รอยยิ้มที่หายไป

จากที่เล่าเรื่องการดูแลตายายวัยสูงอายุมาหลายครั้งในกระทู้เก่าๆ เมื่อวานก็เกิดเรื่องให้มนุษย์ซึมเศร้าแบบเราคุมอารมณ์ไม่อยู่จนระเบิดลงครั้งใหญ่จนได้ค่ะ ปัจจุบันตายายย้ายมาอยู่ร่วมบ้านกับแม่เราแล้วค่ะ อ

เมื่อเข้าถึงสภาวะจิตละเอียด การภาวนาจะมีปรากฏแต่รูปนามปรมัตถ์ เกิดดับต่อเนื่องอย่างรวดเร็ว ตามธรรมชาติของจิตที่เกิดดับดั่งความถึ่ของแสงไฟ เราผู้ปฏิบัติ จึงต้องมีสติ ตามรู้ทัน การเกิดดับทึ่ปรากฏของจิตข

หนึ่งปีก่อนหน้า ยามเหม่า (๐๕.๐๐ - ๐๗.๐๐ น.) หมอกขาวยามเช้าแห่งเหมันตฤดูปกคลุมตรอกสุนัขหลง บดบังความเน่าเฟะของคูน้ำครำและความแตกร้าวของอาคารไม้ผุพัง ให้ดูเลือนรางราวกับภาพฝันที่กำลังจะสลาย เฉินมู่ ใ

นี้เป็นกระทู้แรกของผมครับ ผมเป็นแบบนี้ตั้งแต่ช่วงประถมปลายจนปัจจุบัน ตอนนี้อายุ21แล้ว เวลาผมทำอะไรผิดที่เกี่ยวกับผู้คนใกล้ชิด เช่น พ่อแม่ พี่สาว เพื่อน ผมจะรู้สึกยินดีและยิ้มออกมารวมถึงบางครั้งผมอาจกล

หลังจากเห็นว่าท้องฟ้ามืดครึ้ม อารมณ์ก็หงอยๆ เลยลองเดินแจกยิ้ม สิ่งที่ได้กลับมาคือรอยยิ้มจากคนแปลกหน้าที่ยิ้มกลับมา 3-4 คน จากพนักงานด้วยกันที่เคยเห็นหน้า 5 คน ที่ไม่เคยเห็นหน้า 2-3 คน คนไทยยิ้มง่ายแต

เพื่อนๆๆเคยเป็นกันไหม แบบว่าวันๆๆนึงแทบจะนับครั้งที่ยิ้มได้เลย อารมณ์แบบว่าคนเหม่อเลย ไม่พูดไม่จากับใคร ใครถามอะไรก็พยักหน้ากับส่ายหน้า ความรู้สึกแบบว่าไร้จุดมุ่งหมายในชีวิตเลย ใช้ชีวิตไปวันๆๆ จนคนรอบ

มีมุมไหน/ท่าทางไหน ที่คุณมองว่ามันคือเสน่ห์ อีกไหมคะ