เรากับแฟนคบกันมา3ปีกว่าล่ะ ช่วงแรกๆก็ดีบ้างไม่ดีบ้างแต่พอมาช่วงหลังๆ เรามหาลัยปิดเทอมใหญ่ เรามาอยู่กับแฟนที่จังหวัดหนึ่งที่แฟนทำงานอยู่(บ้านเช่า) ก่อนหน้านี้ก่อนจะเข้ามหาลัยปี1มันปิดเทอมม.6เราเคยมาอยู่ด้วยกันแล้วแต่ไม่นานมากเพราะต้องไปทำเรื่องเข้ามหาลัยแต่ตอนนั้นที่มาอยู่ก็โอเคปกติดีมีทะเลาะกันบ้างนิดๆหน่อย แจ่พอมาเป็นครั้งนี้เราเริ่มรู้สึกว่ามันกำลังจะไปกันไม่รอหรืออะไรก็ไม่รู้ที่ทำให้เราคิดแบบนี้ ครั้งนี้ที่เรามาอยู่ด้วยเราหางานทำไว้แต่ไม่ได้ทำทุกวันรายได้ไม่เยอะ แฟนเราเริ่มทำให้เรารู้สึกว่าอยากกลับบ้านอยากกลับไปอยู่หอเพราะเราเคยคุยกันว่าเราจะอยู่ด้วยกันเธอต้องช่วยเค้าทำงานบ้านนะเราแค่ขอให้แฟนล้างจานอย่างเดียว แฟนรับปากว่าจะทำแต่ก็ทำได้แค่3-4วันหลังจากนั้นเราก็บ่นบ้างทำเองบ้างแฟนทำบ้างแต่ส่วนใหญ่เราจะเป็นคนทำเริ่มมาหลังๆเรากลับเป็นคนทำทุกอย่างทั้งกับข้าง หุ่งข้าว ล้างจาน เก็บบ้าน เราก็มีบ่นๆบ้างแต่ก็คิดว่าเอาเถอะยังไงแฟนก็ทำงานนอกบ้านเราทำงานบ้านไม่น่าจะเป็นไร แต่งานพวกนี้มันแยกกันทำได้แล้วสิ่งที่ต้องทำกันสองคนมันก็เริ่มห่างหาย มีอยู่หลายครั้งที่แฟนเอาโทรศัพท์เข้าห้องน้ำแล้วบอกจะไปอาบน้ำแต่เราจับได้ทุกครั้งว่าเขาเอาเข้าไป ชตอ. บ้างครั้งถามก็โกหกจนพูดเสียงดังแฟนต้องยอมรับ แต่เวลาที่แฟนพูดความจริงนี่ก็ไม่ได้ว่าอะไรแต่ก็ยังไม่เข้าใจว่าจะไป ชตอ.ทำไม และจะโกหกทำไม นี่ก็ถามเหตุผลว่าทำไปทำไมแต่ไม่เคยได้คำตอบมีแต่พูดกลับมาว่าแล้วมันผิดหรอแค่นี้จบ แล้วเราที่อยู่ด้วยกันละหรือเขามองแค่เราเป็นแม่บ้านเฉยๆ เรานอนอยู่ข้างๆเขาก็ดูหนัง18+ได้ พอเราขอดูด้วยเขาพูดว่าไม่มีความเป็นส่วนตัวเลยว้ะ เรานอนร้องให้ข้างๆนี่คิดว่าสะอื้นเสียงดังมากนะน่าจะรู้หรือหันมาถามกันบ้างแต่ก็ไม่จนเราตัดสินใจเดินไปปิดไฟนอนหันหลังให้และร้องให้ต่อจนเขาน่าจะเริ่มรู้สึกนิดๆมั้งเลยหันมาถามว่าเป็นอะไรมีไรทำไมไม่พูดและพยายามมากอดเราปัดมือออกแล้วบอกว่าไม่เป็นไรและก็นอนร้องให้จนหลับ มีอีกเรื่องคือนัดกันไปนู้นไปนี้หลายครั้งมากๆแต่เขาไม่เคยไปกับเราเลยทั้งๆที่เขาเป็นคนนัดเองด้วยซ้ำมีแค่ข้องอ้างต่างๆนาๆว่าเหนื่อย หมดพลัง ไม่มีแรง แต่พอกับเพื่อนช่วนไปไหนได้หมด ช่วนทำอะไรได้หมด พูดครับทุกคำแต่กับเราอ่าๆ ไม่เอา ค่อยพรุ่งนี้ วันนี้เหนื่อย ขี้เกียด ปัดทุกคำ เราควรทำไง เราคิดไปเองว่าเขาไม่สนใจหรือเปล่า หรือเราเองที่ผิด
ขอความคิดเห็น