คือตอนนั้นเราเลิกกันเพราะอยู่ไปก็ทำร้ายกันผมต้องทำใจเลิกกับเขาแม้ยังรักกันตอนนั้นเขาถามผมว่าผมจะกลับมาไหม ผมบอกไปว่าถ้าผมให้ความหวังแล้วผิดหวังมันจะไม่โอเค ผมจึงบอกไปว่า อย่าหวังเลย บางทีผมอาจหมดรักคุณก่อนจนตอนนี้เขามีคนใหม่กับเพื่อนสนิทผมที่ผมเคยระบายเรื่องความรัก ถึงผมจะเข้าฝจเหตุผลว่าเราเองที่บอกไป เข้าใจทุกอย่าง แต่ผมยังรู้สึก เสียใจ เจียนตาย ผมรู้สึกเหมือนว่าผมเองที่ผิด มันทำให้ผมเป็นคนจมกับมัน ผมไม่รู้ว่าเปิดเทอมต้องทำยังไงผมไม่สามารถอยู่กับเพื่อนได้เพราะมันอึดอัด และมันคงเป็นผมเองที่ต้องออกห่างเพราะยอมรับไม่ได้และเพื่อปกป้องหัวใจผมเอง เขาคิดว่าผมโกหกเขาว่ายังรัก แฃนี่ก็ผ่านมาครึ่งปีแล้วผมก็ยังรักเขาไม่ว่าผู้หญิงคนไหนเข้ามาผมไมาได้รู้สึกว่าหัวใจผมพร้อมจะมีใคร ผมไม่มีทางออกในจิตใจ และผมพยายามจะไม่แสดงว่าผมไม่โอเคเพื่อให้เขาคิดมาก ผมอึดอัดที่จะต้องเก็บความรู้สึกและแสร้งว่าผมไม่ได้รักเธอแล้ว เราคบกันเกือบ3ปี ผ่านอะไรมาด้วยกัน ตอนนี้ผมคือตัวปัญหา ผมทรมานใจไม่ได้นอนมา2วัน ผมไม่เข้าใจตัวเอง ว่าต้องการอะไรในเมื่อถ้าเขามาคืนดีเราก็ไม่รับเพราะรู่ว่าจะต้องจบแบบเดิมแต่หัวใจดวงนี่มันยังรักเธอ ผมฝันเห็นเธอทุกครั้ง ผมรู้สึกไม่ดีเลย ผมไม่คิดอยาก ฆตต แต่ในหัวผมมันปั่นป่วนจนอยากจบมันสักที โรควิตกกังวลผมกำเริบ ใจสั่น ไปทั้งตัว ผมรู้สึกว่าราวกับผมจะเป็นบ้า ผมรับรู้ถึงสติที่เริ่มสูญเสียของตัวเอง ผมรู้แค่ว่าผมต้องปล่อยวางมัน ขอโทษนะครับผมแค่ไม่มีที่พึ่งทางใจ และผมเก็บไว้ต่อไปผมคงเป็นบ้าแน่ ผมไม่รู้ว่าจะต้องดำเนินชีวิตต่อไปยังไงแต่ผมหวังว่าทุกอย่างจะดีขึ้น
แฟนเก่ามาคบกับเพื่อนสนิทเรา