ซินเจียง-อีกประสบการณ์สำหรับที่ต้องเรียนรู้ในวัย 50 กว่าที่จีนอีกครั้ง 15-29 พฤษภาคม 2568 (5)

https://pantip.com/topic/43543562 (4)

วันที่ 20 พฤษภาคม 2568

ตื่นเช้ามาแพ๊คกระเป๋า  เตรียมเดินทางที่ตั้งใจไว้ที่จะกลับเข้าอุทยานอีกครั้งเป็นอันตัองพับเก็บ  ตื่นสาย.......  ออกจากโรงแรม มีดราม่ากับพนักงานเล็กๆ สุดท้ายก็ผลประโยชน์ลงตัว  ไปต่อจ้าาาาาาเรียกแท๊กซี่จากหน้าโรงแรมให้ไปสนามบิน พวกเราบินด้วยสายการบินเฉิงตูแอร์ไลด์เพื่อไปลงที่เมือง ทูร์ปัน (อุยกูร์: تۇرپان ئويمانلىقى) หรือ ถูหลู่ฟาน  เมืองนี้จะเป็นเหมือนแอ่ง (เขาว่างั้นกัน) เป็นสนามบินเล็ก ๆ เพื่อจะไปต่อยังอุรุมุชี (ความจริงคือไม่มีอะไรที่อุรุมชีนะ  แต่ ๆ ด้วยความเป็นเหมืองหลวง  มารูทนี้แล้วเหมือนมันต้องมี  นิ๊ดหนึ่งให้เวลา 1 คืน (จริง ๆ น่าจะบินไปอี้หนิงเลยได้) แต่อย่างว่าแหละแวะแป๊ปปปคือมันต้องมี ไปเพื่อได้เห็นว่ามาละนะ  







ลงเครื่องบินก็ต้องเรียกแท๊กซี่เพื่อไปต่อรถไฟ (รถไฟยิ่งเที่ยวน้อย ๆ กลัวเต็ม) ผลที่ได้คือ  มีเหลือแหละ แต่เหลือแต่ธรรมดา เลือกไม่ได้แล้วอะ นั่งประมาณ 2 ชม.  เอาหวะ ช่วยไม่ได้แล้วนี่


อันนี้เป็นสิ่งที่เราทานได้  สั่งมา 1 จาน แต่ทาน 2 คน เกือบไม่หมด  ชี้เอา  ในสถานีรถไฟ  ที่สำคัญคือมันเป็นข้าววววววไมใช่แป้งไม่ใช่เส้น    (ที่นี่ตำรวจเยอะอยู่นะ...อารมณ์นางประมาณอยากดูพาสสปอร์ตใครก็เรียกดูเลย  เข้าใจได้นะ มันเริ่มหลายเชื้อชาติละมั่วไปหมด  พยายามอย่าเพ่นพ่านแล้วกัน จนกว่ารถไฟจะมา



และด้วยความที่เราได้นั่งรถไฟธรรมดาเข้าเมืองเพราะไม่มีทางเลือกและเลือกไม่ได้แล้ว........ไหนๆ ก็อยู่ในนี้ละ จองขากลับเลยเพราะเดี๋ยวจะมีปัญหาอีก......เอาเที่ยวที่จะไม่ไปรอในสนามบินแบบรีบๆ  เพราะแอบเห็นแวปๆว่าหน้าสนามบินมีสวนองุ่นให้เดินเล่นได้  เผื่อมีโอกาสพรุ่งนี้




สำหรับรถไฟธรรมดาที่เรานั่งเข้าเมืองมาจากเฉิงตู (คนที่มาก็ตามสภาพ นั่งรถไกล ๆ ข้ามวันข้ามคืนมาและงบประมาณนี้ก็จะได้ ที่วางของโคตรสูง เสียงที่ดัง  ละต้องนั้งเผชิญหน้ากันแบบสุดๆ  อาหารใครมีอะไรก็แบ่งกันทานกันตามสภาพ

อื่ม หลาบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ๋
ลงรถไฟได้ไม่พักละนะ เรียกแท๊กซี่หาทีพักทันที(เป็นวิธีการที่ประหยัดเวลาเพราะคนขับเขาจะหาที่พักให้เราแบบไม่ต้องลากกระเป๋าหา...เหนื่อยแหละ..จากสภาพตัวเองนะ)  แต่ก็นั่นแหละด้วยเวลาที่มันไม่มึดสักที  เราไปต่อที่ถนนตลาดที่เป็นจุดเช็คอินทันที  เพราะไม่มีเวลาแล้วมาเพื่อได้เห็นสักครั้ง  เรียกแท๊กซี่อีกแหละ ดูจะไปง่าย ๆ นะ แต่จากที่พักไปนี่คือถนนซ้อนๆกัน  เวียนหัว......และในที่สุดก็ถึงและเดินเตร่ไปไม่มีจุดหมายอะไร ไม่ไหวก็กลับที่พัก  เพราะรุ่งนี้ต้องออกเช้าอีกแหละ  จุดหมายคือสวนองุ่นหน้าสนามบิน