ปฏิบัติเพื่อให้เข้าถึง ใจ

ใจ คือสภาพจิตปัจจุบัน คือความรู้สึก หรือ คือเวทนา
 ใจเป็น "ผล" การปฏิบัติภาวนา   ไม่เห็นใจ จะไม่รู้ว่าการปฏิบัติเป็นอย่างไร ก้าวหน้าถึงไหนแล้ว
เมื่อเห็นใจ จะเห็นผล  เห็นจิตแยกออกมาจากขันธ์5(สมุทัย) เพราะการที่จิตแยกมาจากขันธ์5 ใจจะเป็นสุข สงบ ว่างเบา
ใจที่แยกออกมาจากขันธ์5  เรียกใจมี ช่องว่าง หรืออากาศธาตุ ในธาตุ6 ดิน น้ำ ลม ไฟ อากาศธาตุ วิญญาธาตุ
ดังนั้น เมื่อทรงจิตปัจจุบันในธาตุ6  ใจก็อยู่ตรงนั้น สภาวะปกติหรือนิพพานก็อยู่ตรงนั้นแล้ว
      ทุกข์คือขันธ์5 จิตที่ติดกับขันธ์5คือสมุทัย  ใจคือ นิโรธ  ทางให้เห็นใจคือ มรรค