่หน้าที่หลักผมเลย ห่อให้เท่าๆ กันเรียงให้เรียบร้อย ผมยังจำคำที่แม่บอกผมได้จนตอนนี้เลย




เช้าๆ ก็จะเตรียมก่อไฟย่างหมูแดง กับเตรียมน้ำหมูแดง  หมูแดงผมใช้เวลาย่างนานสักหน่อย อาจจะมีไหม้บ้างอะไรบ้าง ก็ตัดทิ้งไป










ก็ถึงเวลาลวกแล้วเสริ์ฟ ได้เลย ตามชอบใจ




เมนูแรกจะเริ่มกันที่ข้าวหมูแดงกับไข่เป็ด





บะหมี่เกี๋ยวหมูแดงไม่ผักของเด็ก



บะหมี่เกี๊ยวหมูแดงของภรรยา





ข้าวหมูอบรมควัน หมูแดง และกุนเชียง โรยกระเทียมเจียวราดน้ำหมูแดง ชิ้นใหญ่บาง จะเป็นหมูสันนอกรมควัน กลิ่นจะหอม







เกี๊ยวหมูหน้าหมูอบรมควัน กุนเชียง หมูแดง










สุดท้ายผมทำกินกันเอง ก็เตรียมเผื่อภรรยาเอาไปถวายพระที่วัด








ขอบคุณมากครับ วันนี้เขียนเยอะหน่อย พอดีมีเวลามากหน่อย