อยู่ก็ได้ จากไปก็ยินดี

สวัสดีค่ะ หนูอายุ 16 กำลังจะ 17 ปี ที่มาตั้งกระทู้นี้เพราะหนูแบกเรื่องราวที่หนักหน่วงมานานมากจนไม่รู้จะทำยังไง เรื่องของหนูมันโหดร้ายจนอาจเป็นข่าวได้เลย แต่หนูไม่อยากมีปัญหากับใครและไม่อยากดัง แค่อยาก

คือหนูไม่ชอบอยู่บ้านช่วงวันหยุดเพราะหนูไม่อยากอยู่กับน้องที่ตื่นเช้ามาแล้วดูโทรศัพท์เสียงดังรบกวนเวลานอนของหนูหนูเรียนอยู่มฺ4สายศิลป์จีนเอาจริงหนูครียดจเรท่องเรียนมาก็พอแล้หและหนูกำลังพบกับปัญหาสุขภาพ

ตอนนี้หนูอายุ16ค่ะหนูโตกับยายกับน้าที่เลี้ยงหนูมาตั้งแต่เด็กตอนหนู11หนูก็ย้ายมาอยู่กับแม่กับพ่อเลี้ยงกับน้องสาวตอนที่น้องหนู1ขวบ หนูไม่กล้าเล่าอะไรให้ใครฟังมากเพราะเป็นคนที่กลัวการโดนตัดสินกลัวหนูกลัว

สวัสดีค่ะ หนูมีเรื่องอยากจะปรึกษาทุกคน หนูขอเเนะนำตัวก่อนนะคะหนูตอนนี้อายุ16เรียนอยู่ม.4สายวิทย์คณิต คือหนูมีเรื่องลำบากใจมากค่ะตอนนี้ไม่รู้จะปรึกษากับใครคือตอนหนูอยู่ม.3หนูรู้สึกว่าตัวเองเก่งวิทย์มาก

สวัสดีค่ะ หนูอายุ18 ครอบครัวแตกแยกไปคนละทิศคนละทาง เป็นโรคซึมเศร้าขั้นรุนแรงต้องพบจิตแพทย์และนักจิตทุกเดือน หนักสุดก็โดนเอาตัวไปบำบัด ปีที่ผ่านมาชีวิตเละเทะมากๆ จนค่อยๆถีบตัวเองขึ้นเรื่อยๆเริ่มมทำธุรก

สวัสดีค่ะ หนูชื่อแจนอายุ20 ความรู้สึกของหนูตามหัวกระทู้ที่หนูตั้งเลยค่ะ เริ่มเรื่องคือ ยายของหนูเข้าโรงบาล ด้วยอาการเลือดออกในสมองเกิดจากความดัน ในขณะที่นอนอยู่โรงบาลก็ใส่เครื่องช่วยหายใจกับสายยางให้อ

เราเป็นพี่คนโตของบ้านจบแค่ม.6อยากเรียนต่อแต่ที่บ้านไม่ค่อยมีเงินต้องออกมาหาเงินทำงานแต่เช้ายันค่ำเลิกงาน4-5ทุ่มแม่ต้องได้เปลี่ยนกระจกตาเราต้องหางานใหม่ที่ได้เงินเยอะมีโอที ช่วงนี้เลยไม่มีเวลาโทรหาแม่เ