หมดไฟอ่านหนังสือ

คนขยันแต่พูดและคอยเกี่ยงผู้อื่นที่ตนเองคิดว่าเค้าขี้เกียจ คนเล่านี้จัดอยู่ในกลุ่มเดียวกัน คือ..... คนนึงดีแต่พูดว่าตนขยันแต่แท้ที่จิงนั้นตนเองก็ขี้เกียจไม่แพ้กับคนที่ตนว่าร้ายให้เค้าเป็นคนขี้เกียจ คน

ใครเป็นมั้ง พอ feel ขยัน ก็ขยันจนไม่นอน, feel ขี้เกียจ ก็ขี้เกียจจนไม่อยากทำอะไรแม้กระทั่งนั่งเฉยๆ ก็ไม่อยาก *พอจะขยันทำโน้น นี่นั่นวันล่ะหลายๆกิจกรรม *พอจะขี้เกียจนี่ มันจะมีอารมณ์น่าเบื่อตัวเองผสมม

คือยายบอกเราว่าเราอ่ะฉลาดแต่ขี้เกียจแบบนี้ไม่มีทางรุ่งหรอกไม่มีใครเขาเอาหรอก แม่ก็ว่าเราเราเลยตั้งคำถามกับแม่ว่าฉลาดกับขี้เกียจและโง่แต่ขยันอันไหนดีกว่าแม่เราบอกโง่แต่ขยันดีกว่าเพราะคนโง่ถึงขยันอ่านหน

มีใครเป็นบ้างมั้ยคะขี้เกียจอ่านหนังสือมาก พยายามแล้วแต่ก็ขี้เกียจมาก เราจะทำยังไงให้เรากลับมาขยันเหมือนตอนสมัยมัธยมได้บ้างคะ

อยากเรียนเก่งต้องอ่านหนังสือ แต่ติดตรงที่เป็นคนไม่ชอบอ่านและขี้เกียจ เลยอยากได้วิธีที่ทำให้ขยันอ่านหนังสือ วิธีทำให้ขยัน​ ขจัดความขี้เกียจ​

ได้ฝั่ง "ฉลาดแต่ขี้เกียจ" จะโต้ว่าอย่างไรดีคะ เพราะคิดยังไง โง่แต่ขยันก็น่าจะดีกว่า

หลายคนคงเคยได้ยินเรื่องที่ว่า "Eat That Frog" ในตอนเช้า ซึ่งหมายถึงการเลือกทำงานที่เราไม่อยากทำที่สุด หรือ ยากที่สุดให้เสร็จเป็นอย่างแรกของวัน ซึ่งเขาบอกว่า คนที่มีนิสัยชอบ ผลัดวันประกันพรุ่

ครูให้โต้วาทีเรื่อง "คนโง่แต่ขยันดีกว่าคนเก่งแต่ขี้เกียจ" ซึ่ง จขกท. ได้เป็นฝ่ายค้านค่ะ คือ ฝ่ายคนเก่งแต่ขี้เกียจดีกว่า จขกท. อยากได้เหตุผลว่าทำไมมันถึงดีกว่า?? ช่วยหน่อยน้าาา