สวัดดีค่ะ วันนี้พึ่งประกาศผลรอบ3ของมหาวิทยาลัย เรายื่นไป10อันดับ เราติดแค่อันดับที่10(มอบี รัฐ) จริงๆเราถือว่าเราไม่ติดอะไรเลยเพราะมอบีถึงไม่ติดจริงๆก็มีเส้นเข้าได้ เขาเตรียมเส้นไว้ให้เราตั้งรอบโควต้าละค่ะ ซื่งเราไม่ได้อยากอยู่ที่นี่เราอยากไปมอเอ เอกชน(ขออนุญาตใช้ชื่อสมมุติค่ะ) แต่พ่อเราอยากให้อยู่มอบีเพราะใกล้บ้าน ให้เราเรียนนานาชาติค่าเทอม6หมื่นตลอดหลักสูตรก็เกือบๆ5แสน ละก็ไม่ต้องเสียค่าหอ แต่อันที่เราอยากเรียนค่าเทอมประมาณ9หมื่นแต่แบ่งจ่ายเป็นงวดตลอดหลักสูตรก็เกือบ3แสนแถมเข้าไปได้ทุนอีก เราดูหลักสูตรของสองมอแล้ว มอบีคือวิชาการแบบ99%ซื่งเราไม่โอเค เราไม่มีความสุขกับการเรียนแบบนี้ ละที่เรียนคืออิ้ง100% เราอ่อนอิ้งมากๆด้วยกลัวเรียนละมันไม่ได้จริงๆ แล้วพวกคอนเนคชั่นก็ไม่เยอะเท่ามอเอ มอเอยังมีปฏิบัติให้เห็น เราไม่รู้ว่าพ่อเราคิดยังไงแต่เราไม่อยากให้มองที่ค่าเทอมต่อเทอม อยากให้มองตลอดหลักสูตรมากกว่า แต่มันก็จริงอยู่ที่ถ้าไปมอเอต้องอยู่หอ จะมีค่าใช้จ่ายเพิ่มเข้ามา แต่เราคิดว่าเราทำงานหาบางส่วนมาใช้จ่ายส่วนตัวได้ จะได้แบ่งเบาบ้าง
โอเคมาเข้าตามหัวข้อกันดีกว่า เมื่อตอน4โมงกว่า พ่อเราโทรมาถามเรื่องมอนี่แหละ
พ่อ : ติดมั้ย
เรา : ติดแต่อันดับ10 แต่ยื่นประมวลผลรอบ2ไปแล้ว ประกาศอีกที25นี้
เราจำไม่ได้ว่าเขาตอบอะไรแต่น้ำเสียงดีใจนะที่ได้มอบี พอเราบอกว่ายื่นประมวลผลไปน้ำเสียงเริ่มแบบไม่โอเคเท่าไหร่
เรา : แต่อยากเรียนมอเอ
พ่อ : มันแพงอะ ละจะไปอยู่นู่นยังทำตัวทำนิสัยแบบนี้ห้องไม่เก็บทำความสะอาดไม่ทำ
คือตรงนี้เราไม่โอเคมากๆรู้ได้ไงว่าไม่ทำ ตอนทำเคยเห็นมั้ยก็ไม่เอาแต่ด่าเอาแต่ว่า เราคิดมาตลอดนะว่าถ้าเรายังอยู่ตรงนี้เราก็ทำนิสัยเดิมการเป็นอยู่เราก็เดิมเจอแต่อะไรที่เห็นมาแต่ป.1 เราอยู่รร.ที่จบแล้วเข้ามอบีได้แน่ๆ อยู่นี่ประสบการณ์ชีวิตก็ไม่มี ไม่ได้ลองอะไรใหม่ๆ เป็นเรามันแย่มากเลยดิไม่ทำตามที่พ่อต้องการ ตอนแรกพอรู้ว่าติดมอบีไม่ติดมอในฝันก็เครียดจะตายอยู่แล้วพอมาเจอพ่อพูดแบบนี้ใส่ก็บางทีไม่รู้จะมีชีวิตอยู่ต่อไปทำไม ตอนแรกคิดว่าบ้านเป็นเซฟโซนนะตอนนี้ไม่ใช่ละมั้งไม่รู้ดิ วันนี้ดิ่งร้องไห้ไปแล้วไม่รู้กี่รอบ ตอนแรกก็ดีขึ้นละนะมาเจอแบบนี้มันครสดิ่งฮวบเลยไม่คิดว่าพ่อจะพูดแบบนี้ใส่
นั่นแหละค่ะตอนนี้ให้ลูกพี่ลูกน้องเราช่วยคุยให้อยู่ ละก็รอดูวันที่25นี้ค่ะ ขอให้เป็น25ที่ดีค่ะ 26จะได้เป็นวันเกิดที่มีความสุข
ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ
เราเป็นลูกที่แย่ขนาดนั้นเลยหรอคะ
โอเคมาเข้าตามหัวข้อกันดีกว่า เมื่อตอน4โมงกว่า พ่อเราโทรมาถามเรื่องมอนี่แหละ
พ่อ : ติดมั้ย
เรา : ติดแต่อันดับ10 แต่ยื่นประมวลผลรอบ2ไปแล้ว ประกาศอีกที25นี้
เราจำไม่ได้ว่าเขาตอบอะไรแต่น้ำเสียงดีใจนะที่ได้มอบี พอเราบอกว่ายื่นประมวลผลไปน้ำเสียงเริ่มแบบไม่โอเคเท่าไหร่
เรา : แต่อยากเรียนมอเอ
พ่อ : มันแพงอะ ละจะไปอยู่นู่นยังทำตัวทำนิสัยแบบนี้ห้องไม่เก็บทำความสะอาดไม่ทำ
คือตรงนี้เราไม่โอเคมากๆรู้ได้ไงว่าไม่ทำ ตอนทำเคยเห็นมั้ยก็ไม่เอาแต่ด่าเอาแต่ว่า เราคิดมาตลอดนะว่าถ้าเรายังอยู่ตรงนี้เราก็ทำนิสัยเดิมการเป็นอยู่เราก็เดิมเจอแต่อะไรที่เห็นมาแต่ป.1 เราอยู่รร.ที่จบแล้วเข้ามอบีได้แน่ๆ อยู่นี่ประสบการณ์ชีวิตก็ไม่มี ไม่ได้ลองอะไรใหม่ๆ เป็นเรามันแย่มากเลยดิไม่ทำตามที่พ่อต้องการ ตอนแรกพอรู้ว่าติดมอบีไม่ติดมอในฝันก็เครียดจะตายอยู่แล้วพอมาเจอพ่อพูดแบบนี้ใส่ก็บางทีไม่รู้จะมีชีวิตอยู่ต่อไปทำไม ตอนแรกคิดว่าบ้านเป็นเซฟโซนนะตอนนี้ไม่ใช่ละมั้งไม่รู้ดิ วันนี้ดิ่งร้องไห้ไปแล้วไม่รู้กี่รอบ ตอนแรกก็ดีขึ้นละนะมาเจอแบบนี้มันครสดิ่งฮวบเลยไม่คิดว่าพ่อจะพูดแบบนี้ใส่
นั่นแหละค่ะตอนนี้ให้ลูกพี่ลูกน้องเราช่วยคุยให้อยู่ ละก็รอดูวันที่25นี้ค่ะ ขอให้เป็น25ที่ดีค่ะ 26จะได้เป็นวันเกิดที่มีความสุข
ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ