ความจริงของสตินั้นเป็นอย่างไร? ต้องปฏิบัติอย่างไร? กับการเจริญสติเพื่อปฏิบัติธรรม

พระพุทธเจ้าตรัสว่า การฝึกสมาธิอย่างถูกต้อง มีอยู่ ๔ ลักษณะ แต่ละอย่างให้ผลต่างกันดังนี้ ๑. สมาธิเพื่อความอยู่เป็นสุขในปัจจุบัน คือการฝึกสมาธิที่ทำให้ ใจสงบ มีความสุขในชีวิตประจำวัน ไม่ฟุ้งซ่าน ไม่ทุ

เห็นบ่อยแล้ว พยายามจะขายอาจารย์ แต่พอโดนขัดคอ ก็จะโกรธ แล้วพาลหาว่า คนขัดคอ เป็นพวกตำรา ไม่ปฏิบัติ ไม่เก่งเท่า พระอาจารย์อรหันต์ แล้วก็สาปแช่ง สรุปคือ ขายไม่ออก ขายไม่คล่อง ทำไมต้องโกรธด้วยครับ ก็อยา

ฟังเขาสนทนากันมาว่า ท่าน ศีล ภาวนา ต้องมีลิมิท มีค่าที่สมบูรณ์ คือ อำนาจศีลบางข้อมีตัวตน ภาวนาก็มีตัวตน ขอถาม ทาน ศีล ภาวนา สำหรับบุคคลทั่วๆไป มีขอบเขตในการปฏิบัติไหมคะ? และอย่างไร?

เช่น เช้าบ่ายเย็น คือ ปฏิบัติวิปัสสนากรรมฐานเสร็จ จับภาพพระต่อ

ฟังมาว่า สมาธิมี 2ประเภท คือ 1)สมาธิปฏิบัติเกิดมาจากการบำเพ็ญ 2)สมาธิธรรมชาติเกิดจากบุญที่สะสมบ่มนิสัยมากแล้ว อย่างบางคนเขาไม่ทุกข์กับการบำเพ็ญมาก ใจของเขา เขารักษาด้วยคุณธรรมของเขา มันจะมีความสงบใน

ไม่ถนัดการฝึกสมถะ แต่ชอบการเจริญสติเคลื่อนไหว ทำงานรู้ตัว ทำกิจวัตรประจำวันรู้ตัว ถือว่าผิดหรือไม่