คืองี้ค่ะ แฟนเราทำงานอยู่บริษัทและต้องนอนที่บริษัทจันทร์-พฤหัสทุกวัน วันศุกร์ตอนเย็นแฟนจะมารับเราให้ไปนอนบ้านถึงวันนอาทิตย์ ทำแบยนี้ทุกอาทิตย์ แรกๆๆไปอยู่ก็ไม่ได้รู้สึกอะไร แต่พอไปบ่อยขึ้นๆก็รู้สึกเกรงใจพ่อแม่แฟนแปลกๆๆ ขอเกริ่นก่อนนะคะ พอดีเราเป็นลูกครึ่งไทยโอมาน แม่เป็นคนพะเยา และญาติๆๆก็เป็นคนพะเยา ส่วนแฟนคนพะเยาแม้ร้อยเปอร์เซนเลย เราจะพูดเหนือไม่ได้แต่ฟังออก แไดครอบครัวแฟนพูดภาษากลางไม่ได้เลย พูดได้แค่เหนือ แลเราสึกว่าฝั่งบ้านแฟนพูดเหนือดูโบราณมาก ทำให้เราไม่ค่อยเข้าใจเวลาแม่แฟนถามอะไรเรา และอีกอย่างเราเป็นคนผิวสี ส่วนแฟนเป็นคนผิวขาว แม่จะชมแฟนตลอดว่า แฟนเราผิวขาวขึ้น เราเข้าใจนะว่าส่วนใหญ่คนเหนือมักจะผิวขาวและชอบผิวขาว แต่สำหรับเรา เรารู้สึกคิดไปเองรึป่าวก็ไม่รู้นะ ว่าแม่อาจจะไม่ชอบที่เราผิวแทน เรแก็แอบน้อยใจในสีผิวเราอยู่นะ อีกอย่างเราเป็นคนทำกับข้าวไม่ค่อยเป็น แต่ก็จะไปช่วยแฟนทำกับข้าวตลอด เช่นตำน้ำพริก ปลอกกระเทียม อะไรแบบนี้ บางทีเราทำไม่เป็นสักอย่าง และแฟนไม่บอกให้เราช่วย เราก็จะนั่งดูแต่นั่งไปนานๆๆ กับรู้สึกว่าตัวเกะกะ เพราะพ่อแม่ลูกเขาช่วยทำกับข้าว ซึ่งเราทำไม่เป็นสักอย่างเลย แต่เวลาไปไหนแม่แฟนก็ชวนไปด้วยตลอด อย่างเทศกาลต่างๆๆแม่ตะชวนตลอด หรือไปเที่ยวแม่ก็ชวน ที่แม่ชวนเพราะสงสารเรารึป่าว เพราะแฟนเราให้แม่ฟังตลอดว่า เราอ่ะอยู่แต่บ้าน(พึ่งจบม6นะคะ) ไม่ได้ออกไปไหน เพราขับรถถยังไม่คล่อง เพราะเวลาที่แม่ชวน อย่างเช่น ลูกเคยไปวัด…มั้ย เราบอกไม่เคยไป แม่ก็จะหัวเราะแล้วก็พูดว่าอยู่แต่บ้านไม่เคยได้ไปไหนล่ะสิ ตอนนั้นเรารู้สึกอึ้ง และแปลกๆๆเอาซะไม่อยากไปบ้านแฟน แต่เราก็ถามแฟนตลอดว่าแม่ชอบเรามั้ย แฟนก็บอกกับมาตลอดว่าแม่ชอบไม่งั้นแม่ไม่ชวนไปนั้นไปนี่หรอก แต่รเราสึกรู้สึกไปรบกวนเวลาครอบครัวเขาจัง
ใครเคยอยู่บ้านแฟนแล้วรู้สึกเกร็งๆๆมั้ยคะ