ผมก็อายุไม่น้อย ผ่านการมีคู่มาไม่มากไม่น้อย
- แฟนคนแรก ตอนอายุ 17-24 อายุเท่ากัน เลิกกันหลังจากทำงานแล้วเราเริ่มโต เป้าหมายชีวิตไม่ไปด้วยกัน (70%)
- แฟนคนที่สอง ตอนอายุ 24 เด็กกว่าผมปีนึง เข้ามาละคบกันเพราะเหงา ไม่ได้ตั้งใจจีบด้วย คบกันได้สามเดือนก็เลิก (50%)
- แฟนคนที่สาม ตอนอายุ 25-37 เด็กกว่าผมสองปี แต่งงานกัน คบกันเพราะความดี แต่เข้ากันไม่ได้เรื่องบนเตียง (40%)
**แฟนคนที่สี่ ตอนอายุ 35 เด็กกว่าผม 7 ปี เข้ามาตอนผมกำลังเคว้ง คบกันอยู่เกือบปี (90%)
- แฟนคนที่ห้า ตอนอายุ 38 เด็กกว่าผม 3 ปี เข้ามาเพราะปัญหาเดิมที่พยายามจับมือกับภรรยาปรับตัวแต่ไม่รอด
เลิกกับคนนี้ไปพร้อมกับเลิกกับภรรยา (70%)
- แฟนคนปัจจุบัน คบมาได้ 3 ปีแล้ว เด็กกว่าผมปีนึง ตั้งใจเลือก เข้ากันได้เป็นส่วนใหญ่ โดยรวมถือว่าดีมาก (80%)
.
แฟนสามคนแรกนี่ถือว่าเจอใครที่ผมคิดว่าดี ก็ลองคุย คุยกันได้ ก็คบกัน
ไม่ได้ผ่านการเลือก ไม่ได้ไตร่ตรองอะไรมาก ตอนนั้นความคิดยังค่อนข้างเด็ก
กับคนที่แต่งงานกัน ก็แต่งงานเพราะความที่เราคิดว่าเค้าเป็นคนดี น่าจะดี คิดแค่นี้เลย
ไม่มีประสบการณ์มากพอที่จะคิดให้รอบ เพราะคบกันก็เพิ่งจะอายุ 25-26
ตอนนั้นยังไม่เข้าใจด้วยว่าอะไรสำคัญ "สำหรับเรา" บ้าง
จนผมมีคนที่สี่ที่ห้าเข้ามาในชีวิต จนมีปัญหาครอบครัว สุดท้ายก็เลิกกับภรรยา
.
แฟนคนที่สี่นี่คือคนที่ตรงจริตที่สุดที่เคยเจอมาในชีวิต
ทั้งหน้าตา ความคิด อุปนิสัย เรื่องบนเตียง ความเข้ากันได้ เกื้อกูลกันทั้งเรื่องงาน เรื่องส่วนตัว
แต่ดันเจอในเวลาที่ไม่ใช่ เพราะผมแต่งงานแล้ว นางก็มีแฟนที่ไม่ได้รักแต่แม่อยากให้แต่ง
แต่มองย้อนกลับไปด้วยประสบการณ์ในวันนี้ ก็ไม่รู้หรอกว่าถ้าคบกันจริงๆ ระยะยาวจะเป็นยังไง
คนที่ห้าที่เข้ามา เหมือนเข้ามาตอกย้ำปัญหาของผมให้ผมกลับมาพิจารณาปัญหาของตัวเองอย่างจริงจัง
ที่ผ่านมาผมหลอกตัวเองว่า sex ไม่สำคัญ บอกตัวเองว่าไม่ต้องมีก็ได้
ทำให้ผมทนอยู่กับภรรยามานานโดยอัดอั้นกับเรื่องนี้ตลอดหลายปี สุดท้ายก็ดีแตก
.
เคยคิดลมๆ แล้งๆ เหมือนกัน ว่าถ้าเราได้เจอคนที่สี่ตอนเราโสด เราพร้อม มันคงดี
แต่ผมเจอน้องเค้า ก็เพราะสามีของเพื่อนของภรรยาแนะนำแล้วมาร่วมงานกัน
ว่าง่ายๆ คือถ้าไม่ได้แต่งงานกับภรรยา ก็คงไม่ได้รู้จักน้องเค้า
การเจอกันตอนโสด เลยเหมือนเป็น scenario ที่จะไม่มีทางเกิดขึ้นได้กับน้องคนนี้
ตอนนั้นก็พยายามแยกทางกับภรรยาไปคบกับน้องเค้า
แต่ความรู้สึกผิดมันรุนแรง ทับถมกับอาการซึมเศร้าจนผมเอาตัวไม่รอด
บวกกับความรู้สึกว่า ถ้าพยายามทำแบบนี้ต่อ อาจจะต้องใช้ชีวิตแบบรู้สึกผิดไปตลอดชีวิต
สุดท้ายเลยแยกทางกัน เป็นการแยกทางที่เจ็บปวดมากๆ ที่สุดในชีวิต
เพราะมันเหมือนเราได้เจอคู่ชีวิต แต่คู่กันไม่ได้
.
ส่วนแฟนคนปัจจุบัน เข้ากันได้เกือบทุกอย่าง ถ้าแยกให้คะแนนเป็นเรื่องๆ
ก็ได้คะแนน 7-8-9 จากเต็ม 10 หมด เรื่องที่มีปัญหาหน่อย ก็รับได้ ปล่อยผ่านได้
จริงอยู่ว่าไม่ควรเอาสองคนมาเทียบกัน เพราะความเข้ากันได้กับคนที่สี่คือที่สุดจริงๆ
แต่ถามว่า ถ้าคนที่สี่กลับเข้ามาในชีวิตแล้วคิดจะเลิกกับคนปัจจุบันไปคบกับน้องเค้ามั้ย
ตอบเลยว่าไม่ เพราะเคยทำแบบนั้นมาแล้ว ละมันไปไม่รอด เลยตั้งใจว่าชีวิตนี้จะไม่ทำแบบนั้นอีก
และได้เจอคนปัจจุบันที่เข้ากันได้ขนาดนี้ ที่เค้าเลือกที่จะให้โอกาสคบกับคนที่เคยผิดพลาดแบบผม
ก็ถือว่าโชคดีมากแล้ว เลยตั้งใจจะทำครั้งนี้ให้มันดีที่สุดเท่าที่จะทำได้
.
เพื่อนๆ เคยมีประสบการณ์ หรือความคิดเห็นว่ายังไงบ้างครับ
แบ่งปันกันได้ แต่อย่าทัวร์ลงผมนะครับ ^^"
ทำไมคู่ที่ตรงจริตกับเรามากๆๆๆๆ ถึงมักมาในเวลาที่ไม่ใช่
- แฟนคนแรก ตอนอายุ 17-24 อายุเท่ากัน เลิกกันหลังจากทำงานแล้วเราเริ่มโต เป้าหมายชีวิตไม่ไปด้วยกัน (70%)
- แฟนคนที่สอง ตอนอายุ 24 เด็กกว่าผมปีนึง เข้ามาละคบกันเพราะเหงา ไม่ได้ตั้งใจจีบด้วย คบกันได้สามเดือนก็เลิก (50%)
- แฟนคนที่สาม ตอนอายุ 25-37 เด็กกว่าผมสองปี แต่งงานกัน คบกันเพราะความดี แต่เข้ากันไม่ได้เรื่องบนเตียง (40%)
**แฟนคนที่สี่ ตอนอายุ 35 เด็กกว่าผม 7 ปี เข้ามาตอนผมกำลังเคว้ง คบกันอยู่เกือบปี (90%)
- แฟนคนที่ห้า ตอนอายุ 38 เด็กกว่าผม 3 ปี เข้ามาเพราะปัญหาเดิมที่พยายามจับมือกับภรรยาปรับตัวแต่ไม่รอด
เลิกกับคนนี้ไปพร้อมกับเลิกกับภรรยา (70%)
- แฟนคนปัจจุบัน คบมาได้ 3 ปีแล้ว เด็กกว่าผมปีนึง ตั้งใจเลือก เข้ากันได้เป็นส่วนใหญ่ โดยรวมถือว่าดีมาก (80%)
.
แฟนสามคนแรกนี่ถือว่าเจอใครที่ผมคิดว่าดี ก็ลองคุย คุยกันได้ ก็คบกัน
ไม่ได้ผ่านการเลือก ไม่ได้ไตร่ตรองอะไรมาก ตอนนั้นความคิดยังค่อนข้างเด็ก
กับคนที่แต่งงานกัน ก็แต่งงานเพราะความที่เราคิดว่าเค้าเป็นคนดี น่าจะดี คิดแค่นี้เลย
ไม่มีประสบการณ์มากพอที่จะคิดให้รอบ เพราะคบกันก็เพิ่งจะอายุ 25-26
ตอนนั้นยังไม่เข้าใจด้วยว่าอะไรสำคัญ "สำหรับเรา" บ้าง
จนผมมีคนที่สี่ที่ห้าเข้ามาในชีวิต จนมีปัญหาครอบครัว สุดท้ายก็เลิกกับภรรยา
.
แฟนคนที่สี่นี่คือคนที่ตรงจริตที่สุดที่เคยเจอมาในชีวิต
ทั้งหน้าตา ความคิด อุปนิสัย เรื่องบนเตียง ความเข้ากันได้ เกื้อกูลกันทั้งเรื่องงาน เรื่องส่วนตัว
แต่ดันเจอในเวลาที่ไม่ใช่ เพราะผมแต่งงานแล้ว นางก็มีแฟนที่ไม่ได้รักแต่แม่อยากให้แต่ง
แต่มองย้อนกลับไปด้วยประสบการณ์ในวันนี้ ก็ไม่รู้หรอกว่าถ้าคบกันจริงๆ ระยะยาวจะเป็นยังไง
คนที่ห้าที่เข้ามา เหมือนเข้ามาตอกย้ำปัญหาของผมให้ผมกลับมาพิจารณาปัญหาของตัวเองอย่างจริงจัง
ที่ผ่านมาผมหลอกตัวเองว่า sex ไม่สำคัญ บอกตัวเองว่าไม่ต้องมีก็ได้
ทำให้ผมทนอยู่กับภรรยามานานโดยอัดอั้นกับเรื่องนี้ตลอดหลายปี สุดท้ายก็ดีแตก
.
เคยคิดลมๆ แล้งๆ เหมือนกัน ว่าถ้าเราได้เจอคนที่สี่ตอนเราโสด เราพร้อม มันคงดี
แต่ผมเจอน้องเค้า ก็เพราะสามีของเพื่อนของภรรยาแนะนำแล้วมาร่วมงานกัน
ว่าง่ายๆ คือถ้าไม่ได้แต่งงานกับภรรยา ก็คงไม่ได้รู้จักน้องเค้า
การเจอกันตอนโสด เลยเหมือนเป็น scenario ที่จะไม่มีทางเกิดขึ้นได้กับน้องคนนี้
ตอนนั้นก็พยายามแยกทางกับภรรยาไปคบกับน้องเค้า
แต่ความรู้สึกผิดมันรุนแรง ทับถมกับอาการซึมเศร้าจนผมเอาตัวไม่รอด
บวกกับความรู้สึกว่า ถ้าพยายามทำแบบนี้ต่อ อาจจะต้องใช้ชีวิตแบบรู้สึกผิดไปตลอดชีวิต
สุดท้ายเลยแยกทางกัน เป็นการแยกทางที่เจ็บปวดมากๆ ที่สุดในชีวิต
เพราะมันเหมือนเราได้เจอคู่ชีวิต แต่คู่กันไม่ได้
.
ส่วนแฟนคนปัจจุบัน เข้ากันได้เกือบทุกอย่าง ถ้าแยกให้คะแนนเป็นเรื่องๆ
ก็ได้คะแนน 7-8-9 จากเต็ม 10 หมด เรื่องที่มีปัญหาหน่อย ก็รับได้ ปล่อยผ่านได้
จริงอยู่ว่าไม่ควรเอาสองคนมาเทียบกัน เพราะความเข้ากันได้กับคนที่สี่คือที่สุดจริงๆ
แต่ถามว่า ถ้าคนที่สี่กลับเข้ามาในชีวิตแล้วคิดจะเลิกกับคนปัจจุบันไปคบกับน้องเค้ามั้ย
ตอบเลยว่าไม่ เพราะเคยทำแบบนั้นมาแล้ว ละมันไปไม่รอด เลยตั้งใจว่าชีวิตนี้จะไม่ทำแบบนั้นอีก
และได้เจอคนปัจจุบันที่เข้ากันได้ขนาดนี้ ที่เค้าเลือกที่จะให้โอกาสคบกับคนที่เคยผิดพลาดแบบผม
ก็ถือว่าโชคดีมากแล้ว เลยตั้งใจจะทำครั้งนี้ให้มันดีที่สุดเท่าที่จะทำได้
.
เพื่อนๆ เคยมีประสบการณ์ หรือความคิดเห็นว่ายังไงบ้างครับ
แบ่งปันกันได้ แต่อย่าทัวร์ลงผมนะครับ ^^"