การภาวนา คือ ความทุกข์

คือ การหลุดพ้นจากทุกข์ มันมีลำดับของมันอยู่ ใช่ไม๊ครับ แล้วกว่าจะถึงซึ่งพระโสดบัน บุคคลขึ้นไปนี้ ต้องหลุดพ้นเป็นลำดับขั้นก่อนไม่ อย่าง เช่น เราฝึกมาระยะนึงแล้ว ใช้เวลาทั้งหมด 10ปีนิดๆตามแนวทางดูจิตดูใ

เมื่อใด บุคคลพิจารณาเห็นด้วยปัญญาว่า ธรรม ทั้งปวงเป็นอนัตตา เมื่อนั้นเขาย่อมเบื่อหน่ายในทุกข์ นี้เป็น ทางแห่งความหมดจด ถ้านิพพานอยู่ในธรรมทั้งปวง แสดงว่า เห็นนิพพานมันเป็นทุกข์น่ะสิ ซึ่งมันขัดกั

เพราะนิพพานหมดอัตตา นิพพานจึงไม่มีที่ตั้งของทุกข์ นิพพานจึงเป็นสุขัง อัตตา ใช่หรือ

​ในยุคที่ไม่มีพระศาสดา ก็จะไม่เกิด สมัยแห่งโพชฌงค์ ได้ใช่ไหมครับ แล้วอะไรเป็นตัวไปแจ้ง ว่านี่คือสมัย อะไรที่บอกว่า ทางเอก คือ โพชฌงค์ ในเมื่อ ทุกอย่างเป็นธรรมขาวดำ แล้วทำไมทางนี้จึงเป็นทางเอกได้ โดยไม

​เวลาสวดมนต์ หรือ ทำบุญกุศล ก็จะมีเสียงในใจด่านั่นนี่ ลบหลู่สิ่งต่างๆขึ้นมา โดยไม่สามารถห้ามได้ บางทีทำให้จิตตกม◌ากๆเลย มันเกิดจากอะไรครับทั้งที่เราไม่ได้มีเจตนา แต่มันเป็นเสียงในใจขึ้นมา เหมือนมาร

https://www.youtube.com/watch?v=SrCAymoaE-U

ผมเป็นคนปฏิบัติธรรม แต่กิเลสตัวกามเรื่องเพศนั้นเป็นfantasy ก็เลยสงสัยว่า ปฏิบัติแล้วมีนิมิตรเกี่ยวกับเรื่องกามเพศเข้ามาพอสมควรเลย ล่าสุดนะครับ ฝันถึงมีสตรีมาบอกว่าเค้ามาได้แปปเดียวนะแล้วก็ช่วยบำรุงกาม