เข้าอรูปฌาน ขณะลืมตาพูดอยู่ได้

กสิณ มี40กอง ในตำรา เอาไว้อ่านเล่น ก็ไม่เป็นฌาน ฌาน มี 8 ในตำรา เอากสิณมาปฏิบัติ ก็ได้ฌาน รูปฌาน อรูปฌาน ไม่เกี่ยวกับกสิณ

จิตเป็นผู้ตามรู้การเกิดดับของรูปนาม เป็นการตามรู้ด้วยความไม่มีตัวตนเป็นการสังเกตุ จึงมีช่องว่าง ระยะห่างระหว่างจิตกับผู้ถูกสังเกตุ เป็นจิตที่แยกจากรูปนาม Intro จิตจะตั้งมั่นได้เมื่อมีสมาธิ จิตเป็นฌา

กราบขออภัยทุกๆท่านเป็นอย่างสูงค่าาา

สงสัยและอยากถามผู้รู้ในการปฏิบัติคือมีคำสอนบางสำนักเหมือนจะสอนว่าให้พิจารณากายอสุภะจนบรรลุถึงอนาคามีค่อยพิจารณาจิตมันทำแบบนั้นได้จริงเหรอครับเขาให้ทำพร้อมกันนี่ตามหลักคำสอนในศาสนาพุทธทั่วไปเขาให้พิจาร

เมื่อก่อนฝึกสมาธิครับมันช่วยให้จิตใจสงบ ตอนนี้ไม่ได้ฝึกครับเพราะไม่ค่อยมีเวลา ทำงานประจำ เข้ากะ ประสปการณ์ ในการฝึก ช่วงฝึกนั่งวันแรกนั่งวันล่ะประครึ่งชั่วโมง รู้สึกว่าวันแรกๆจิตยังไม่ค่อยสงบคิดเรื่อ

สงสัยและอยากถามว่าทำไมคนหลายคนถึงคิดว่านั่งสมาธิปฏิบัติธรรมแล้วจะเป็นบ้าคือเน้นปฏิบัติสายฌานหลงเคลิบเคลิ้มไม่มีสติติดนิมิตอย่างเดียว?? ทั้งที่สายพุทธจริงๆคือการเน้นวิปัสสนาตามหลักสติปัฏฐาน4คือเจริญสติ

นักท่องตำรา 99% มักหลงว่า นิพพาน คือ จิตดับสูญเหมือนอรูปฌาน 4 ดับแบบนั้นจะเกิดปัญญาใดเล่า นิพพาน คือ จิตกลับสู่สภาพเดิมแท้ มีปัญญาวิมุติหลุดพ้นกิเลสและขันธ์ 5 รวมกับความว่างไร้สมมุติ จิตไม่ดับสูญและไม

ทำไมพอจิตมันสัมผัสอสังขตธรรมแล้ว มันก็ว่าง แต่พอขยับไปอีกนิด เป็นพระนิพพาน มันมีแสงปรากฏครับ เหมือนความเลื่อมใสมันเกิดตรงนี้ ไม่เคยร◌ู◌้ว่ามันมีภาวะตรงนี้ด้วย

จริงไหมครับที่มีความคิดเห็นนึงบอกว่าจะปฏิบัติภาวนาแบบไหนก็ได้โดยไม่ทำตามแนวสติปัฏฐาน4หรือสอดคล้องสติปัฏฐาน4ก็บรรลุธรรมได้ เขาบอกว่าแค่ทำแบบสมถะเพ่งฌานนั่งสมาธิเพ่งก็บรรลุธรรมได้ละกิเลสพ้นทุกข์ได้โดยไม