หน้าแรก
คอมมูนิตี้
ห้อง
แท็ก
คลับ
ห้อง
แก้ไขปักหมุด
ดูทั้งหมด
เกิดข้อผิดพลาดบางอย่าง
ลองใหม่
แท็ก
แก้ไขปักหมุด
ดูเพิ่มเติม
เกิดข้อผิดพลาดบางอย่าง
ลองใหม่
{room_name}
{name}
{description}
กิจกรรม
แลกพอยต์
อื่นๆ
ตั้งกระทู้
เข้าสู่ระบบ / สมัครสมาชิก
เว็บไซต์ในเครือ
Bloggang
Pantown
PantipMarket
Maggang
ติดตามพันทิป
ดาวน์โหลดได้แล้ววันนี้
เกี่ยวกับเรา
กฎ กติกา และมารยาท
คำแนะนำการโพสต์แสดงความเห็น
นโยบายเกี่ยวกับข้อมูลส่วนบุคคล
สิทธิ์การใช้งานของสมาชิก
ติดต่อทีมงาน Pantip
ติดต่อลงโฆษณา
ร่วมงานกับ Pantip
Download App Pantip
Pantip Certified Developer
น้ำตาตลอดกาล
กระทู้สนทนา
เพลง
แต่งกลอน
หาเพื่อน
ห้วงเวลา เมฆหม่น มีฝนพรำ
สุดเจ็บช้ำ ร้องไห้ ไม่อายฟ้า
คนที่เคย ฝากฝัน รักกันมา
เพิ่งบอกลา จากไป ในเมื่อวาน
อยากระบาย ความโศก ให้โลกรู้
น้ำตาไหล พรั่งพรู อยู่ในบ้าน
ฝนจากฟ้า ตกมา คงไม่นาน
ตลอดกาล นั่นหรือ คือน้ำตา
▼
กำลังโหลดข้อมูล...
▼
แสดงความคิดเห็น
กระทู้ที่คุณอาจสนใจ
เชื่อฉัน...(ได้โปรด)
๐ เชื่อเถอะฟ้าย่อมเป็นสีฟ้า ครั้นเมื่อพายุฝนได้พ้นผ่าน ที่เคยครึ้มหม่นอนธการ อันตรธาน...ห้วงหาวกลับวาววาม ฯ ๐ ชะละอองฝุ่นเศร้าเถ้าความโศก ล้างคาวขื่นวิโยค,เย้ย-หยัน-หยาม เถอะ...ด้วยใจของเจ้าที่เงางาม
วัคคุวัท
O ที่สุดของหัวใจ .. O
0 ต้องลมใบไม้แห้งค่อยแกว่ง-หล่น ฤาต่างจิตใจคนที่หล่นร่วง ภาพงดงามความหลังสิ้นทั้งปวง ย่อมผ่านแทรกระหว่างช่วงการร่วงลง 0 จันทร์หลังเพ็ญรูปส่อง .. ย่อมต้องแซม ด้วยรูปแรมที่สลับขึ้นรับส่ง ต่างเพียงการรับ
สดายุ...
-= ฝนยังตก =-
-= ฝนยังตก =- ๏ พิรุณพิลาปร้อง...............ร่ำไร ฝนหม่นระคนไอ.................โอบล้อม เมฆบังฝั่งฟ้าใส..................สว่าง.....ไว้แม่ เหลือแต่เหงาโศกย้อม.......ซึ่งย้ำช้ำหมอง ฯ ๏ นาฏละอองฝนฟ่องฟ
วฤก
...ฝนโปรย...
ฟ้าหม่นระคนหมอง รติตรองสะท้านไหว พรายพร่ำรึร่ำไร หทัยครวญจะป่วนคราง ลมพัดระบัดโบก อุระโศกวิโยคขาม กริ่งเกรง ณฟ้าคราม ขณะยามระรัวเริง ไหลนองละอองชื้น ก็ดาษดื่นสิขื่นขม ชุ่มฉ่ำ ยะเยือกชม พิรุพรมประโปร
สมาชิกหมายเลข 868666
*เพียงเดียวดาย*
เพียงเดียวดายโผผกบนโลกกว้าง ต้องอ้างว้างหนาวเหน็บเกินเก็บฝืน ทุกห้วงกาลสุดช้ำทนกล้ำกลืน นอนสะอื้นฝืนข่มระทมใจ ดุจวิหคผกผินบินเหนื่อยล้า ไร้หลักพิงพึ่งพาให้อาศัย มองซ้ายขวาดังเช่นไม่เห็นใคร ร้าวทรวงใน
สุนันท์ยา
กลอนสิบ : ลมหายใจแห่งความไม่เที่ยง
โลกหมุนวนพ้นผ่านกาลและสมัย ทุกสิ่งในสายตาเคยงามหรู วันหนึ่งคล้อยร่วงรินดั่งฝนพรำดู ความโศกหรูจึงกลายเป็นบทเรียน แดดเคยอุ่นกลายเย็นเมื่อเดือนเปลี่ยน น้ำค้างเขียนคำสัจน์ไว้บนหญ้า ดอกไม้บานแล้วร่วงในเวล
กิรติ
O สื่อที่สู่ให้คู่ควร .. O
0 พร้อมเมฆหม่นครอบขัง .. อยู่ยังหน้า คือครั่นครื้นมหิทธาแห่งฟ้าฝน เส้นไฟเลื้อยวกต่ำ .. ก่อนคำรน- กึกก้องทั้งภูวดล .. ให้ยล-ยิน 0 พร้อมหยาดฝน-ลมร่ายรำบายโบก ทอนทุกข์โศกข่มร้อน .. ให้ผ่อนสิ้น เพื่อเม็ดฝ
สดายุ...
🌈 กี่ฤดู 🪻 🌺 🌼
https://www.youtube.com/watch?v=Sq_uusD5E24 ⋆˚𖥔 ݁ ˖𓂃.⊹₊ ˚‧︵‿₊୨୧₊‿︵‧ ˚ ₊⊹ ⠀⠀กล่องดวงใจ ฉันฝาก เคยฝากไว้วาดหวังสาน สายใย โยงใยเหนี่ยวไม่ว่ามี กี่ฤดู เวียนฤดูเทียวยังคงอยู่ ผู้เดียว หนึ่งเดียวเธอ เห
ปรอยฝนเมษา
>>> อาทิตย์อัสดง <<<
อาบอวลไออาทิตย์อัสดง วินาทีคงเคลื่อนเลื่อนขยับ กล่นหม่นเมฆมัวหมองรอคำนับ คลี่ขับปรับวันขานจารเวลา ฟ้าขมอมส้มทองครรลองไล้ คล้ายข่มข้ามอาลัยในผืนหล้า นางนวลกางปีกร่อนผ่อนกายา คลายเหนื่อยล้าประโลมโน้มกล
รัชต์สารินท์
กลอนสุภาพถวายอาลัย
รัตติกาลนิ่งงามดั่งความฝัน เดือนสวรรค์ส่องฟ้าดั่งแม่หล้า แสงแห่งรักทาบทั่วทุกพารา อบอุ่นค่ำกลางหล้าดั่งอ้อมกร พระเมตตาสถิตเหนือเมฆหมอก ดั่งแสงออกนำไทยให้ถาวร ทรงเหนื่อยแทนราษฎร์ทุกบทตอน แต่พระกรยังโอ
กิรติ
อ่านกระทู้อื่นที่พูดคุยเกี่ยวกับ
เพลง
แต่งกลอน
หาเพื่อน
บนสุด
ล่างสุด
อ่านเฉพาะข้อความเจ้าของกระทู้
หน้า:
หน้า
จาก
แชร์ :
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน
อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่
ยอมรับ
น้ำตาตลอดกาล
สุดเจ็บช้ำ ร้องไห้ ไม่อายฟ้า
คนที่เคย ฝากฝัน รักกันมา
เพิ่งบอกลา จากไป ในเมื่อวาน
อยากระบาย ความโศก ให้โลกรู้
น้ำตาไหล พรั่งพรู อยู่ในบ้าน
ฝนจากฟ้า ตกมา คงไม่นาน
ตลอดกาล นั่นหรือ คือน้ำตา