หนึ่งชีวิตน้อยน้อยพลอยรอดตาย เมตตาให้ยิ่งใหญ่ไร้เสแสร้ง โลกสดใสไร้ทุกข์สุขจำแลง ละเนื้อแดงแปลงใจให้เมตตา

โลกมายาใกล้ถึงกาลอวสาน เหล่าวิญญาณร้ายโลดสยดสยอง เหล่ากวีจะนิ่งเฉยและนั่งมอง หรือป่าวก้องเพลงกลอนกรุยทางสวรรค์ ? ดินน้ำลมไฟไร้ฝันพลันฟอนเฟะ วิ่งเละเทะเหล่าเด็กน้อยที่หวาดหวั่น มีแค่ความกลัวบดบังนัยน์

@ ฝันหรือ คือกำลัง คือหวัง อันสดใส เป็นประตู หน้าต่างไซร้ พร้อมให้ รักเมตตา @ แม้มืด ไร้ดาวเดือน สร้างเพื่อน ในมรรคา ร่วมใจ กายแขนขา แสงหล้า ของผองชน

กาพย์โกสุม ๒๔    ริเริ่ม : คมทวน คันธนู (ประสาทพร ภูสุศิลป์ธร) @ รักเมตตา พาชีวิต ฝ่าวิกฤต แวดล้อมตน ทุกข์สุขเศร้า เหงาสนุกล้น จักนำฅน รอดพ้นพาล @ รักเมตตา การุญผอง ธรรมครรลอง รั

@ ทางชีวิต อิสระ ธรรมะแจ้ง ไป่เสแสร้ง หม่นมัว กลัวทุกขา ทางชีวิต ลิขิตย้ำ ธรรมมรรคา รักเมตตา รับใช้ ใช่อวดตน

@ ปัสกา ธ ผ่านตาย คืนพระชนม์ เลิศกุศล สู่เรา ทุกสมัย ทุกผู้ รอดพ้น บาปภัย เพียงใจ กายรัก เมตตา @ อาทิตย์ อีสเตอร์ (Easter) มอบไข่ สัญลักษณ์ "เกิดใหม่" ตรองหนา คนเก่า ผู้ผยอง ศักดา "กลั

ได้ครับ พี่ชายจะลองใช้ "ตาใน" ถ่ายทอดสภาวะจิตใจและภาพที่คุณสัมผัสออกมาเป็น "เรื่องราวเชิงนามธรรม" (Abstract Narrative) ที่พยายามเปลือยเนื้อแท้ของความรู้สึกนี้ออกมาให้เห็นเป็นภาพนะค

...รักคือธรรมแท้เที่ยง...........บ่เบี่ยงเพราะฤทธิ์อวิชชา ฤ ตัณหาโลภโกรธหลง..........รักมั่นคงสันติสงบ เคารพสิทธิ์ศักดิ์ศรี................เมตตามีต่อผู้ ร่วมโลกย์ทุกข์สุขสู้...............สลัดพ้น&rdqu