กายก็ว่าง ใจก็ว่างแล้วจะพิจารณาอะไร

ในสติปัฏฐาน ตัวรู้เป็นประธานในการรู้ จึงต้องมีตัวรู้ ตัวถูกรู้เสมอขาดไม่ได้ ที่ลึกสุดของตัวรู้อยู่ที่กาย อยู่กลางกาย มีสติรู้ขึ้นมาเมื่อไร จะเห็นว่ามันเริ่มผุดขึ้นมาจากกลางกาย ปรมัตถ์ เป็นฌาน1 ผุดขึ

อาโลกสัญญา เป็นความสว่างของจิต เกิดจากการตามรู้ความเปลี่ยนแปลง เกิดดับของรูปนามอย่างต่อเนื่อง จนจิตสว่างไสว เนื่องจากได้รับการขัด ชำระ จากจิตดวงเก่าไปจิตดวงใหม่ จนได้สภาวะจิตตั้งมั่น 1. อาโลกสัญญา

ธรรมชาติ 2 แต่สัตว์ทั้งหลายย้ังข้องอยู่ในฝ่ายธรรมชาติ สังขตธาตุ มีส่วนน้อยยิ่งที่ข้ามฝั่งบรรลุถึง อสังขตธาตุ(นิพพาน) เพราะต้องปฏิบัติธรรมอย่างปรานิตและยิ่งยวดจนสละทิ้งแม้กระทั้่งชีวิตอันเป็น รูป-นาม

ที่ปฏิบัติกันไม่ถึงไหน วนยังกะติดเขาวงกต เพราะขาด"สมาธิ" ดังนั้นทุกขณะที่"รับรู้" ให้รับรู้อยู่ในฌาน2,3ปิติ สุขหรือสูงกว่านั้น 1.ขณะเดินให้เดินอยู่ในความสุข มีความสุขเป็นผู้เห็น 2.

นิยาม 1.ปาฏิหาริย์-คือความไม่ธรรมดา อันไม่อาจพบได้จากวิถีปกติ 2.ไม่มีตัวตนในรูป - การสติปัฐฐานด้วยแยกจิตออกมาจากรูป (หนึ่งในขันธ์5) ออกมาเป็นผู้ดู มีอะไรบ้าง เช่น 1.จิตว่าง โล่ง เบา สบาย (ทุกข์ดับ)

ธรรมเอกผุดขึ้นในความว่างเคลื่อนขึ้นศรีษะแล้วดับไป แตกกระจายออกที่ศรีษะ ออกไปในความว่าง เป็นจิตที่วิปัสนานามรูปแล้วดับ ที่เห็นว่าเคลื่อนขึ้นศรีษะ คือธรรมเอก หรือจิตที่ดับไปแต่ละขณะๆที่มีตัวเจตนา แต่ม

ดูลมหายใจ แล้วดับผู้ดูลมหายใจ จะถึงนิพพานได้ในขณะจิตเดียว 1.เมื่อเริ่มจากลมหายใจ ลมหายใจป็นอาการของรูป ความละเอียดของสติ(ผู้ดู)ที่ต่างกัน ลมหายใจจะต่างกัน ตั้งแต่เห็นลึกๆถึงหน้าท้อง ไปจนถึงเลยหัว เลยต