คือ ผมกับแม่ของลูกแยกทางกันได้หนึ่งปีแล้วสาเหตุมาเขาอ้างมาจจาก...สถานะการเงินไม่ดีเพราะเรื่องภาระหนี้สินของผมในครอบครัวส่วนใหญ่จะเป็นเรื่องค่าใช่จ่ายในบ้านและเรื่องลงทุนค้าขายที่ขาดทุน(ของผม)แต่ผมจับได้ว่าเขาแอบมีคนอื่นซึ่งมารู้ีหลังตั้งแต่ไม่ได้แยกกันเรามีลูกสาวหนึ่งคนตอนนี้10ขวบแล้ว...เงินที่หามาด้วยกันขอบเอาไปหมดเลยเพราะหลักๆผมจะให้เขาเก็บทั้งหมดหลังจากหักค่าใช้จ่ายในบ้านหมดแล้วตอนเขาจะเอาลูกใว้ซึ่งถ้าเป็นแบบนั้นเงินทั้งหมดผมยกให้เลยแต่ตอนแยกออกเขาเริ่มไม่ดูแลลูกและค่อนข้างจะติดผ.ช.หนักแล้วผลักลูกให้อยู่กับผม...ผมเลยตัดสินใจเลี้ยงเองและย้ายโรงเรียนกลับบ้านเกิดเมื่อตุลาที่ผ่านมาคือทั้งตัวไม่มีเงินเลยจนเอาทองที่เก็บใว้ไปขายและจำนำใว้โดยที่เขาให้เงินติดตัวลูกไปแค่พันเดียว...แต่ปัญหาคือเขาไม่ส่งเสียมากสุดแค่ซื้อเสื้อผ้าให้สองสามชุดเป็นบางครั้งผมก็ไม่ว่าอะไรแต่หนักเอาเรื่องผมไปพูดเสียๆหายและชอบด่าผมต่อว่าผมกระทบลูกแล้วซ้ำชอบให้ความว่าจะรับลูกมาอยู่ด้วยทำให้ลูกเริ่มงอแงเพราะยังเด็กอยู่แล้วหลังเริ่มหนักอ้างตัวว่าโอนเงินให้ลูกทุกๆเดือนไปคุยทับให้ชาวบ้านเขาฟังว่าผมไปมีครอบครัวใหม่
ซึ่งผมก็มีคบกับคนใหม่แล้วเพราะยอมรับกันได้ทั้งสองฝ่ายผมกับแฟนใหม่มีลูกคิดกันทั้งคู่โดยตกลงจะช่วยกันส่งเสียทั้งสองฝ่ายและจะไม่มีลูกเพิ่มและลูกผมก็ชอบแฟนคนนี้มากด้วย
ตอนนี้ผมเลยจะนัดเคลียร์ให้จบว่าจะให้เขาเลิกวุ่นวายเพราะมีแต่ปัญหาหรือไม่กับรับไปดูแลเองเลย...จะดีหรือเปล่า
สิทธิการเลี้ยงดูบุตร
ซึ่งผมก็มีคบกับคนใหม่แล้วเพราะยอมรับกันได้ทั้งสองฝ่ายผมกับแฟนใหม่มีลูกคิดกันทั้งคู่โดยตกลงจะช่วยกันส่งเสียทั้งสองฝ่ายและจะไม่มีลูกเพิ่มและลูกผมก็ชอบแฟนคนนี้มากด้วย
ตอนนี้ผมเลยจะนัดเคลียร์ให้จบว่าจะให้เขาเลิกวุ่นวายเพราะมีแต่ปัญหาหรือไม่กับรับไปดูแลเองเลย...จะดีหรือเปล่า