ไอความรู้สึกที่ว่าไม่ยากเอาไม่ยากทำอะไรแล้วนี่ควรแก้ยังไงสะทีคะ

ยากยุเฉยๆไม่ยากทำอะไรหนังสือก้ไม่อ่านแล้วปล่อยใจไปวันๆให้เวลาผ่านไปนี่แค่ยังวันเรียนวัยที่ต้องทำงานเลี้ยงตัวเองก้น่าจะนอนอดตายแล้วคะรู้สึกสมองไม่คิดอะไรแล้วจริงๆมันดูขึ้เกียงอะไรขนาดนั้น หนูควรเริ่มแก้จากตรงไหนก่อนดีไม่ยากเป็นแบบนี้ไปตลอด