ให้หัวใจรับใช้เธอ

หัวใจมันไม่สั่งสอน อ้อนวอนขอเธอคืนมา แม้รู้ว่าไร้หนทาง แต่ยังพร่ำเพ้อเรื่อยไป น้ำตาหยดลงซ้ำซ้ำ ย้ำเตือนความหลังฝังใจ เธอจากไปไกลแสนไกล แต่ใจฉันยังเฝ้ารอ

เลือดหนึ่งก้อนที่ คุณร่วม กันสร้าง ทุกก้าว ย่าง ตัวอ่อนเราก็เห็น แต่หัวใจของคุณช่างเลือดเย็น ปล่อยน้ำเป็นพอเสร็จแล้วทิ้งกัน ถ้าหากคุณยังมีความเป็นพ่อ ช่วยมาก่อเสาเข็มให้มันมั่น ให้ลูกเราได้รู้น

ปลูกดอกไม้ริมถนนผู้คนผ่านช่วงเวลายาวนานวารเปลี่ยนผันเกินสิบปีล่วงลับนับคืนวันถูกสะบั้นกิ่งก้านรานหลายครา หากแต่รากยึดยืนพอฟื้นใหม่ค่อยแตกใบดอกผลิมิหมดค่าปุ๋ยน้ำน้อยขาดปรุงบำรุงมากลีบดอกพาสีช้ำซ้ำจืดจา

ฝากเพลงจากกลอนให้ฟังครับ กลอนนี้เคยแต่งไว้นานแล้ว อาจเคยเห็นผ่านตาบ้างในห้องนี้ อยากให้เธอ ตอบรับรัก  สักคำหนึ่งยังคิดถึง วันนั้น เหมือนฉันบ้ารวบรวมคำ ที่ทวนย้ำ ตลอดมาจึงได้กล้า บอกว่าฉัน หลงร

🌸​ตอนที่ 3 : ความจริงที่ไม่เคยปรานีใคร เช้าวันถัดมา ฉันตัดสินใจไปหาเขาที่ห้อง ไม่ใช่เพราะอยากจับผิด แต่เพราะอยากรู้ ว่าเรายังพอเหลืออะไรให้รักษาไหม กุญแจหมุนเปิดออกอย่างง่ายดาย และสิ่งแรกที่ฉันเห็น

แค่ได้อยู่ข้างเธอ ฉันไม่ใช่ดวงจันทร์ที่เคียงคู่เธอทุกคืน ไม่ใช่แสงตะวันอันอบอุ่นยามเช้า แต่เป็นสายลมแผ่วเบา ผ่านมาเงียบเหงา โอบกอดเธอแค่บางคราว... ก่อนจางไป ฉันไม่อาจกุมมือเธอไว้ตลอดเส้นทาง ไม่อาจอ้