สวัสดีครับ เรื่องมันมีอยู่ว่าผมเพิ่งปลดทหารมาครับ อายุปัจจุบัน 19 ใกล้จะ 20 แล้วครับ พอปลดมาแรกๆก็ว่างงาน 1 เดือนเต็มๆ ครับ แต่ผมก็หา
สมัครงานอยู่นะครับ แล้วก็ได้ลงสมัคร เรียนนิติศาตร์ ม.รามคำแหง เอาไว้ด้วยครับ หลังจากนั้น เมื่อ ต้นเดือนมิถุนายนนี้ผมได้สมัครงานที่บริษัท แห่งหนึ่งครับที่เกี่ยวกับงาน รปภ. ผมต้องไปอบรม 4 วันครับ พออบรมเสร็จผมก็ได้ลงทำงานที่ใกล้บ้านครับ อยู่โรงพยาบาลแห่งหนึ่ง การทำงานก็ไม่มีอะไรมากครับ แค่โบก รายงานรถ เข้า ออก เดินตรวจจุดตรวจที่เขามีให้ ทุกๆ 3 ชม. มีสังคมดี พี่ๆที่ทำงาน รวมถึงหัวหน้าผมดีทุกคนเลยครับ ผมทำงาน 12 ชม.ครับ เข้า งาน 19:00 ถึง 07:00 น. วันถัดไป ที่นี่เคร่งมากครับ เข้างานต้องเป๊ะ ต้องตรวจตาให้ดี เฝ้ารถเข้าออก รวมถึงสิ่งของด้วย ผมทำงานได้เกือบอาทิตย์ก็เริ่มปรับตัวได้ครับ แต่ก็เจอกับข้อเสียครับ คือ ผมไม่มีเวลาทำอย่างอื่นเลยครับ ผมกลับจากทำงานมาก็เพลียมากครับแล้วอาบน้ำนอนเลย กว่าจะตื่นก็เกือบ 5 โมงเย็นครับ แป็บๆก็ไปทำงานต่อ
คือผมอยากเป็นนักเรียนนายสิบตำรวจครับ ผมอยากเรียนต่อ ตอนเข้าเวรผมก็หยิบหนังสือมาอ่านด้วยนะครับ แล้วก็ฟังยูทูป ด้วยเรื่องกฎหมาย ที่ผมคิดว่าผมต้องไปใช้ในการเรียน แต่ไม่รู้เรื่องเลยครับ นั่งอ่านอยู่ บางทีก็มีเสียงรถ ดังมากครับ เพราะอยู่ติดถนน โดยเฉพาะมอไซค์เด็กแว้นครับ ฟังยูทูป เสียงก็กลบหมดเลย หรือบางทีนั้งอ่านๆ ฟังๆ อยู่ ก็มีรถเข้า ออก ให้ได้ทำอยู่เรื่อยๆเลยครับ
พอเป็นอย่างนี้ผมก็ไม่ไหวครับ เลยคิดว่าอยากลาออกครับ ผมเลยไปปรึกษาแม่ครับ ประมาณว่า ผมไม่ได้อ่านหนังสือเลย ไม่ได้เตรียมตัวสอบนักเรียนนายสิบด้วย เลยวางแผนจะลาออก แต่พอปรึกษา ไปๆมาๆ ผมรู้สึกได้เลยว่าแม่ผมอยากให้ผมทำงานต่อ ตัวผมตั้งใจอยากจะทำแค่เดือนเดียวครับ ขอให้ได้เงินมาก็ยังดี แล้วไปหางานใหม่ต่อ แต่แม่อยากให้ผมอยู่ต่อครับ บอกว่าอยู่ให้ได้ประกันสังคมก่อนลูกค่อยออก ผมก็ไม่มีปัญหาครับ พอไม่นานก็มาบอกผมว่า "ทำต่อไปเถอะ มันมีเวลาให้อ่านอยู่แล้วหนังสือ ไม่กี่เดือนก็ได้" แล้วก็ "งานมันง่าย ได้แล้วก็อยากให้รักษาเอาไว้ อยู่ไปนานๆ เงินเดือนก็ดี" ผมเริ่มคิดว่าผมต้องเดินด้วยตัวเองเต็มที่แล้วใช่มั้ยครับแต่ผมก็ยังไม่มีต้นทุนเลย
(ขอบพระคุณ มากๆครับ)
ถ้าผมจะทำ รปภ ตั้งแต่นี้ไปจนตลอดดีมั้ยครับ แบบอาชีพหลักเลย
สมัครงานอยู่นะครับ แล้วก็ได้ลงสมัคร เรียนนิติศาตร์ ม.รามคำแหง เอาไว้ด้วยครับ หลังจากนั้น เมื่อ ต้นเดือนมิถุนายนนี้ผมได้สมัครงานที่บริษัท แห่งหนึ่งครับที่เกี่ยวกับงาน รปภ. ผมต้องไปอบรม 4 วันครับ พออบรมเสร็จผมก็ได้ลงทำงานที่ใกล้บ้านครับ อยู่โรงพยาบาลแห่งหนึ่ง การทำงานก็ไม่มีอะไรมากครับ แค่โบก รายงานรถ เข้า ออก เดินตรวจจุดตรวจที่เขามีให้ ทุกๆ 3 ชม. มีสังคมดี พี่ๆที่ทำงาน รวมถึงหัวหน้าผมดีทุกคนเลยครับ ผมทำงาน 12 ชม.ครับ เข้า งาน 19:00 ถึง 07:00 น. วันถัดไป ที่นี่เคร่งมากครับ เข้างานต้องเป๊ะ ต้องตรวจตาให้ดี เฝ้ารถเข้าออก รวมถึงสิ่งของด้วย ผมทำงานได้เกือบอาทิตย์ก็เริ่มปรับตัวได้ครับ แต่ก็เจอกับข้อเสียครับ คือ ผมไม่มีเวลาทำอย่างอื่นเลยครับ ผมกลับจากทำงานมาก็เพลียมากครับแล้วอาบน้ำนอนเลย กว่าจะตื่นก็เกือบ 5 โมงเย็นครับ แป็บๆก็ไปทำงานต่อ
คือผมอยากเป็นนักเรียนนายสิบตำรวจครับ ผมอยากเรียนต่อ ตอนเข้าเวรผมก็หยิบหนังสือมาอ่านด้วยนะครับ แล้วก็ฟังยูทูป ด้วยเรื่องกฎหมาย ที่ผมคิดว่าผมต้องไปใช้ในการเรียน แต่ไม่รู้เรื่องเลยครับ นั่งอ่านอยู่ บางทีก็มีเสียงรถ ดังมากครับ เพราะอยู่ติดถนน โดยเฉพาะมอไซค์เด็กแว้นครับ ฟังยูทูป เสียงก็กลบหมดเลย หรือบางทีนั้งอ่านๆ ฟังๆ อยู่ ก็มีรถเข้า ออก ให้ได้ทำอยู่เรื่อยๆเลยครับ
พอเป็นอย่างนี้ผมก็ไม่ไหวครับ เลยคิดว่าอยากลาออกครับ ผมเลยไปปรึกษาแม่ครับ ประมาณว่า ผมไม่ได้อ่านหนังสือเลย ไม่ได้เตรียมตัวสอบนักเรียนนายสิบด้วย เลยวางแผนจะลาออก แต่พอปรึกษา ไปๆมาๆ ผมรู้สึกได้เลยว่าแม่ผมอยากให้ผมทำงานต่อ ตัวผมตั้งใจอยากจะทำแค่เดือนเดียวครับ ขอให้ได้เงินมาก็ยังดี แล้วไปหางานใหม่ต่อ แต่แม่อยากให้ผมอยู่ต่อครับ บอกว่าอยู่ให้ได้ประกันสังคมก่อนลูกค่อยออก ผมก็ไม่มีปัญหาครับ พอไม่นานก็มาบอกผมว่า "ทำต่อไปเถอะ มันมีเวลาให้อ่านอยู่แล้วหนังสือ ไม่กี่เดือนก็ได้" แล้วก็ "งานมันง่าย ได้แล้วก็อยากให้รักษาเอาไว้ อยู่ไปนานๆ เงินเดือนก็ดี" ผมเริ่มคิดว่าผมต้องเดินด้วยตัวเองเต็มที่แล้วใช่มั้ยครับแต่ผมก็ยังไม่มีต้นทุนเลย
(ขอบพระคุณ มากๆครับ)