สวัสดีครับผมมีเเฟนต่างรุ่นที่ห่างกัน2ปีเเฟนผมไปต่อมหาลัยที่ กทม.
ยอมรับเลยว่าผมเองก็ไม่ไว้ใจเขากว่าว่าจะมีคนอื่น เเต่ผมก็รักเขามากเเทบจะไม่ได้เผื่อใจไว้เลย ผมคิดถึงเขาทุกวัน เเต่เราก็เเบบไม่ได้คุยกันไม่ได้โทรกันจนเพื่อนก็ยังบอกว่าความสัมพันธ์เเบบนี้ไม่เคยเจอ จนพักนี้ผมต้องทักหาเขาตลอด ถามอะไรไปก็ถามคำตอบคำเผลอๆไม่อ่านเลยไม่ตอบเลยบอกอยากโทรก็บอกดูก่อนไม่ค่อยว่างจนผมเเอบคิดไม่ได้เลยว่าคนรักกันเป็นไปได้หรอที่ไม่เคยบอกรักไม่เคยบอกคิดถึงกันทั้งที่อยู่ไกลกันขนาดนี้เเละไกลกันขนาดนี้มันเป็นเพราะผมคิดมากหรือเขากำลังสนุกกับชีวิตมหาลัยกับเพื่อนเขาจนลืมไปว่ายังมีผมที่ยังนั่งรอเเชตเขาอยู่😞😞😞หัวใจมันเจ็บไปหมดเพราะน้อยใจผมเคยคุยกับเขาไปเเล้วเรื่องนี้เเต่มันก็ยังเหมือนเดิมยิ่งคบนานไปก็ยิ่งหนักไป ขอคนที่เจอเเบบผมหรือคนที่มีประสบการณ์มาช่วยผมที่บอกว่าผมควรทำยังไง
รักทางไกลมันโครตคิดมาก
ยอมรับเลยว่าผมเองก็ไม่ไว้ใจเขากว่าว่าจะมีคนอื่น เเต่ผมก็รักเขามากเเทบจะไม่ได้เผื่อใจไว้เลย ผมคิดถึงเขาทุกวัน เเต่เราก็เเบบไม่ได้คุยกันไม่ได้โทรกันจนเพื่อนก็ยังบอกว่าความสัมพันธ์เเบบนี้ไม่เคยเจอ จนพักนี้ผมต้องทักหาเขาตลอด ถามอะไรไปก็ถามคำตอบคำเผลอๆไม่อ่านเลยไม่ตอบเลยบอกอยากโทรก็บอกดูก่อนไม่ค่อยว่างจนผมเเอบคิดไม่ได้เลยว่าคนรักกันเป็นไปได้หรอที่ไม่เคยบอกรักไม่เคยบอกคิดถึงกันทั้งที่อยู่ไกลกันขนาดนี้เเละไกลกันขนาดนี้มันเป็นเพราะผมคิดมากหรือเขากำลังสนุกกับชีวิตมหาลัยกับเพื่อนเขาจนลืมไปว่ายังมีผมที่ยังนั่งรอเเชตเขาอยู่😞😞😞หัวใจมันเจ็บไปหมดเพราะน้อยใจผมเคยคุยกับเขาไปเเล้วเรื่องนี้เเต่มันก็ยังเหมือนเดิมยิ่งคบนานไปก็ยิ่งหนักไป ขอคนที่เจอเเบบผมหรือคนที่มีประสบการณ์มาช่วยผมที่บอกว่าผมควรทำยังไง