รวยค้ำ อำนาจ ใช่จักพบ toshare

ทานตะวันหลบแสงพระจันทร์เสี้ยว มิอาจเกี้ยวระดะดวงกุดั่นหาว ดาวกระพริบวิบแววก็แพรวพราว วะวับราวเย้ยหยันประหวั่นใจ ในห้วงหาวดาวหนึ่งรำพึงรัก มิหาญหักมาลาอย่าสงสัย ลอยดวงลงสู่พื้นฉ่ำชื่นใจ หวังจักได้เคีย

0 คงตั้งแต่เหลือบสบ .. ก็ครบองค์- ประกอบ-ให้ตั้งธงจำนงขนาน โลกอีกขั้วพลิกผันจากบันดาล จากจักขุวิญญาณเมื่อคร้านจะคอย 0 รูปกายแม้นเหมือนใกล้ .. หากไกลลิบ แผ่วกระซิบตามติดหากคิดสอย จะเช่นเหลี่ยมเพชรแจ้งด

0 โลกแวดล้อมเคยเขยื้อนก็เหมือนจะหยุด กับเร่งรุดก้าวย่างของร่างนั่น หอมที่โรยกลิ่นผ่านดุจม่านควัน ฟุ้งภาพฝันให้ประดังขึ้นบังตา . 0 สบแล้วเมินเขินหลบแล้วสบอีก สุดหลบหลีกเนียนใสของใบหน้า จนแม้นมีขอบคั่นข

0 อุษากาลทาบถิ่น .. ยามสิ้นฝน เวียนรอบดับมืดหม่นให้ป่นหาย บทเพ-ลาลมล่อง .. วันผ่องพราย เริ่มพร้อมปลายปีกวิหคที่โบกบิน 0 ทานตะวันช้อยช่อ .. ขึ้นรอแดด ที่จะแวดล้อมสู่ .. ไม่รู้สิ้น หอมเกสรเพรียกผชุมปีกภ