เคยมีแฟนคบกันมาได้7ปี เป็นรักแรกสมัยเรียน มีความสุขมากๆ ตอนนี้เลิกกันมาได้ประมาณ3ปี แยกย้ายกันไปเติบโต เขามีแฟนใหม่และมีชีวิตที่ดีไปแล้ว ส่วนเราตรงกันข้ามชีวิตไม่ได้ไปไหนอยู่แต่ที่เดิมๆไม่ได้คุยกับผญคนไหนเลย และชอบนึกถึงแต่เรื่องเก่าๆ บางช่วงก็ไม่ได้นึกถึงเลยเพราะอยากจะหลุดจากความรู้สึกนี้สุดๆ แต่บางทีมันฝันถึงเขาโดยอัตโนมัติ มันทำให้รู้สึกแย่และจุกในอกสุดๆ เขาไปยันไหนต่อไหนแล้ว เรายังจะมาอะไรอีก ใจจริงๆเราไม่ได้อยากมาหาคำตอบอะไรหรอกแค่อยากมาระบาย เพราะลึกๆเราคงไม่มีทางลืมเขาได้หรอก ไปจนวันตายนั่นแหละ เพราะความทรงจำดีๆมันฝังอยู่ในหัวเราเต็มไปหมด ถ้าจะให้มูฟออนจริงๆต้องต้องล้างสมอง และอีกอย่างนึงที่เจ็บที่สุดเลย เขาคงมีความสุขกับแฟนของเขามากๆ ซึ่งเราทำใจไม่ได้เลยเพราะที่ตรงนั้นมันเคยเป็นที่ของเรา ความรู้สึกเรามันก็เห็นแก่ตัวสุดๆ ตอนเรารักกันน่าจะรักษาเขาไว้ดีๆ อย่างน้อยตอนนี้อยากจะกอดเขาสักครั้งนึงให้นานๆจัง ความรักความผูกพันธ์ มันน่ากลัวมากเลย ถ้ารู้ว่าต้องเลิกกันย้อนกลับไปได้เราไม่อยากคบกันให้มีความสัมพันธ์อะไรเลยจะได้ไม่ต้องมารุ้สึกแบบนี้เหมือนตายทั้งเป็น