นึกถึงคนที่จากไป

(ป๊ะ=ปู่เรานะคะ) พยามทำใจ ปล่อยให้เป็นเรื่องของเวลาแล้วค่ะ แต่มันอดไม่ได้ ตอนก่อนหน้านี้ท่านแข็งแรงมาก และสัญญาว่าจะอยู่มารับปริญญาเรา   แต่แต่มะเร็งตัวร้ายทำให้ท่านเสียก่อนเราจะรับปริญญา เราทำใจ

ย้อนไปในอดีต เราสูญเสียแฟนแบบกระทันหัน และต่อมาเราก็สูญเสียย่าแบบกะทันหันอีก ถึงเวลาจะผ่านไปนานหลายปีแล้วแต่ทุกครั้งที่นึกถึงเราก็จะมีอาการจิตตก ร้องไห้ ทำใจไม่ได้ ทุกข์ใจและรู้สึกผ่านมันไปไม่ได้สักที

จะทำใจยังไงดีคะถ้าต้องเสียคนที่เรารักมากๆไปซักคนนึง จะเข้มแข็งขึ้นยังไงถ้ามองไปทางไหนก็เห็นแต่ความทรงจำร่วมกับเค้า ครอบครัวหนูมีกัน5คน มีปู่ ย่า ลุง พ่อ แล้วก็หนู  ปู่กับย่าไม่เคยแยกจากกันเลยอยู่

คุณทวดจากไปเมื่อวัย 96 ปี เพราะโรคชรา คุณย่าเราทำใจไม่ได้ ตอนนี้ร้องไห้อย่างเดียวเลย แอบร้องไห้ตลอด นั่งกอดรูปทั้งวัน เราเห็นแล้วก็สงสารร้องไห้ตาม เค้าก็นั่งมองแต่ที่เดิมๆ ที่ที่ทวดเคยนอน ปกติคุณย

สวัสดีค่ะ เมื่อวันที่3 มิถุนายน ที่เป็นวันวิสาขบูชาเกิดเหตุการณ์ที่ทำให้เราช็อคและเสียใจมากๆ คือย่าเราเสียไปกะทันหัน โดยที่เราไม่ได้ตั้งตัวเลยจริงๆ ย่าเป็นบุคคลในบ้านที่เรารักมากที่สุดในชีวิตเลยค่ะ &n

คือเราเลิกกับแฟนเก่ามาประมาณ 2 เดือนนิดๆแล้วค่ะยังรู้สึกว่าคิดถึงเขาอยู่เลยค่ะทั้งๆที่ไม่ควรรู้สึกตอนเลิกคือเราทำใจมาแล้วค่ะ แต่พอเลิกจริงๆมันคนละอย่างเลยค่ะ เขาใช้ชีวิตได้ปกติและอาจจะมีคนคุยหรือคนใหม

ไม่เจ็บ ไม่รู้สึกอะไร แต่ทำไมยังนึกถึง คนเรามันต้องใช้เวลานานสักเท่าไหร่ กว่าจะไม่นึกถึงคนนึง

คุณแม่เสียไปได้ปีกว่าๆแล้วค่ะ ยังมีวันที่ร้องไห้คิดถึงแบบทรมานมากๆ คิดถึงแต่ทำอะไรไม่ได้ ยิ่งเป็นลูกคนเดียว พ่อก็ไม่ค่อยได้อยู่ด้วยกัน เลยต้องดูแลตัวเองเอง หันไปบางทีก็ไม่เจอใคร เพราะแม่เป็นเซฟโซนเด

..หากได้ยิน คนบ่น ว่าฝนแล้งนึกถึงภาพ พื้นแห้ง แดดแรงแจ๋อากาศร้อน นอนกรน ไร้คนแลจุ๊กกุแร้ ร้องไห้ ได้ทุกที  พอตอนนี้ ฝนมา ทุกคราครั้งไยเรายัง ยิ้มเจื่อน เหมือนเป็นฝีนั่งรอเขา เศร้าสร้อย หงอยวจีจะไ