ในห้วงก่อนกาล...
ก่อนจะมีมนุษย์ ก่อนจะมีชื่อเรียกแห่งแผ่นดิน และก่อนจะมีการล่มสลายของคำสัตย์…
มีเพียง "สภาทวยเทพ" ณ วิหารแก้วเหนือหมอกอัศจรรย์
สถานที่ซึ่งไม่มีแสงใดจากดวงตะวันสามารถเข้าถึง
และไม่มีเงาสิ่งใดปรากฏแม้ในแสงจันทรา
เหล่าเทพถือกำเนิดจากประกายแรกแห่งเจตจำนงของจักรวาล
มิใช่เกิดจากเลือดเนื้อ มิใช่จากครรภ์ใด
หากแต่ล้วนกำเนิดด้วยหน้าที่—หนึ่งคือเทพผู้รักษาความยุติธรรม
หนึ่งคือเทพผู้หล่อหลอมชีวิต หนึ่งคือเทพแห่งคำสัตย์
และหนึ่งคือเทพแห่งการพิพากษา
ลั่วซิงเซียน (เทพดวงดารา) คือหนึ่งในนั้น… นางเปล่งแสงดุจหิมะแรกแห่งจักรวาล
ผู้เป็นที่รักของสวรรค์ และเป็นเทพที่ได้รับหน้าที่ “คอยชี้นำภพมนุษย์ด้วยดวงดารา”
ทว่าดวงตาของนาง... กลับมิได้มองเพียงท้องฟ้า แต่มองเห็นน้ำตาแห่งมนุษย์
เมื่อ "ศึกแห่งอสูรครั้งแรก" บังเกิดขึ้น
ณ ภาคพื้นมนุษย์ บรรดาเผ่าอสูรฉีกขาดขอบเขตแดนศักดิ์สิทธิ์
ล่าชีวิตผู้บริสุทธิ์ สังหารผู้คน และแผ่พิษคำสาปโบราณลงสู่ดินแดนเบื้องล่าง
เสียงอ้อนวอนของเด็กน้อย เสียงกรีดร้องของมารดา
เสียงคำรามของชายชรา... ดังก้องจนทะลุหมอกแห่งสวรรค์ และสั่นไหวไปถึงใจของลั่วซิงเซียน
นาง... ละหน้าที่ลงชั่วครู่ เพื่อลงมายังแดนมนุษย์ ทั้งที่รู้ว่าเป็นการฝ่าฝืนบัญญัติแห่งสวรรค์
บนผืนโลกที่กำลังล่มสลาย นางได้พบกับ ชายหนุ่มผู้หนึ่ง...
อัศวินเผ่ามนุษย์ ผู้ไร้นามในบันทึกสวรรค์ แต่มีจิตใจกล้าหาญยิ่งกว่าผู้ใด
เขาเป็นเพียงนักรบธรรมดา—แต่เมื่อเห็นนาง เขาคุกเข่าต่อหน้าทวยเทพโดยไม่ลังเล
ร้องขอเพียง “ชีวิตของนางผู้เป็นที่รักของเขา” แลกกับอะไรก็ได้ แม้กระทั่งสิ่งที่เรียกว่า “จิตวิญญาณ”
คำสัตย์นั้น... จารึกด้วยโลหิตของเขา ณ แดนกลางรอยแยกของฟ้าและดิน
“จงพรากวิญญาณข้า หากมันสามารถยื้อชีวิตนางไว้”
เทพทั้งหลายพากันตะลึง นี่คือความรัก หรือคือการท้าทายต่ออำนาจแห่งภพ?
ลั่วซิงเซียนกระทำสิ่งที่ไม่มีเทพใดเคยกระทำ…
นาง “รับคำสาบานนั้น” และยอมเปลี่ยนชะตาของมนุษย์ผู้นั้น
นับแต่วันนั้น—ชีวิตของเขาไม่เคยเหมือนเดิม
พันธะคำสัตย์นั้นได้ตกลงสู่พื้นโลก
มันไม่ได้สูญสลายไป แต่มันกลายเป็น “ตราอักขระโบราณ”
ที่ผูกพ่วงทั้งสองดวงจิตไว้ตลอดภพ ตลอดกาล
เขาจะกลับชาติมาเกิดในทุกพันปี
โดยมีเพียงหนึ่งสิ่งที่ไม่เคยเปลี่ยนคือ
คำสาบาน และ ผู้หญิงคนเดิมที่เขายอมตายเพื่อเธอ
ทว่า... สวรรค์ไม่เคยลืม
และเมื่อ “พันธะ” เดิมใกล้ถึงขีดสุด
การลงทัณฑ์ของเทพพิพากษาก็เริ่มต้นขึ้น
พายุแห่งการฟื้นคืนคำสาบานพัดโหมทั่วฟ้า
โลกเริ่มสั่นไหวอีกครั้ง
ลั่วซิงเซียน ผู้ครั้งหนึ่งเคยส่องประกายเป็นแสงแห่งดวงดารา
บัดนี้ กลับกลายเป็นสิ่งที่เหล่าเทพเรียกขานว่า “ผู้ทรยศ”
เรื่องราวนี้ เริ่มขึ้นในยุคที่คำสาบานเก่าใกล้ดับลง
และวิญญาณของชายผู้เคยสละตนเพื่อรักครั้งนั้น กำลังจะตื่นขึ้นอีกครั้ง...
บอกรักด้วยหัวใจMV + เนื้อเรื่องสั้นๆ รักนิรันดร์ภพพันชาติ
บทนำ — ปฐมบทแห่งภพเทพ
ก่อนจะมีมนุษย์ ก่อนจะมีชื่อเรียกแห่งแผ่นดิน และก่อนจะมีการล่มสลายของคำสัตย์…
มีเพียง "สภาทวยเทพ" ณ วิหารแก้วเหนือหมอกอัศจรรย์
สถานที่ซึ่งไม่มีแสงใดจากดวงตะวันสามารถเข้าถึง
และไม่มีเงาสิ่งใดปรากฏแม้ในแสงจันทรา
มิใช่เกิดจากเลือดเนื้อ มิใช่จากครรภ์ใด
หากแต่ล้วนกำเนิดด้วยหน้าที่—หนึ่งคือเทพผู้รักษาความยุติธรรม
หนึ่งคือเทพผู้หล่อหลอมชีวิต หนึ่งคือเทพแห่งคำสัตย์
และหนึ่งคือเทพแห่งการพิพากษา
ผู้เป็นที่รักของสวรรค์ และเป็นเทพที่ได้รับหน้าที่ “คอยชี้นำภพมนุษย์ด้วยดวงดารา”
ณ ภาคพื้นมนุษย์ บรรดาเผ่าอสูรฉีกขาดขอบเขตแดนศักดิ์สิทธิ์
ล่าชีวิตผู้บริสุทธิ์ สังหารผู้คน และแผ่พิษคำสาปโบราณลงสู่ดินแดนเบื้องล่าง
เสียงคำรามของชายชรา... ดังก้องจนทะลุหมอกแห่งสวรรค์ และสั่นไหวไปถึงใจของลั่วซิงเซียน
อัศวินเผ่ามนุษย์ ผู้ไร้นามในบันทึกสวรรค์ แต่มีจิตใจกล้าหาญยิ่งกว่าผู้ใด
ร้องขอเพียง “ชีวิตของนางผู้เป็นที่รักของเขา” แลกกับอะไรก็ได้ แม้กระทั่งสิ่งที่เรียกว่า “จิตวิญญาณ”
นาง “รับคำสาบานนั้น” และยอมเปลี่ยนชะตาของมนุษย์ผู้นั้น
ที่ผูกพ่วงทั้งสองดวงจิตไว้ตลอดภพ ตลอดกาล
โดยมีเพียงหนึ่งสิ่งที่ไม่เคยเปลี่ยนคือ
คำสาบาน และ ผู้หญิงคนเดิมที่เขายอมตายเพื่อเธอ
การลงทัณฑ์ของเทพพิพากษาก็เริ่มต้นขึ้น
โลกเริ่มสั่นไหวอีกครั้ง
บัดนี้ กลับกลายเป็นสิ่งที่เหล่าเทพเรียกขานว่า “ผู้ทรยศ”
และวิญญาณของชายผู้เคยสละตนเพื่อรักครั้งนั้น กำลังจะตื่นขึ้นอีกครั้ง...