หนึ่งชีวิตน้อยน้อยพลอยรอดตาย เมตตาให้ยิ่งใหญ่ไร้เสแสร้ง โลกสดใสไร้ทุกข์สุขจำแลง ละเนื้อแดงแปลงใจให้เมตตา

โลกมายาใกล้ถึงกาลอวสาน เหล่าวิญญาณร้ายโลดสยดสยอง เหล่ากวีจะนิ่งเฉยและนั่งมอง หรือป่าวก้องเพลงกลอนกรุยทางสวรรค์ ? ดินน้ำลมไฟไร้ฝันพลันฟอนเฟะ วิ่งเละเทะเหล่าเด็กน้อยที่หวาดหวั่น มีแค่ความกลัวบดบังนัยน์

@ ฝันหรือ คือกำลัง คือหวัง อันสดใส เป็นประตู หน้าต่างไซร้ พร้อมให้ รักเมตตา @ แม้มืด ไร้ดาวเดือน สร้างเพื่อน ในมรรคา ร่วมใจ กายแขนขา แสงหล้า ของผองชน

@ ทางชีวิต อิสระ ธรรมะแจ้ง ไป่เสแสร้ง หม่นมัว กลัวทุกขา ทางชีวิต ลิขิตย้ำ ธรรมมรรคา รักเมตตา รับใช้ ใช่อวดตน

เห็นคนรวย ล้นฟ้า หน้าสดใสบ้างขัดสน จนใจ ไร้เคหาอีกบ้างก็ เวียนวน ทนนานมาโทษชะตา ฟ้าไม่แฟร์ แย่ไม่ดี คนที่มี นี้เอา มาจากไหนเคยมองไหม ใยจน วนกับที่ส่วนคนอื่น ชื่นใจ ในชีวี เขาเหล่านี้ ทำไง ให้ไม่จน ก็ฝ

กาพย์โกสุม ๒๔    ริเริ่ม : คมทวน คันธนู (ประสาทพร ภูสุศิลป์ธร) @ รักเมตตา พาชีวิต ฝ่าวิกฤต แวดล้อมตน ทุกข์สุขเศร้า เหงาสนุกล้น จักนำฅน รอดพ้นพาล @ รักเมตตา การุญผอง ธรรมครรลอง รั

อาการเฉยชาต่อสิ่งรอบข้าง ไม่แคร์ไม่สนใจใคร ไม่มีความรู้สึกกับสิ่งที่เคยมีผลกระทบต่อก้อนเนื้อ ในอกข้างซ้าย ใครจะเจ็บจะทุกข์ร้องไห้เสียใจ ก็รู้สึกเฉยๆ ยิ้มทั้งที่ไม่รู้สึกมีความสุข แต่ก็ไม่ได้มีความรู้ส