ไม่มีเนื้อนี้แล้ว

10 ปีที่แล้ว... จากเด็กกรุงเทพฯ สู่เด็กต่างจังหวัด และ "กอดสุดท้าย" ที่ไม่มีวันลืม​ สวัสดีครับเพื่อนๆ ชาวพันทิป​ วันนี้อยู่ดีๆ ก็นึกถึงช่วงเวลาเก่าๆ ขึ้นมา เป็นช่วงเวลาเมื่อประมาณ 10 ปีก่อ

คือเราเคยมีเพื่อนสนิทอยู่คนนึงแต่ทะเลาะกันบ่อยเลยไม่ชอบขี้หน้ากันเราก็ไม่ไปยุ่งกับนางเลยนางเป็นคนชอบแกล้งคนอื่นเล่นแรงๆต้องพูดงี้ก่อนว่าเพื่อนสนิทเรา*ไม่ใช่นางที่เราไม่ชอบนะ*เป็นคนตลกทุกคนในห้องชอบเล่

เปิดบันทึก 14 วัน ภารกิจกู้หน้าพังฉบับคนไม่มีเวลา (ผลลัพธ์ที่ไม่ได้คาดหวัง แต่ปังเฉย!) ใครที่กำลังหมดไฟกับการดูแลตัวเอง หรือรู้สึกว่า "ใช้อะไรก็เหมือนเดิม" อยากให้สละเวลาอ่านโพสต์นี้สักนิด เ

ตามหา manhwa เรื่องนึงค่ะ จำไม่ได้ว่าเรื่องเกี่ยวกับอะไรค่ะ แต่จำได้แค่ฉากที่พระเอกรวมเงินกับน้องสาวหรือพี่สาวนี่แหละค่ะซื้อรองเท้าให้แม่ เป็นรองเท้าหนังสีแดง แต่แม่โดนเพื่อนบ้านทักว่าต้องใส่ระวังๆเพร

ตามหา manhwa ค่ะจำแนวไม่ได้ แต่จำฉากนึงได้ที่พระเอกรวมเงินกับน้องสาวหรือพี่สาวนี่แหละค่ะ เพื่อซื้อรองเท้าให้แม่ เป็นรองเท้าหนังสีแดง แต่แม่โดนเพื่อนบ้านทักว่าต้องใส่ระวัง ๆ เพราะมันเป็นของดีใส่ทุกวันแ

อยากบอกความรู้สึกกับคนๆนึงมว้ากกกกกกก เตรียมใจมานานละ และเคยคิดจะพูดต่อหน้าหลายที แต่....พอเวลาเจอกัน สบตา มองหน้าทีไร โอ๊ยยย ตื่นเต้นจนตัวสั่นเลยค่ะ 555+ และด้วยไอ้อาการที่ตื่นเต้นนี่แหละค่ะ....กลัวว

วันพุธตอน19.30น.มีผู้ขับขี่ขับรถมาชนบ้าน ถนน-บรบือนาเชือกรถเข้ามาชนในตัวบ้านเลยค่ะทรัพย์สินเสียหาย ประตูหน้าบ้านพังทั้งหมด ตู้พังทั้งหมด 5หลัง แม่กับพ่อช็อกตอนนี้เครียดมาก เจ้าของกระทู้ก็เครียด 😩 ตำรว

เราเลิกกับแฟนที่กำลังจะเข้าปีที่7 เพราะแฟนไม่ให้แต่งตัว กินข้าวกับเราข้างนอกแต่ดูแต่โทรศัพท์ ติดหรูซื้อของฟุ่มเฟือยเยอะ ไม่เคยถ่ายรูปเราไว้ในเครื่อง นอกจากเราหยิบมาถ่ายเอง เค้าบอกว่าเราทิ้งเขาในตอนที่

อยากจะมาแชร์ประสบการณ์ ที่ผมเจอมากับตัวคับทั้งเรื่องเพื่อนคนรัก ที่กำลังจะดีแต่ก็พังมาตลอดจนต้องอยู่คนเดียว คือผมเป็นลูกคนเดียวของที่บ้านคับ ก็ค่อนข้างเหงาพอตัวเลยละคับ สมัยเรียนก็มีเพื่อนเยอะแยะมากมา