งงกับตัวเองมาก

คือเราทำงานที่นี่มา 7 ปีแล้วตอนแรกเราขายแค่น้ำชงพอเข้ามาปีที่ 3 เค้าย้ายเรามาอยู่ร่วมกับร้านขายข้าวไข่เจียว ลูกชิ้นทอดของชำและขายอีกหลายอย่างตอนแรกเราก็ขายแค่น้ำมีพนักงาน 2 คนคือเรากับน้องอีกคนแล้วพวก

คือ เรามีกโดนพ่อเเม่กดดันให้เรียนตลอดมันไม่เคยมีความสุขเลยคะเค้าเหนื่อยมากจนเค้าอยากหลับเเล้วไม่อยากตื่อขึ้นมาอีกเลยเค้าอย่างพักมาขณะเวลาเขาของเอาไอเเพตไปเล่นกับเพื่อนบางเค้าเหนื่อยเหนื่อมากๆเค้าไม่เค

เราร้องไห้ออกมาง่ายมากแม้แต่เรื่องเล็กน้อย ต่อให้ใจเข้มแข็งแต่ร่างกายมันบอกแล้ว  เราไม่ได้ร้องไห้แบบระบายออกมาเต็มที่อะ นอกจากมันจะไหลเอง มันเริ่มตั่งแต่ช่วงเวลาที่เราผ่านความทุกข์มา เราไม่เคยร้

คือเราอยากไปพบจิตแพทย์แต่เราก็ไม่แน่ใจว่าเราเป็นโรคซึมเศร้าหรือเปล่า หรือเราคิดไปเอง คือเรามีความรู้สึกว่าเราเหนื่อย เราอยากพักอยากหลับแบบหลับยาวไปเลย เราเหนื่อย พอเราบอกกับครอบครัวว่าเหนื่อยเขาจะบอกว

คือเราไม่รู้ว่าเราเป็นโรคซึมเศร้าจริงๆหรือแค่คิดไปเองอาการหลักๆเลยก็อยากตาย ทำร้ายตัวเองแต่ไม่ถึงตาย เช่น บีบคอตัวเอง ข่วนตัวเอง แต่หลายคนอาจมองว่าเป็นการเรียกร้องความสนใจก็ได้นะ  เรารู้สึกเหนื่อ

อยากไปพบจิตแพทย์ค่ะ ทุกวันนี้ไปรร.คือทรมานมากค่ะ ไม่อยากคุยกับใคร อึดอัด ฝืนยิ้มฝืนหัวเราะไปวันๆ บางวันกลับมาก็ร้องไห้ เหนื่อย ขอไม่เล่าปัญหาที่เคยเจอมานะคะ มันยาวมากๆ แต่ตอนนี้เหมือนรู้ตัวว่าค่อนข้าง

ช่วงประมาณปลายปีที่แล้วจนถึงตอนนี้ เรารู้สึกว่าตัวเองเอื่อยมาก ไม่มีแรงจูงใจเหมือนเดิม หลายอย่างที่เคยทำได้สม่ำเสมอ เช่น การสรุปบทเรียนหรือการอ่านหนังสือ กลับทำไม่ไหว ทั้งที่ก่อนหน้านี้ไม่เคยเป็นแบบนี

นี้เป็นกระทู้แรกของผมครับ ผมเป็นแบบนี้ตั้งแต่ช่วงประถมปลายจนปัจจุบัน ตอนนี้อายุ21แล้ว เวลาผมทำอะไรผิดที่เกี่ยวกับผู้คนใกล้ชิด เช่น พ่อแม่ พี่สาว เพื่อน ผมจะรู้สึกยินดีและยิ้มออกมารวมถึงบางครั้งผมอาจกล

เราเคยเป็นซึมเศร้าค่ะถ้าจนถึงปัจจุบันก็เข้าปีที่5แล้ว เคยหาหมอแต่ก็มีปัญหาส่วนตัวทำให้หยุดไปเลยทดแทนด้วยการพยายามรักษาด้วยตัวเอง ก็ดีขึ้นค่ะมีความสุขกับการใช้ชีวิตกับการตื่นตั้งใจใช้ชีวิตให้มีความสุข

หนูเป็นโรคซึมเศร้ามา 8-9 ปี ไปหาหมอและทานยามาโดยตลอด จนอาการดีขึ้น หมอก็มีการปรับตัวยาให้เบาลงในช่วงปีที่แล้ว จากที่ต้องกินยานอนหลับทุกคืน ทุกวันนี้หมอบอกว่าถ้านอนหลับไม่ต้องกินก็ได้ ถ้าวันไหนนอนไม่หล