ครอบครัว

สังสดีค่ะหนูอายุ14 จากคราวก่อนที่ตั้งกระทู้หนูได้ทำตามคำแนะนำของพี่ๆไปแล้วก้ดีขึ้นมานิดหน่อยแต่แค่ชั่วคราว หนูเหนื่อยใจกับแม่มากเลยไม่รู้ทำไมแกถึงเป้นแบบนี้ หนูมีเงินเท่าไหร่ก้ให้แกไปเกือบหมดจนหนูเหบื

สวัสดีค่ะ วันนี้อยากมาระบายอะไรนิดหน่อยค่หนูเป็นเด็กที่กำลังจะขึ้นม.4 หนูดูแลยายที่พิการเดินไม่ได้มา7-8ปีแล้วค่ะ ระหว่าง5ปีแรกก็ไม่ได้อะไรมาก ยายแกก็บ่นหรือด่า แต่ก็ไม่ได้หนักเหมือนทุกวันนี้ แต่พอข่วง

มัย ตื่นได้แล้วน่ะลูก นี่มัน9โมงแล้ว จะนอนจนถึงเมื่อไร คุณแม่อ่ะ นี่ก็ปิดเทอมแล้ว หนูขอนอนต่อเถอะนะค่ะ ไม่ได้ ตื่นเดี่ยวนี้น่ะ ยัยเด็กคนนี้นิ จะขี้เกียจไปถึงไหน 

เครียดมากครับ พ่อไล่ออกจากบ้านตอนนี้อายุ 19 ปี มีน้องสาว 16 ปี มีความคิดหลายครั้งอยากจบชีวิตแต่ก็คิดอีกเหมือนกันว่ามันทรมานยังไม่ได้ทำอะไรเลยจะตายซะละ อ่ะก็เลยมีความคิดห่อหนีออกจากบ้านดี แต่ถ้าหนีจะไป

จขกท. เป็นคนที่กินข้าวไวมาก ฉายา กินข้าวเหมือนชกมวย 3 นาทีหมด เพื่อนชอบบอก แบบติดตลกว่า ตอนเรียนก็กดดันฉัน เธอคือตัวฆ่าค่าเฉลี่ย min max เพื่อน(จขกท. จะสอบได้เต็ม หรือเกือบเต็มตลอด พอเทียบกะเพื่อนบาง

บทนำ ฮ้าวววว!!....... ง่วงจัง ไม่น่าอยู่ที่ผับดึกเลย ฮ้าววววววว!!! วันนี้เป็นอีกวันที่น่าเบื่อมาก เพราะฉันต้องมานั่งฟังตาแก่ที่ไหนไม่รู้บ่นพึมพำให้ฟัง ซึ่งก้อพ่อของฉันเองแหละ ^^! "นี่ยัยดะตอนไ

สวัสดีค่ะ คือหนูมีปัญหากับยายมากแทบจะทุกวัน ไม่ใช่สิทุกวันเลยค่ะ โดยเฉพาะช่วงประถมโดนยายตีทุกวันหนูเข้าใจนะคะที่ยายตีเพราะหนูชอบกลับบ้านค่ำตอนนั้นยังเด็ก พอเข้ามามัธยมต้นช่วงนั้นติดเพื่อนมากๆแทบจะไม่ไ

ไม่มีไรแล้ว

บ้างทีก็รู้สึกอึดอัด แต่คุยกับใครไม่ได้เลย ในทุกๆเรื่อง พอได้พูดในสิ่งที่ตัวเองคิด พูดตรงๆ คนบางคนก็ไม่ได้เข้าใจ คิดว่าเราทำเกินไป พูดเกินไป คือ คิดอะไรไม่ได้ ได้แต่คิดแล้วก็เก็บเอาไว้ อยากเป็นตัวเอง