รีวิวอนิเมะเรื่อง กาลครั้งหนึ่งแห่งความตายของแม่มด

วันนี้จะมารีวิวอนิเมะเรื่องAru Majo ga Shinu Made กาลครั้งหนึ่งแห่งความตายของแม่มด หลังจากดูถึงตอนที่ 7 จ้า

ความรู้สึกโดยรวม
เรื่องนี้มันอบอุ่นแต่ก็หน่วงในใจเบา ๆ ดูไปก็ยิ้มได้ แต่ก็มีจังหวะที่น้ำตาคลอ เพราะรู้ว่าเมก (นางเอก) มีเวลาอยู่บนโลกนี้แค่ 1 ปี คือมันไม่ใช่แนวดราม่าหนัก ๆ นะ แต่เป็นแฟนตาซีแบบนุ่มนวล ที่แอบตีหัวเราเบา ๆ ด้วย “ความตายที่รออยู่” ตลอดเวลา

ตัวละครเมก (Meg) คือที่สุด

แรก ๆ ก็เป็นแม่มดฝึกหัดที่ดูเป๋อ ๆ น่ารัก ๆ แต่พอดูถึงตอน 7 จะรู้เลยว่าเธอเติบโตขึ้นเยอะมาก
คือพยายามใช้ชีวิตให้ดีที่สุดในทุกวัน ทั้งรู้ว่าตัวเองกำลังจะตาย แต่ยังยิ้ม หัวเราะ และใส่ใจคนอื่น เป็นตัวละครที่ดูแล้วเรารู้สึกอยาก “ใช้ชีวิตให้คุ้มเหมือนเธอ” เลยอะ

ชอบความสัมพันธ์ในเรื่อง

ทั้งเมกกับฟอสต์ (อาจารย์สายโหดแต่นุ่มลึก) และเมกกับโซฟี (เพื่อนสาวสุดซื่อ) คือมันอบอุ่นหัวใจมาก
ตอนที่ 7 ที่ทั้งสองคนพาเมกไปดูนิทรรศการเวทมนตร์ตอนปีใหม่คือแบบ…น้ำตาแทบไหล นางอาจมีชีวิตสั้น ๆ แต่เธอไม่เดียวดายเลย

สิ่งที่ดูแล้วอิน

เรื่องความฝัน ความตาย การเติบโตในเวลาที่มีจำกัด มันคือประเด็นที่กระแทกใจเรามาก ๆ ดูแล้วก็คิดเลยว่า “เฮ้ย ถ้าเราเหลือเวลาอีกไม่นาน เราอยากใช้ชีวิตยังไงนะ?” มันจุดไฟบางอย่างในใจเราเลยอะ

สรุปแบบเพื่อนเมาท์กัน

Argh มันดีมากอะ เป็นแฟนตาซีที่ไม่ได้อลังการ แต่กลับทำให้เรารู้สึกว่า "ชีวิตธรรมดา ๆ ก็มีค่าจริง ๆ" เมกเป็นนางเอกที่น่ารักแต่ไม่งี่เง่า ความสัมพันธ์อบอุ่น และพล็อตเรื่องก็พาให้เราคิดถึงเรื่องความหมายของการมีชีวิตอยู่แบบไม่รู้ตัวเลย