รอยยิ้มที่หายไป

เคยมีใครเวลาอกหัก ตื่นเช้ามามีอาการหวิวๆในอกมั้ย แขนขาอ่อนแรง มีความรู้สึกไม่อยากลุกไปทำอะไร แต่พอมาคิดอีกที ว่าถ้าไม่ลุก ก็ต้องอยู่ในบ้านคนเดียว ก็ร้องไห้ออกมาอีก อารมณ์แปรปรวนมากๆ ปกติก็ไม่ค่อยอยากค

ตอนนี้ผมรู้สึกแปลกๆครับ มันกระวนกระวาย เบื่อเศร้า เหงาเซ็ง คิดถึง กลัว อารมณ์มันผสมปนเปกัน ยากที่จะอธิบายได้ มันอึดอัดอยู่ในใจ ไม่มีใครให้พึ่งพิงหรือรับฟังได้ มันรู้สึกแย่มากๆ เหมือนจิตตกหรืออะไรสักอย

คือเราสังเกตพฤติกรรมของตัวเองมาสักระยะแล้ว เลยรู้ว่าเราจะชอบfakeรอยยิ้มกับความรู้สึกอยู่บ่อยๆจนกลายเป็นเรื่องปกติ เวลาแสดงท่าทางอะไรก็จะชอบทำแบบมากกว่าคนปกติ อย่างเวลาขำก็จะหัวเราะดังมากๆ หรือไม่ก็เวล

สวัสดีค่ะนี่คือกระทู้แรกนะค่ะ ถ้าผิดพลาดตรงไหนบอกได้นะค่ะ คือเรื่องมันเริ่มจากที่เราเปิดเรียนได้สักพักใหญ่ๆ ก็รู้สึกว่าตัวเองจำอะไรไม่ค่อยได้ ไม่มีอารมณ์ ขนาดที่ว่าหัวเราะยังรู้สึกว่ายังไม่ได้หัวเราะ

ในวันที่เราเศร้าท้อแท้ แล้วมีคนๆนึ่งเดินเข้ามาทำให้เรายิ้มได้ ลืมความเศร้าไปในพริบตา อารมณ์นี้ผมควรจะฟังเพลงอะไรดีครับ แบบได้ฟิวนี้สุดๆ ขอบคุณล่วงหน้านะครับ

ก็ตามชื่อกระทู้ค่ะ อยากได้วิธีที่ที่ทำให้ตัวเองมีความสุข ตอนนี้มันแบบไม่มีความสุขเลย เหมือนทำไรก็ผิดไปหมด ทำอะไรที่ตัวเองชอบก็ไม่ได้ รู้สึกเหมือนโดนขัง ทุกวันนี่ก็แบบนะโดนด่าก็ยิ้มให้ อธิบายก็หาว่าเถี

เมื่อเราอายุ 40 มีอะไรที่เปลี่ยนแปลงและควรที่จะต้องมีบ้าง..??? ที่เปลี่ยนตอนนี้เลย อารมณ์ มันงุ่นๆ งง ท้อแท้ เศร้า เหงา รู้สึกเรื่อยเปื่อย ไม่มีชีวิตชีวา