ทีมชาติไทยปีนี้จบละ "สอง" เจ็บดูจากการลงขาคือน่ากลัวมาก !

ปีนี้สนามเอเชียหมดเลย คงไม่มีข้ออ้างแล้วเนอะ ก็เหลือต้องพยายามด้วยตัวเองกันบ้างแล้ว คิดว่าไทยต้องชนะกี่ทีมคะถึงรอดตกชั้น ปีที่แล้วโดนเช็กทุบสามโบ๋ นกฬรายชื่อก็คงเดิมๆ บบเจ็บออมคงยืนหลัก คงไม่สำรองเฟ

ร้องเจ็บปวดมาก ดูจากภาพช้า ก็ไม่ได้เหยียบเท้าใคร เวลาลงก็ลง 2 ขา แต่โดดขากางๆ แปลกๆ

ขอเล่าเป็นสถานการณ์ ่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่เกรงว่าจะเข้าข้างตัวเองเกินไป ในที่ทำงานเวลาคนเดินผ่านไปผ่านมา ​ก็จะเห็นเรานั่งหันข้าง ส่วนนางอยู่ด้านข้างเรา แต่หันหน้ามาทางเดิน เมื่อคนเดินผ่าน

ขาหักมาเกือบปี เหมือนจะเดินไม่ได้ รักษาคนในครอบครัวไม่พาไป กายภาพไม่มีเวลา เราก็ต้องทนอยู๋แบบนี้ไปตลอดชีวิต ขายิดไม่ได้ ทำอะไรก็ไม่ได้ อยู่สภาพนี้มาปีกว่า อยากตายมากกว่าอยู๋ พยามหาข้ออ้างให้ตัวเองอยู่

ทรงแบดสวยงามถึงทุกลูก ทรงแบดสวยกว่ายูเฟ่ยนิดๆด้วยซ้ำๆ (อยากให้เพิ่มกระโดดเกี่ยวทิ้งร่ม กระโดดเคาะ ซึ่งคือต้องเพิ่มกล้ามขาความแข็งแกร่งร่างกาย) มีช่องในการพัฒนาคือเรื่องร่างกายซึ่งคิดว่าทีมงานรู้อยู

ตอนโอลิมปิค เจ็บข้อเท้าบิดน่ากลัวมาก แต่ไม่กี่วันลงมาตีได้ชิลๆ ชชล.ล่าสุด ก็เจ็บอีก หนักไม่แพ้กัน ไม่กี่วันต่อมาก็ลงมาทุบแบบสับๆ หรือจริงๆชีมีขาสำรอง อันไหนเสียก็ถอดออก เอาอันใหม่ใส่แทน สตรีเหล็กของ

หนึ่งปีก่อนหน้า ยามเหม่า (๐๕.๐๐ - ๐๗.๐๐ น.) หมอกขาวยามเช้าแห่งเหมันตฤดูปกคลุมตรอกสุนัขหลง บดบังความเน่าเฟะของคูน้ำครำและความแตกร้าวของอาคารไม้ผุพัง ให้ดูเลือนรางราวกับภาพฝันที่กำลังจะสลาย เฉินมู่ ใ

เมื่อก่อน ฉันแทบไม่เคยคิดว่าตัวเองจะมีความรักแบบคนอื่น ความรักในความหมายของฉันตอนนั้น คือการอดทน การยอม และการพยายามรักษาใครสักคนไว้ให้นานที่สุด แม้จะต้องแลกด้วยการทำร้ายหัวใจของตัวเองก็ตาม รักครั้งแร

ขาหัก ไม่รู้จะทำอะไร เหมือนพิการเคยเดินได้ แต่เดินไม่ได้แล้ว เจ็บทรมานเห็นคนอื่นเดิน ไม่รู็จะหันไปหาใครคนในครอบครัวก็แยกกันหมด ตันทุกทางเหมือนกะน