ทำยังไงให้คนที่ชอบพูดจาเxร่อ ๆ เค้ารู้ตัวว่ามันน่ารำคาญ

เคยไหมค่ะ? อารมณ์มันประมาณว่า เห้ยชีวิตเอ้ออออก็ไม่ได้แย่ขนาดนั้นน่ะเว่ย แต่ก็ทำไมไม่แฮปปี้เลยว่ะ มันอึนๆ มึนๆ หน่วงๆ เหมือนจะเซ็งหรอ? เศร้าหรอ? แต่ก็ยังเฮฮาบ้าบอได้ด้วยน่ะ... อื่มมมม นั้นแหละค่ะ - -&

เวลาชูอย่างอื่นก็นิ่งนะคะ แต่พอชูกล้องถ่ายรูป หรือมือถือ จะเบือนหน้าหนีทันที อย่าให้พูดถึงเซลฟี่เลยค่ะ ยากมากๆ บางทีใช้เลนส์ซูมใกลพอประมาณ ก็ยังรู้ตัวอีก

 รู้เปล่าว่าฝรั่งเขามองเลือกตั้งบ้านเราเที่ยวนี้ยังไง? สั้นๆคือ เที่ยวนี้ 'เสี่ยหนู' เขาทำฝรั่งช็อกเหมือนกัน! สื่อนอกอย่าง Reuters กับ BBC เขาลงข่าวกันโครมๆ ว่าเมืองไทยกำลังก้าวเข้าสู่ยุค 'ชาติน

คือมันอาจจะแปลกๆหน่อยแต่ว่าผมเป็นจริงๆ เริ่มแรกที่รู้ตัวคือสมัยเด็กๆ จะกลัวเวลามีอะไรมาใกล้ๆดวงตา อาการก็จะแบบ ใจเต้นแรง เบือนหน้าหนี ปากเยเก จนพอโตมาหน่อยก็เริ่มแปลกขึ้น เช่น กลัวเครื่องวัดสายตา ขยะ

อยากหนีความวุ่นวายในเมืองครับ อยากไปปั่นจักรยานดูต้นไม้เขียว ๆ แต่กลัวว่าวันเสาร์สิ้นเดือน คนจะแห่ไปกันหมดจนกลายเป็นตลาดนัด มีใครเพิ่งไปมาบ้างครับ บรรยากาศเป็นไง ? หรือมีที่ไหนใกล้ ๆ กทม. ที่พอจะไปนั่

ใกล้ปิดเทอมแล้ว อยู่ดี ๆ ใจก็รู้สึกเหงา ทั้งที่ไม่ได้มีอะไรผิดปกติ นี่คือปิดเทอม ม.5 เทอม 2 หลาย ๆ คนเริ่มเตรียมตารางเรียนพิเศษ ห้องสี่เหลี่ยม แอร์เย็น ๆ หนังสือกองเดิม เวลาเดินเร็วขึ้นแบบที่เราไม่ทัน

แทบสลบ ตอนเช้า คนก็แน่นจนหนีไม่ได้ ยกทั้งสามีและภรรยา ได้แต่เอาผ้าปิดจมูก เบือนหน้าหนี