สวัสดีครับ อายุใกล้จะ30ครับ
โดนแฟนนอกใจครั้งแรก จากคนที่เขาเจอในเกม FiveM ….กระทู้นี้ผมอยากระบายความรู้สึกของผมไม่อยากจะพูดให้ใครฟังครับ
ผมรักเขามาก แล้วผมก็คิดว่าเขารักเราจริง
ตั้งแต่มีแฟนมา ผมจริงจังกับเขาคนนี้มากที่สุด คบนานที่สุด กล้าพูดว่ารักที่สุดเลย
เราผ่านอะไรมาด้วยกันครับ เหมือนโตมาด้วยกัน อายุเท่ากัน
ผมก็เป็นคนธรรมดา ที่ไม่ใช่คนที่เป็นผ่ายถูกตลอดในความสัมพันธ์ครับ มีทำผิดพลาดบ้าง ทั้งเขาและผม แต่ไม่เคยมีเรื่องการนอกใจ
ผมยอมรับว่ามันก็เป็นธรรมชาติมนุษย์ ที่อยู่กันไปนานๆ ก็ไม่มีอะไรตื่นเต้น หวือหวา เหมือนคบกันแรกๆปีที่1-2
แต่ผมคิดไม่ถึงกับการนอกใจในเกมเลยครับ เช่นการคุยแชทกัน ด้วยถัอยคำเสมือนคนรัก กอดหอมกันในเกม
จากวันนั้นที่เราทะเลาะกัน ผมจับได้ เขาขอโทษ ร้องไห้ แต่เขาก็ไม่เลิกเล่นเกมครับ แต่จะพยายามเล่นให้ไกลสายตาผมที่สุด เพราะไม่อยากให้ผม
รู้สึกแย่ ผมยังรักเขาอยู่ ก็ยังไม่เลิกครับ และคิดในใจว่า ถ้าให้อภัยก็ต้องเชื่อใจและรับให้ได้
ช่วงเกือนที่1 แรกหลังรู้เรื่อง ผมเหมือนคนบ้าครับ นอนไม่ได้ ผมร้องไห้ทุกวันกับตัวเอง เพราะหวนคิดถึงสิ่งที่ผมเจอ ผมด้อยค่าตัวเอง เอาแต่โทษว่าตัวเองไม่ดี
ตรงไหน มีอะไรที่ผมขาดไป นอกจากเป็นคนที่ไม่ชอบเล่น fivem … ยังดีที่เราไม่ได้อยู่บ้านเดียวกัน เลยพอมีเวลาให้ผมได้ปลดปล่อยความรู้สึกเจ็บ เสียใจ แบบคนเดียวได้บ้าง แต่ในระหว่างนี้ความระแวง ก็ก่อตัวขึ้นมาอย่างมากครับ ทำให้ผมชวนทะเลาะเรื่องที่เขาทำบ่อยๆ
ช่วงเดือนที่2 อาการวิตกกังวล ระแวง ยังไม่หายไปครับ ยังร้องไห้ทุกวัน ก่อนนอนก็มีร้องบ้าง เหมือนข้อความที่เจอ รูปการกอด หอมจูบ ผ่านตัวละครในเกม(oc) มันวนมาในหัวผมซ้ำๆ เราทะเลาะกันเรื่องนี้ถี่ขึ้นเวลาที่ผมควบคุมอารมณ์ไม่ไหว จนผมรู้สึกครับ ว่าผมกลายเป็นคนทอคซิคในความสัมพันธ์นี้ซะแล้ว คำถามที่ผมถามตัวเองซ้ำๆคือ “ทำไมเขาเลือกเกม แล้วผมหละ แล้วความรู้สึกผมหละ”
ช่วงเดือนที่ 3-4 ผมรู้สึกดีขึ้นครับ ร้องไห้บ้างแต่น้อยกว่าช่วงแรก นอนได้มากขึ้น ตื่นกลางดึกบ่อยมาก ผมพยายามทำลืมๆมันไป พยายามไม่เข้าไม่ยุ่งเรื่องเกมของเขา ไม่ถาม ไม่สนใจ ผมให้อภัยเขานะ แต่ผมยังไม่เชื่อใจเขา เขาขอให้ผมกลับไปเชื่อใจเขาอีกรอบ แต่ผมก็ยังไม่ตอบอะไรครับ เพราะผมในตอนนี้เชื่อใจเขาไม่ได้ เรามีทะเลาะกันบ้างตอนผมเป็นบ้า หรือเวลาเจอเรื่องคู่รักคนดังที่เลิกกันเพราะเกมนี้ ที่มันกระตุ้นความระแวงผม จนแฟนผมพูดมาว่า“เขาไม่มีอะไรจะพูดแล้ว เค้าขอโทษ ไม่รู้จะทำไงแล้ว และก็ไม่ทำตัวนอกใจ หรืออยากมีใครในเกม” “เวลามันจะช่วย เวลาเธอมองกลับมา จะมองว่าเรื่องนี้เรื่องนิดเดียว” “ในอนาคตถ้าเราอยากจะจับมือกัน ต้องเจออะไรแบบนี้อีกมาก” “พวกเราจะทะเลาะ จะเป็นแบบนี้ ไปกันอีกถึงเมื่อไหร่” หลังจากนั้นผมตัดสินใจไปเที่ยวกับเพื่อนๆครับ หวังว่ามันจะคลายความเสียใจไปได้บ้าง
ช่วงเดือนที่ 5 ผมเข้าสู่การข้าพบจิตแพทย์ครั้งแรกครับ เนื่องจากผมคิดว่า ผมอยากหยุดร้องไห้กับเรื่องที่ผ่านมาซักที รวมถึงอยากเลิกตั้งคำถามเกี่ยวกับคุณค่าของตัวเอง หาจุดผิดของตัวเอง ทั้งๆที่ผมไม่ได้ทำอะไรผิดเลยในเหตุการณ์ครั้งนี้ ผมเริ่มปลงครับ เริ่มไม่อยากจะพูดถึงอนาคต เพราะรู้สึกเฟลอ่ะครับ
ผมอุตส่าเก็บเงิน ตั้งใจทำงาน หวังว่าจะได้อยู่ด้วยกันในอนาคต แต่มาเจองี้
ผมไม่ได้รับยานอนหลับหรือยาใดๆมาจากจิตแพทย์ครับ แต่การระบายอารมณ์เสียใจ เศร้าให้กับคนที่ไม่เคยรู้จักเราฟัง ก็ดีเหมือนกันนะครับ
หลังจากเข้าพบจิตแพทย์ ครั้งที่ 3 ผมคิดว่าผมดีขึ้นครับในเรื่องของการนอน ไม่ค่อยตื่นกลางดึกบ่อยๆ กลับมาโฟกัสตัวเองได้ดีขึ้น ยังรักแฟนอยู่ครับ แต่ไม่เชื่อใจเลย และผมว่าเขาก็รู้ตัว จากเดิมที่ไม่ค่อยพูดเรื่องเกม ก็เล่นให้ฟัง ว่าใครรือใคร เล่นยังไง ผมก็เออๆออๆไปครับ ไม่อยากจะมีปัญหาครับ
ช่วงเดือนที่6 ทุกอย่างดูเหมือนจะปกติครับ ผมหลับได้เยอะขึ้น ร้องไห้แค่ครั้งสองครั้งต่ออาทิต
จนมันมาถึงจุดที่เขาอยากให้ผมลองเล่นดูด้วยครับ เขาพูดมาหลายรอบแนวเกริ่นๆ ซึ่งเคยมีพูดมาตลอด และล่าสุด เขาบอกว่าจริงๆเขาแค่อยากทำเหมือนเพื่อนเขา มีคนถ่ายรูปด้วยเฉยๆ แต่ถ้าผมไม่อยากก็ไม่เป็นไร แต่เขาอยากให้เล่นด้วย แค่มาถ่ายรูปกันก็ได้
สาเหตุที่ผมไม่อยากเล่น :
1. แน่นอนครับ เพราะแฟนผมนอกใจผมเพราะเกมนี้ (รวมถึงนิสัยไม่ดีของแฟนผมด้วย โทษเกมอย่างเดียวคงไม่แฟร์)
2. ในมุมผมเกมนี้มันคอดจะเสร่อ เพ้อเจ้อ เบียว มากเลยครับ คือผมไม่อินอ่ะครับมานั่งpretendว่าเราเป็นคนอีกคนในเกม คือตลกจัดอ่ะครับ สู้มีของจริงในชีวิตจริงดีกว่า ไม่ว่าจะเงิน รถ หรืออาชีพที่อยากทำ …ทำไมไม่ลองทำดูในชีวิตจริงครับ โอเคครับ ผมอาจจะมีอคติจริง เอาเป็นง่าผมไม่อินกันการทำตัวเป็นคนอื่นในวัยเท่านี้
3. มันขึ้นชื่อว่าเป็นเกมเจ้าปัญหาที่ทำคนเลิกกันครับ
4. มันใช้เวลาเยอะครับ ทำเควสเอย ฟามเอย ต้องให้อาหารตัวละครที่เราเล่นอีก
5. ผมเป็นคนเอนไปทางintrovertครับ กะคนแปลกหน้า ต้องมาเปิดไมค์พูดคุยกัน ผมไม่สามารถบังคับตัวเองให้พูดคุยกันคนแปลกหน้าได้
หมอจิตแพทย์ เพื่อนๆผม ก็บอกให้ผมลองเล่นดู เผื่อจะมีความสุข ความสัมพันธ์ ที่ดีกับแฟนมากขึ้นครับ อีกทั้งจะได้รู้ด้วยครับ ว่ามันคือเกมอะไร เผื่อจะได้ลดอคติที่ผมมีต่อเกม อย่าไปคิดว่า เราแพ้ให้เกม(ซึ่งผมคิดตลอด) แต่อาจจะเจองานอดิเรกที่สามารถทำได้กับแฟน แล้วเรากับแฟนจะมีความสุข?
ตอนนี้ผมยังไม่ได้ตัดสินใจจะเล่นเกมกับเธอครับ เพราะผม รับ-ไม่-ได้ อ่ะครับ
คือจนถึงตอนนี้ ผมคิดว่าผมทำดีแล้วครับ ทั้งเรื่องการให้อภัย การพยายามเลี่ยงการทะเลาะ รื้อฟื้นจิตใจตัวเองให้กลับมารักตัวเองมากกว่าเดิม
ผมคิดว่าการที่จะให้ผมไปลงเล่นในสิ่งนี้ มันจะเป็นการไม่รักตัวเองหรือเปล่าครับ? มันถูกหรอครับเขานอกใจเราในเกมแล้วตอนจบเราไปเล่นเกมกับเขา? มันได้หรอครับ?
ใครมีอะไรแนะนำได้นะครับ ถึงจะใกล้30แล้ว แต่ประสบการณ์รักยังอาจจะอ่อนด้อย
ขอบคุณมากนะครับ
ผมโดนแฟนนอกใจครั้งแรกในชีวิต( fivem ) ผมควรทำยังไงดีครับ
โดนแฟนนอกใจครั้งแรก จากคนที่เขาเจอในเกม FiveM ….กระทู้นี้ผมอยากระบายความรู้สึกของผมไม่อยากจะพูดให้ใครฟังครับ
ผมรักเขามาก แล้วผมก็คิดว่าเขารักเราจริง
ตั้งแต่มีแฟนมา ผมจริงจังกับเขาคนนี้มากที่สุด คบนานที่สุด กล้าพูดว่ารักที่สุดเลย
เราผ่านอะไรมาด้วยกันครับ เหมือนโตมาด้วยกัน อายุเท่ากัน
ผมก็เป็นคนธรรมดา ที่ไม่ใช่คนที่เป็นผ่ายถูกตลอดในความสัมพันธ์ครับ มีทำผิดพลาดบ้าง ทั้งเขาและผม แต่ไม่เคยมีเรื่องการนอกใจ
ผมยอมรับว่ามันก็เป็นธรรมชาติมนุษย์ ที่อยู่กันไปนานๆ ก็ไม่มีอะไรตื่นเต้น หวือหวา เหมือนคบกันแรกๆปีที่1-2
แต่ผมคิดไม่ถึงกับการนอกใจในเกมเลยครับ เช่นการคุยแชทกัน ด้วยถัอยคำเสมือนคนรัก กอดหอมกันในเกม
จากวันนั้นที่เราทะเลาะกัน ผมจับได้ เขาขอโทษ ร้องไห้ แต่เขาก็ไม่เลิกเล่นเกมครับ แต่จะพยายามเล่นให้ไกลสายตาผมที่สุด เพราะไม่อยากให้ผม
รู้สึกแย่ ผมยังรักเขาอยู่ ก็ยังไม่เลิกครับ และคิดในใจว่า ถ้าให้อภัยก็ต้องเชื่อใจและรับให้ได้
ช่วงเกือนที่1 แรกหลังรู้เรื่อง ผมเหมือนคนบ้าครับ นอนไม่ได้ ผมร้องไห้ทุกวันกับตัวเอง เพราะหวนคิดถึงสิ่งที่ผมเจอ ผมด้อยค่าตัวเอง เอาแต่โทษว่าตัวเองไม่ดี
ตรงไหน มีอะไรที่ผมขาดไป นอกจากเป็นคนที่ไม่ชอบเล่น fivem … ยังดีที่เราไม่ได้อยู่บ้านเดียวกัน เลยพอมีเวลาให้ผมได้ปลดปล่อยความรู้สึกเจ็บ เสียใจ แบบคนเดียวได้บ้าง แต่ในระหว่างนี้ความระแวง ก็ก่อตัวขึ้นมาอย่างมากครับ ทำให้ผมชวนทะเลาะเรื่องที่เขาทำบ่อยๆ
ช่วงเดือนที่2 อาการวิตกกังวล ระแวง ยังไม่หายไปครับ ยังร้องไห้ทุกวัน ก่อนนอนก็มีร้องบ้าง เหมือนข้อความที่เจอ รูปการกอด หอมจูบ ผ่านตัวละครในเกม(oc) มันวนมาในหัวผมซ้ำๆ เราทะเลาะกันเรื่องนี้ถี่ขึ้นเวลาที่ผมควบคุมอารมณ์ไม่ไหว จนผมรู้สึกครับ ว่าผมกลายเป็นคนทอคซิคในความสัมพันธ์นี้ซะแล้ว คำถามที่ผมถามตัวเองซ้ำๆคือ “ทำไมเขาเลือกเกม แล้วผมหละ แล้วความรู้สึกผมหละ”
ช่วงเดือนที่ 3-4 ผมรู้สึกดีขึ้นครับ ร้องไห้บ้างแต่น้อยกว่าช่วงแรก นอนได้มากขึ้น ตื่นกลางดึกบ่อยมาก ผมพยายามทำลืมๆมันไป พยายามไม่เข้าไม่ยุ่งเรื่องเกมของเขา ไม่ถาม ไม่สนใจ ผมให้อภัยเขานะ แต่ผมยังไม่เชื่อใจเขา เขาขอให้ผมกลับไปเชื่อใจเขาอีกรอบ แต่ผมก็ยังไม่ตอบอะไรครับ เพราะผมในตอนนี้เชื่อใจเขาไม่ได้ เรามีทะเลาะกันบ้างตอนผมเป็นบ้า หรือเวลาเจอเรื่องคู่รักคนดังที่เลิกกันเพราะเกมนี้ ที่มันกระตุ้นความระแวงผม จนแฟนผมพูดมาว่า“เขาไม่มีอะไรจะพูดแล้ว เค้าขอโทษ ไม่รู้จะทำไงแล้ว และก็ไม่ทำตัวนอกใจ หรืออยากมีใครในเกม” “เวลามันจะช่วย เวลาเธอมองกลับมา จะมองว่าเรื่องนี้เรื่องนิดเดียว” “ในอนาคตถ้าเราอยากจะจับมือกัน ต้องเจออะไรแบบนี้อีกมาก” “พวกเราจะทะเลาะ จะเป็นแบบนี้ ไปกันอีกถึงเมื่อไหร่” หลังจากนั้นผมตัดสินใจไปเที่ยวกับเพื่อนๆครับ หวังว่ามันจะคลายความเสียใจไปได้บ้าง
ช่วงเดือนที่ 5 ผมเข้าสู่การข้าพบจิตแพทย์ครั้งแรกครับ เนื่องจากผมคิดว่า ผมอยากหยุดร้องไห้กับเรื่องที่ผ่านมาซักที รวมถึงอยากเลิกตั้งคำถามเกี่ยวกับคุณค่าของตัวเอง หาจุดผิดของตัวเอง ทั้งๆที่ผมไม่ได้ทำอะไรผิดเลยในเหตุการณ์ครั้งนี้ ผมเริ่มปลงครับ เริ่มไม่อยากจะพูดถึงอนาคต เพราะรู้สึกเฟลอ่ะครับ
ผมอุตส่าเก็บเงิน ตั้งใจทำงาน หวังว่าจะได้อยู่ด้วยกันในอนาคต แต่มาเจองี้
ผมไม่ได้รับยานอนหลับหรือยาใดๆมาจากจิตแพทย์ครับ แต่การระบายอารมณ์เสียใจ เศร้าให้กับคนที่ไม่เคยรู้จักเราฟัง ก็ดีเหมือนกันนะครับ
หลังจากเข้าพบจิตแพทย์ ครั้งที่ 3 ผมคิดว่าผมดีขึ้นครับในเรื่องของการนอน ไม่ค่อยตื่นกลางดึกบ่อยๆ กลับมาโฟกัสตัวเองได้ดีขึ้น ยังรักแฟนอยู่ครับ แต่ไม่เชื่อใจเลย และผมว่าเขาก็รู้ตัว จากเดิมที่ไม่ค่อยพูดเรื่องเกม ก็เล่นให้ฟัง ว่าใครรือใคร เล่นยังไง ผมก็เออๆออๆไปครับ ไม่อยากจะมีปัญหาครับ
ช่วงเดือนที่6 ทุกอย่างดูเหมือนจะปกติครับ ผมหลับได้เยอะขึ้น ร้องไห้แค่ครั้งสองครั้งต่ออาทิต
จนมันมาถึงจุดที่เขาอยากให้ผมลองเล่นดูด้วยครับ เขาพูดมาหลายรอบแนวเกริ่นๆ ซึ่งเคยมีพูดมาตลอด และล่าสุด เขาบอกว่าจริงๆเขาแค่อยากทำเหมือนเพื่อนเขา มีคนถ่ายรูปด้วยเฉยๆ แต่ถ้าผมไม่อยากก็ไม่เป็นไร แต่เขาอยากให้เล่นด้วย แค่มาถ่ายรูปกันก็ได้
สาเหตุที่ผมไม่อยากเล่น :
1. แน่นอนครับ เพราะแฟนผมนอกใจผมเพราะเกมนี้ (รวมถึงนิสัยไม่ดีของแฟนผมด้วย โทษเกมอย่างเดียวคงไม่แฟร์)
2. ในมุมผมเกมนี้มันคอดจะเสร่อ เพ้อเจ้อ เบียว มากเลยครับ คือผมไม่อินอ่ะครับมานั่งpretendว่าเราเป็นคนอีกคนในเกม คือตลกจัดอ่ะครับ สู้มีของจริงในชีวิตจริงดีกว่า ไม่ว่าจะเงิน รถ หรืออาชีพที่อยากทำ …ทำไมไม่ลองทำดูในชีวิตจริงครับ โอเคครับ ผมอาจจะมีอคติจริง เอาเป็นง่าผมไม่อินกันการทำตัวเป็นคนอื่นในวัยเท่านี้
3. มันขึ้นชื่อว่าเป็นเกมเจ้าปัญหาที่ทำคนเลิกกันครับ
4. มันใช้เวลาเยอะครับ ทำเควสเอย ฟามเอย ต้องให้อาหารตัวละครที่เราเล่นอีก
5. ผมเป็นคนเอนไปทางintrovertครับ กะคนแปลกหน้า ต้องมาเปิดไมค์พูดคุยกัน ผมไม่สามารถบังคับตัวเองให้พูดคุยกันคนแปลกหน้าได้
หมอจิตแพทย์ เพื่อนๆผม ก็บอกให้ผมลองเล่นดู เผื่อจะมีความสุข ความสัมพันธ์ ที่ดีกับแฟนมากขึ้นครับ อีกทั้งจะได้รู้ด้วยครับ ว่ามันคือเกมอะไร เผื่อจะได้ลดอคติที่ผมมีต่อเกม อย่าไปคิดว่า เราแพ้ให้เกม(ซึ่งผมคิดตลอด) แต่อาจจะเจองานอดิเรกที่สามารถทำได้กับแฟน แล้วเรากับแฟนจะมีความสุข?
ตอนนี้ผมยังไม่ได้ตัดสินใจจะเล่นเกมกับเธอครับ เพราะผม รับ-ไม่-ได้ อ่ะครับ
คือจนถึงตอนนี้ ผมคิดว่าผมทำดีแล้วครับ ทั้งเรื่องการให้อภัย การพยายามเลี่ยงการทะเลาะ รื้อฟื้นจิตใจตัวเองให้กลับมารักตัวเองมากกว่าเดิม
ผมคิดว่าการที่จะให้ผมไปลงเล่นในสิ่งนี้ มันจะเป็นการไม่รักตัวเองหรือเปล่าครับ? มันถูกหรอครับเขานอกใจเราในเกมแล้วตอนจบเราไปเล่นเกมกับเขา? มันได้หรอครับ?
ใครมีอะไรแนะนำได้นะครับ ถึงจะใกล้30แล้ว แต่ประสบการณ์รักยังอาจจะอ่อนด้อย
ขอบคุณมากนะครับ