ท้อกับชีวิต

สวัสดีค่ะ หนูเป็นนศ.ปี1 เป็นเด็กต่างจังหวัด เข้ามาเรียนในกทม. ทุกสิ่งทุกอย่างในชีวิตเด็กน้อยคนนึงเริ่มเปลี่ยนไป หนูต้องเรียนและทำงานparttimeไปด้วย เหนื่อยและกดดันมากๆค่ะ ชีวิตในกรุงเทพไม่ได้สวยเหมือนม

คือผมลาออกจากงานประจำวันละ455บาทมาวิ่งขนส่งเจ้านึงได้วันละ900แต่หักค่าน้ำมัน วันละ200-300ทำงานตั้งแต่7โมงครึ่งถึง1ทุ่มทั้งเหนื่อยทั้งล้าสารรถด้วย พี่ๆคนไหนมีความรู้ประสบการณ์ การช่วยแชร์ให้ฟังหน่อยครั

เวลาเจองานเยอะงานเหนื่อย ท้อใจ ให้กำลังใจตัวเองยังไงดี บางทีก็อยากหลับไป ไม่ต้องตื่นมาอีก แต่ก็ห่วงคนข้างหลัง

อยากรู้วิธีการฮีลใจของแต่ละคนค่ะ แบบว่าเวลาที่เหนื่อยๆหรือเศร้าๆ ท้อ ใช้วิธีไหนในการฮีลใจตัวเองให้กลับมาดีขึ้นบ้างคะ

คือเราเหนื่อย เหนื่อยกับทุกสิ่งทุกอย่างที่เป็นอยู่ตอนนี้ รู้สึกท้อจนมันเกิดคำถามขึ้นมาในหัวเราว่า ทำไมคนเราต้องเกิดมา เกิดมาเพื่ออะไร รู้สึกแย่โคตรๆอ่ะตอนนี้ 😑

เรารู้สึกว่ามันกระทบกับการเรียนการใช้ชีวิตมากมันเริ่มเป็นหนักขึ้นเรื่อยๆสมองเบลอ สมองอื้อ คิดช้า สับสน ลืมง่าย พูดเร็วรัวเพราะในหัวมันจะลืม เบื่อทุกอย่าง เหนื่อยง่าย  เหมือนวันนั้นเราทำงานคู

เหนื่อยมากๆ เหนื่อยกับชีวิตสุดๆ มีแต่ความกดดันคนที่เกลียดเราก็พร้อมซ้ำเติมไม่มีที่พึ่งเลยไม่กล้าปรึกษาใครตอนนี้กลัวทุกสิ่งทุกอย่างไปหมดเลยเราโครตแย่เลยอ่ะ🥲🥲🥲อยากร้องไห้แต่ไม่กล้าร้องรู้แต่ว่าต้องสู้ต่

ตอนนี้เริ่มท้อแล้วค่ะสมัครพยาบาลไป4ที่ติดสำรองอันดับต้นๆ3ที่ค่ะรู้สึกเริ่มเหนื่อยและท้อมากค่ะ คะแนนtgatก็ได้น้อย ใจเริ่มถอดแล้วค่ะ พอเห็นเพื่อนติดแล้วตัวเองไม่ติดพยายามปลอบใจว่าตัวเราอาจจะไม่เก่งพอที่

สวัสดีครับ วันนี้มาเล่าเรื่อง ให้ฟัง จริงๆก็มาระบายด้วยแหละ เนื่องจากตอนนี้ผมค่อนข้างท้อ และเหนื่อยมากๆ จนอยากคิดสั้นเลย คิดไปแล้วแต่ทำไม่ลง ไม่กล้า ยังอยากมีชีวิตอยู่เรื่องมันเริ่มมาจาก หลังปลดทหารมา