เคยอิจฉาคนตายไหม

ผมเจอหนังสือเก่า ๆ ในบ้านเนื้อหาเกี่ยวกับปรัชญา น่าสนใจดีแต่ผมไม่เข้าใจสักอัน อย่างอย่าถือคนหลับ มันยังไงเราก็คงไม่ได้ว่าคนนอนอยู่แล◌้ว กับ คนตื่นอย่าเสริม เขาตื่นมาพูดไรครับแล้วเราเห็นด้วย

ขึ้นรถปุ๊บ หลับปั๊บ กรนครอกๆ หรือนั่งๆอยู่ หลับได้เฉยเลย ตื่นเช้าแล้ว ยังหลับได้อีกก่อนทำงานหรือตอนเที่ยง ผมทำไม่ได้ ตื่นแล้วตื่นเลย หรือนอนดึกยังไงก็ยังตื่นเช้าเป็นปกติ

สวัสดีคะ เหนื่อยกับการใช้ชีวิตเหลือเกิน จมอยู่กับความเศร้า ไม่มีความสุข เหนื่อยอยากนอนหรับแล้วไปแบบเงียบๆ ทำไมมันแย่ขนาดนี้ค่ะ มีวิธีไหนที่เราจะเจ็บน้อยที่สุดไหมค่ะ จมอยู่กับความเศร้าในใจ การไม่อยู่ขอ

มีใครเคยรู้สึกอิจฉาคนที่ตายไปบ้างไหมครับ? บางครั้งก็รู้สึกเหมือนอยากหลับไป ไม่อยากตื่นขึ้นมาอีกแล้ว ทุกครั้งที่มีคนพูดถึงเรื่องคนที่นอนหลับแล้วไหลตาย ผมมักจะมีความรู้สึกว่าอิจฉาจัง ไม่ต้องทรมานอีกแล้

ชีวิตคนเรา จำนวนไม่น้อย มันไม่ได้มีความสุขในแต่ละวันที่ตื่นมาครับ ปัญหา ไม่หายไปไหน นอนหลับตื่นมา เจอใหม่ คนเมา หายเมาก็เจอปัญหา ทำนองนั้น จนบางครั้ง จนมุม มืดสิบหกด้าน บางคนฆ่าตัวตาย แต่ มันน่ากล

ตามหัวข้อเลยครับ มันเหนื่อยมันท้อ มันล้า มันแย่ไปหมดทุกอย่าง ผมสู้จนไม่รู้จะสู้ยังไง ให้กำลังใจตัวเอง ก็ไม่ดีขึ้นเลย มันท้อมากๆ ครอบครัวก็ไม่เคยซัพพอร์ต ไม่เคยเลยสักครั้ง ตั้งแต่เด็กจนโตผมดิ้นรนมาตลอด

เคยได้ยินใครพูดต่อหน้า ว่า...คุณโชคดี อิจฉาคุณ... ...ไม่เหมือนเขาที่ต้องดิ้นรน... บ้างหรือไม่ แล้วคุณมีอะไรอยากบอก คนเหล่านั้น บ้างไหม

ตายไปแล้ว จะไม่มีความรู้สึกนึกคิด เจ็บปวดอะไรเลยใช่ไหมคะ