ตามหากลอนสมัยเด็กที่ลงท้ายด้วย..

เตือนสติ ยินดีที่เอ็งเข้ากรุงมุ่งศึกษา ทิ้งไร่นาทิ้งถิ่นบินตามฝัน ปณิธานเด็กบ้านนาสู้ฝ่าฟัน ด้วยศรัทธายึดมั่นสัญญาใจ ปริญญาอย่าหลงใหลหลงได้ปลื้ม จงอย่าลืมบ้านเก่าของเราได้ มีไอคิวพร้อมอีคิวละลิ่วไกล

ศุภมาสผลัดเปลี่ยนเวียนบรรจบ สิ้นพิภพกาลเก่าที่เฝ้าสมัย สุริยาเรืองรองส่องฟ้าไกล เบิกอรุณวันใหม่ให้ร่มเย็น รอยอดีตที่พลาดพลั้งจงวางไว้ เก็บเป็นบทเรียนใจที่มองเห็น หยาดน้ำค้างพรมพรมล่มลำเค็ญ ทุกข์ลำเข็