บาดแผลใจใช่ว่าจะไร้ค่า คือบทกวีที่เขียนด้วยน้ำตา ทุกถ้อยคำล้วนมีคุณค่า สอนให้เราเข้าใจชีวิตเอย

นิทานเซน: บทกวีสุดท้ายของโฮชิน กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว พระเซนนามว่าโฮชิน เคยใช้ชีวิตอยู่ในแผ่นดินใหญ่ของจีนเป็นเวลาหลายปี ศึกษาและปฏิบัติธรรมภายใต้การชี้แนะของอาจารย์ผู้มากด้วยปัญญา จนกระทั่งวันหนึ่ง

“ ดอกไม้ริมทาง ” 🍀เพียงเป็นดอกแมกไม้    ริมทางคุณค่าคนเมินหมาง       เยาะยิ้มหวังอ้อมโอบเลือนลาง    หดหู่ แท้นอแม้สดใสเพราพริ้ม 

https://www.bloggang.com/mainblog.php?id=sdayoo&month=27-03-2026&group=238&gblog=5

“ไร้พันธะ” 🦚เสียงฟ้าร้อง ดุจน้อง หมองหม่นโศกคืนวิโยค ร่ำร่ำ พร่ำหาเพรียกน้ำตาคลอ ตัดพ้อไป ไม่สำเหนียกเสียงร้องเรียก กี่ครา มิมาพบ 🦚หกปีผ่าน นานนับ กับการจากใดมาพราก ข้องใจ ไม่รู้จบไยเสแสร้