เหนื่อย

ทุกความผิดหวังผ่านมาได้ทั้งหมดกว่าจะเข้มแข็งสุดท้ายมันก็พังลงอีก เหมือนจะยอมรับได้แล้วและพยายามต่อสู้กับมันมาตลอดสุดท้ายก็ไม่ไหวดิ่งลงเรื่อยๆจนตอนนี้ไม่สามรถรบมือได้เลย ไม่อยากมีชีวิตอยู่ต่อไปอีกแล้ว

เรารู้สึกเหนื่อยกับงานมากเลยค่ะ เลยอยากจะลาพักสักวัน ทำงานมา2เดือนยังไม่เคยลาเลยค่ะ เวลาเข้างานก็เข้าตรงเวลามาก่อนพี่ๆในแผนกตลอดไม่เคยมาสาย

ตอนนี้เรากำลังฝึกงานอยู่ เเต่รู้สึกเข้าไม่ถึงพี่ๆหรือองค์กรที่เราอยู่เลย คิดอยากจะถอยหลังกลับเเต่ก็รู้สึกมาไกลเกินจะถอยหลังแล้วค่ะ เราไม่กล้าเข้าหาพี่ๆ แค่คิดว่าต้องไปทำงานก็เหนื่อยมากๆแล้วค่ะ ยิ่งเป

ตอนนี้อยากสอบถามค่ะ คือนี้เป็นครั้งแรกที่ถามคำถามในกระทู้ คือหนูรู้สึกดิ่งมานานมาก เป็นแบบหายดิ่งไปสักพักก็กลับมา หนูมีปัญหาเรื่องการพูดคุยกับผู้คน กลัวที่จะสบตาตั้งแต่ป.1 มาดีขึ้นและเริ่มพยายามพูดคุย

ปีนี้16แล้วเราเจอเรื่องเครียดมากมายทั้งครอบรอบเพื่อนแฟน บ้างที่ก็อยากหายไปแบบเงียบๆ เมื่อก่อนก็เรียนดีตื่นเช้า ตอนนี้รู้สึกไม่อยากทำอะไร เหนื่อยทางใจมาก (อยู่คนเดียวแม่ค่อยส่งตังให้) อยากรู้ว่าทำยังไง

หนูเป็นโรคซึมเศร้าแต่หยุดรักษามาสักพักใหญ่แล้วค่ะเพราะการที่เราคุยกับหมอยิ่งทำให้เราดิ่งมากเลยค่ะหมอบางคนพูดไม่ดีเลย😭😭ตอนนี้หนูรู้สึกชีวิตหนูกำลังดิ่งลงจิตตกท้อกับชีวิตเหนื่อยกับชีวิตไม่อยากทำอะไรอยาก

ขอวิธีกำจัดความเหงาเมื่อเราต้องอยู่คนเดียวหน่อยค่ะ พึ่งแยกทางกับคนที่รัก แต่เหงาและเศร้ามาก ​จะจัดการกับความรู้สึกยังไงดี😭😭มันอยู่คนเดียวไม่ได้เลยมันดิ่งเกินที่จะไหว เพื่อนก็ไม่มี

ยุติไปแล้ว สภาพจิตใจแย่มากร้องไห้ทุกวันเลย ไปปฏิบัติก็ไม่ได้ช่วยได้ไปวัดทำบุญ ไปนู้นไปนี้กลับบ้านมาร้องไห้เหมือนเดิม มันดิ่งมากๆทั้งๆที่พ่อของลูกสบายใจ เราร้องไห้เสียใจทุก มันไม่มีอะไรช่วยเราได้เลย

งานก็ไม่ได้เยอะกว่าเดิมเท่าไหร่ แต่ทำไมความรู้สึกมัน "หนัก" เหลือเกิน ตื่นมาแล้วไม่อยากไปทำงาน เริ่มมองไม่เห็นความหมายของสิ่งที่ทำ หรือบางทีแค่เห็นชื่อหัวหน้าเด้งในแชทก็อยากจะโยนมือถือทิ้งแล